ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

Skin Biopsy (การวินิจฉัย / Diagnosis)

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเพื่อการส่งตรวจ เป็นหัตถการขนาดเล็กที่แพทย์ผิวหนังนำเนื้อเยื่อผิวหนังบางส่วนหรือรอยโรคทั้งหมดออก แล้วส่งตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อช่วยวินิจฉัยโรคอย่างแม่นยำ

Skin Biopsy (การวินิจฉัย / Diagnosis)

การตรวจชิ้นเนื้อเป็นเครื่องมือสำคัญมากในโรคผิวหนัง เพราะโรคหลายชนิดไม่สามารถยืนยันได้จากการมองด้วยตาเปล่าหรือการตรวจด้วยกล้องขยายเพียงอย่างเดียว

แพทย์อาจแนะนำการตรวจชิ้นเนื้อเมื่อพบ

  • ไฝที่น่าสงสัย
  • รอยโรคที่อาจเป็นมะเร็งผิวหนัง
  • ผื่นเรื้อรังที่ยังวินิจฉัยไม่ชัด
  • ก้อนผิวหนังผิดปกติ
  • โรคผิวหนังชนิดมีตุ่มพอง
  • การติดเชื้อบางชนิด
  • โรคภูมิคุ้มกันที่แสดงอาการทางผิวหนัง
  • โรคของเส้นผมหรือหนังศีรษะบางชนิด

สำหรับคนไทย ชาวต่างชาติที่อาศัยในประเทศไทย นักท่องเที่ยว และผู้ป่วยจากต่างประเทศที่มาตรวจในกรุงเทพ การเข้าใจว่าทำไมแพทย์จึงแนะนำให้ตรวจชิ้นเนื้อ และหลังตรวจต้องทำอย่างไร จะช่วยให้เตรียมตัวและวางแผนการติดตามได้ดีขึ้น

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเพื่อการส่งตรวจ?

การตรวจชิ้นเนื้อผิวหนังคือการนำเนื้อเยื่อผิวหนังปริมาณเล็กน้อย หรือบางครั้งนำรอยโรคทั้งหมดออก เพื่อส่งตรวจทางพยาธิวิทยา

เนื้อเยื่อจะถูกตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์โดยแพทย์พยาธิวิทยา หรือแพทย์พยาธิวิทยาที่มีความเชี่ยวชาญด้านโรคผิวหนัง

ผลตรวจสามารถช่วยบอกได้ว่า

  • รอยโรคนั้นคืออะไร
  • เป็นโรคไม่ร้ายแรงหรือโรคร้ายแรง
  • มีเซลล์มะเร็งหรือไม่
  • มะเร็งเป็นชนิดใด
  • จำเป็นต้องรักษาเพิ่มเติมหรือไม่

การตรวจชิ้นเนื้อจึงแตกต่างจากการนำรอยโรคออกเพื่อความสวยงาม เพราะวัตถุประสงค์หลักมักเป็น การวินิจฉัย

การที่แพทย์แนะนำตรวจชิ้นเนื้อหมายความว่าสงสัยมะเร็งหรือไม่?

ไม่จำเป็น

แม้ว่าการตรวจชิ้นเนื้อจะใช้บ่อยในการวินิจฉัยมะเร็งผิวหนัง แต่ยังใช้กับโรคที่ไม่ใช่มะเร็งอีกหลายชนิด เช่น

  • ผื่นอักเสบ
  • โรคสะเก็ดเงิน
  • โรคผิวหนังชนิดมีตุ่มพอง
  • การติดเชื้อบางชนิด
  • ไฝผิดปกติ
  • ก้อนผิวหนังชนิดไม่ร้ายแรง
  • รอยโรคก่อนเป็นมะเร็งจากแสงแดด
  • โรคภูมิคุ้มกันบางชนิด
  • โรคเส้นผมและหนังศีรษะบางชนิด

เมื่อแพทย์แนะนำให้ตรวจชิ้นเนื้อ ความหมายมักเป็นว่า

“ลักษณะที่เห็นจากภายนอกยังไม่เพียงพอที่จะวินิจฉัยได้อย่างมั่นใจ”

ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยเป็นมะเร็งแน่นอน

ทำไมการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเพื่อการส่งตรวจจึงสำคัญเมื่อสงสัยมะเร็งผิวหนัง?

หากรอยโรคอาจเป็นมะเร็งผิวหนัง การตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์มีความสำคัญในการยืนยันการวินิจฉัย

การตรวจด้วยตาเปล่าและกล้องขยายสามารถให้ข้อมูลที่มีประโยชน์ แต่ผลพยาธิวิทยาช่วยให้แพทย์ทราบว่ามีเซลล์มะเร็งหรือไม่ และหากเป็นมะเร็ง สามารถช่วยระบุชนิดของมะเร็งได้

ผลที่อาจพบ เช่น

  • มะเร็งเซลล์ฐาน
  • มะเร็งเซลล์สความัส
  • มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • มะเร็งระยะตื้นที่ยังอยู่ในชั้นผิว
  • ไฝธรรมดา
  • ไฝผิดปกติ
  • กระเนื้อ
  • รอยโรคไม่ร้ายแรงชนิดอื่น
  • โรคร้ายแรงชนิดอื่น

ไฝหรือก้อนผิวหนังทุกชนิดต้องตรวจชิ้นเนื้อหรือไม่?

ไม่

ไฝและก้อนผิวหนังส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องตรวจชิ้นเนื้อ

แพทย์จะพิจารณาหลายอย่างร่วมกัน เช่น

  • ลักษณะทางคลินิก
  • การเปลี่ยนแปลงตามเวลา
  • สี
  • ขอบ
  • รูปร่าง
  • ขนาด
  • พื้นผิว
  • การมีเลือดออก
  • การเป็นแผล
  • ลักษณะจากกล้องขยาย
  • อายุผู้ป่วย
  • ตำแหน่งของรอยโรค
  • ประวัติมะเร็งผิวหนังของผู้ป่วย
  • ประวัติครอบครัว

การตรวจชิ้นเนื้อเหมาะเมื่อข้อมูลจากการตรวจทั่วไปยังไม่สามารถให้คำตอบที่เพียงพอ หรือเมื่อมีลักษณะที่ควรตรวจเนื้อเยื่อเพื่อความปลอดภัย

เมื่อไรแพทย์ผิวหนังอาจแนะนำให้ตรวจชิ้นเนื้อ?

อาจพิจารณาในกรณีต่อไปนี้

  • ไฝใหม่ที่ดูผิดปกติ
  • ไฝที่กำลังเปลี่ยนแปลง
  • รอยโรคมีสีที่น่าสงสัย
  • แผลไม่หาย
  • รอยโรคที่เลือดออกหรือมีสะเก็ดซ้ำ
  • ปื้นสีชมพูหรือแดงเรื้อรัง
  • ก้อนผิวหนังโตเร็ว
  • สงสัยมะเร็งเซลล์ฐาน
  • สงสัยมะเร็งเซลล์สความัส
  • สงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • ผื่นเรื้อรังที่หาสาเหตุไม่ได้
  • โรคผิวหนังชนิดมีตุ่มพอง
  • โรคผิวหนังที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาตามที่คาด
  • รอยโรคที่ยังวินิจฉัยไม่ได้จากการตรวจทั่วไป

การเลือกตรวจชิ้นเนื้อควรขึ้นอยู่กับคำถามทางการแพทย์ที่ต้องการคำตอบจากชิ้นเนื้อนั้น

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเพื่อการส่งตรวจมีกี่แบบ?

ไม่มีวิธีใดที่ดีที่สุดสำหรับโรคผิวหนังทุกชนิด

แพทย์เลือกวิธีตาม

  • โรคที่สงสัย
  • ความลึกของรอยโรค
  • ขนาด
  • ตำแหน่ง
  • ความเป็นไปได้ของมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • จำเป็นต้องนำรอยโรคทั้งหมดออกหรือไม่
  • ตำแหน่งของแผลเป็น
  • จำเป็นต้องเย็บแผลหรือไม่

วิธีที่ใช้บ่อย ได้แก่

  • การปาดชิ้นเนื้อ
  • การเจาะชิ้นเนื้อเป็นวงกลม
  • การตัดบางส่วนของรอยโรค
  • การตัดรอยโรคออกทั้งหมดเพื่อส่งตรวจ
  • การขูดในรอยโรคบางชนิด
  • การตัดก้อนที่ยื่นออกจากผิวในบางกรณี

การปาดชิ้นเนื้อ

เป็นการใช้ใบมีดปาดเนื้อเยื่อบริเวณผิวของรอยโรคออก

เหมาะกับรอยโรคที่อยู่ค่อนข้างตื้น เช่น

  • กระเนื้อบางชนิด
  • มะเร็งเซลล์ฐานบางชนิด
  • รอยโรคเคราตินที่อยู่ตื้น
  • ก้อนผิวหนังนูนชนิดไม่ร้ายแรงบางชนิด
  • รอยโรคผิวตื้นชนิดอื่น

ข้อดีคือทำได้รวดเร็ว และส่วนใหญ่อาจไม่ต้องเย็บแผล

ข้อจำกัดสำคัญคือความลึก หากปาดตื้นเกินไปอาจไม่สามารถประเมินโรคที่ลึกลงไปในผิวหนังได้อย่างเพียงพอ

การปาดชิ้นเนื้อทำให้เกิดแผลเป็นหรือไม่?

โดยทั่วไปมีโอกาสทิ้งรอย

ลักษณะหลังหายอาจเป็น

  • รอยสีอ่อน
  • รอยสีเข้ม
  • รอยบุ๋มเล็กน้อย
  • แผลเป็นแบน

ลักษณะสุดท้ายขึ้นอยู่กับ

  • ตำแหน่ง
  • ความลึก
  • สีผิว
  • ขนาดแผล
  • วิธีการหายของแผลแต่ละคน

การปาดชิ้นเนื้อแบบลึก

เป็นการปาดที่ลงลึกกว่าการปาดผิวตื้น เพื่อให้ได้เนื้อเยื่อชั้นหนังแท้มากขึ้น

อาจใช้กับรอยโรคมีสีบางชนิดเมื่อจำเป็นต้องได้ตัวอย่างที่ลึกพอ

ความลึกมีความสำคัญหากสงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา เพราะถ้าชิ้นเนื้อตื้นเกินไป อาจทำให้ประเมินความลึกของมะเร็งได้ไม่สมบูรณ์

ดังนั้นการเลือกวิธีตรวจในไฝที่สงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาควรพิจารณาอย่างระมัดระวัง

การเจาะชิ้นเนื้อเป็นวงกลม(Punch biopsy)

เป็นการใช้อุปกรณ์ทรงกระบอกขนาดเล็กเจาะเอาชิ้นเนื้อออกเป็นแท่ง

ชิ้นเนื้อมักประกอบด้วย

  • หนังกำพร้า
  • หนังแท้
  • บางครั้งรวมถึงไขมันใต้ผิวชั้นตื้น

จึงเหมาะกับโรคที่ต้องการดูโครงสร้างในชั้นลึกกว่าการปาดผิว

ตัวอย่างที่อาจใช้ ได้แก่

  • โรคผิวหนังอักเสบ
  • ผื่นบางชนิด
  • โรคภูมิคุ้มกัน
  • ก้อนที่อยู่ลึก
  • รอยโรคมีสีบางชนิด
  • โรคหนังศีรษะ
  • การติดเชื้อบางชนิด

ขึ้นอยู่กับขนาดและตำแหน่ง อาจต้องเย็บหนึ่งเข็มหรือมากกว่า

การตัดชิ้นเนื้อบางส่วน

เป็นการตัดเพียงบางส่วนของรอยโรคขนาดใหญ่

อาจเหมาะเมื่อ

  • รอยโรคใหญ่เกินกว่าจะตัดทั้งหมดในครั้งแรก
  • ต้องการตัวอย่างเพียงบางส่วนเพื่อวินิจฉัย
  • ผลการตรวจจะมีผลต่อการวางแผนผ่าตัดในขั้นต่อไป

ตำแหน่งที่เลือกตัดมีความสำคัญ เพราะรอยโรคขนาดใหญ่อาจมีหลายลักษณะอยู่ในก้อนเดียว

หากเลือกบริเวณที่ไม่เหมาะสม ผลตรวจอาจไม่สะท้อนส่วนที่ผิดปกติที่สุดของรอยโรค

การตัดรอยโรคออกทั้งหมดเพื่อส่งตรวจ

วิธีนี้เป็นการใช้มีดผ่าตัดนำรอยโรคที่มองเห็นออกทั้งหมด แล้วเย็บปิดแผล

อาจเหมาะเมื่อ

  • รอยโรคมีขนาดไม่ใหญ่มาก
  • ต้องการชิ้นเนื้อเต็มความลึก
  • สามารถนำออกทั้งหมดได้อย่างปลอดภัย
  • สงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาและต้องการชิ้นเนื้อที่เหมาะสมต่อการวินิจฉัย

แม้ว่ารอยโรคที่มองเห็นจะถูกตัดออกหมดแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าการรักษามะเร็งเสร็จสมบูรณ์เสมอไป

หากผลพยาธิวิทยาพบมะเร็ง อาจยังต้องผ่าตัดเพิ่มเติมตาม

  • ชนิดของมะเร็ง
  • ระยะขอบ
  • ความลึก
  • ลักษณะความเสี่ยงของก้อน
  • แนวทางการรักษา

วิธีตรวจชิ้นเนื้อแบบใดเหมาะเมื่อสงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา?

หลักสำคัญคือ ต้องได้เนื้อเยื่อเพียงพอสำหรับการวินิจฉัยและประเมินข้อมูลทางพยาธิวิทยาที่สำคัญ

โดยเฉพาะความลึกของมะเร็ง

หากชิ้นเนื้อตื้นเกินไป อาจทำให้วัดความลึกที่แท้จริงได้ไม่ดี

เมื่อทำได้ แพทย์มักพยายามเก็บชิ้นเนื้อเต็มความลึกในรูปแบบที่เหมาะสมกับรอยโรค

แต่บางตำแหน่งอาจต้องปรับวิธี เช่น

  • รอยโรคขนาดใหญ่มาก
  • ใบหน้า
  • เล็บ
  • ฝ่ามือหรือฝ่าเท้า
  • ตำแหน่งทางกายวิภาคที่ตัดยาก

จึงไม่มีวิธีเดียวที่เหมาะกับผู้ป่วยทุกคน

วิธีตรวจชิ้นเนื้อสำหรับมะเร็งผิวหนังเบซัลเซลล์

สามารถใช้ได้หลายวิธี เช่น

  • การปาดชิ้นเนื้อ
  • การเจาะชิ้นเนื้อเป็นวงกลม
  • การตัดบางส่วน
  • การตัดทั้งหมดในบางกรณี

การเลือกขึ้นอยู่กับ

  • รูปร่าง
  • ขนาด
  • ตำแหน่ง
  • ความลึก
  • การวินิจฉัยแยกโรค

มะเร็งผิวหนังเบซัลเซลล์บางชนิดอาจดูคล้ายโรคผิวหนังชนิดอื่น จึงจำเป็นต้องตรวจชิ้นเนื้อก่อนเลือกวิธีรักษาที่เหมาะสม

วิธีตรวจชิ้นเนื้อสำหรับมะเร็งเซลล์สความัส

ชิ้นเนื้อควรมีความลึกเพียงพอที่จะให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับรอยโรค

วิธีที่อาจใช้ ได้แก่

  • การปาด
  • การเจาะ
  • การตัดบางส่วน
  • การตัดทั้งหมด

การเลือกขึ้นอยู่กับความหนา ตำแหน่ง และลักษณะทางคลินิกของรอยโรค

การตรวจชิ้นเนื้อช่วยวินิจฉัยผื่นได้หรือไม่?

ได้

การตรวจชิ้นเนื้อไม่ได้ใช้เฉพาะมะเร็งผิวหนัง

อาจช่วยแยกโรคที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น

  • โรคสะเก็ดเงิน
  • โรคผิวหนังอักเสบ
  • โรคภูมิคุ้มกัน
  • หลอดเลือดผิวหนังอักเสบ
  • ผื่นแพ้ยา
  • โรคผิวหนังชนิดมีตุ่มพอง
  • การติดเชื้อบางชนิด
  • มะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่ผิวหนังบางชนิด

บางโรคใช้ตัวอย่างเพียงหนึ่งชิ้น

แต่บางกรณีอาจต้องใช้หลายชิ้น หรือใช้การตรวจพิเศษร่วมด้วย

การตรวจชิ้นเนื้อช่วยวินิจฉัยการติดเชื้อได้หรือไม่?

ได้ในบางกรณี

การตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์อาจพบหลักฐานของ

  • เชื้อรา
  • เชื้อแบคทีเรีย
  • การเปลี่ยนแปลงจากไวรัส
  • ปรสิตบางชนิด

อย่างไรก็ตาม การตรวจชิ้นเนื้อไม่ใช่การตรวจอันดับแรกสำหรับการติดเชื้อทุกชนิด

แพทย์อาจเลือกใช้วิธีอื่นหรือใช้ร่วมกัน เช่น

  • ขูดผิวหนัง
  • ตรวจด้วยน้ำยาโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์
  • เพาะเชื้อแบคทีเรีย
  • เพาะเชื้อรา
  • ตรวจสารพันธุกรรมของเชื้อ
  • ย้อมเนื้อเยื่อด้วยวิธีพิเศษ

ก่อนตรวจชิ้นเนื้อต้องเตรียมตัวอย่างไร?

ก่อนทำหัตถการ แพทย์มักตรวจรอยโรคและสอบถามประวัติที่เกี่ยวข้อง

ควรแจ้งแพทย์หากมี

  • โรคเลือดออกง่าย
  • เคยมีเลือดออกมากผิดปกติ
  • รับประทานยาต้านการแข็งตัวของเลือด
  • รับประทานยาต้านเกล็ดเลือด
  • ใช้อาหารเสริมที่อาจเพิ่มความเสี่ยงเลือดออก
  • แพ้ยา
  • เคยแพ้ยาชาเฉพาะที่
  • มีการติดเชื้อบริเวณผิวหนัง
  • เคยมีปัญหาแผลหายช้า
  • มีประวัติแผลเป็นนูนหรือคีลอยด์

การตรวจชิ้นเนื้อทั่วไปส่วนใหญ่ไม่ต้องเตรียมตัวมาก

ต้องหยุดยาละลายลิ่มเลือดก่อนตรวจหรือไม่?

ไม่ควรหยุดยาเอง

ยาบางชนิดอาจทำให้เลือดออกง่ายขึ้น แต่การหยุดยาเองก็อาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงได้

ควรแจ้งแพทย์หากใช้

  • ยาต้านการแข็งตัวของเลือด
  • ยาต้านเกล็ดเลือด
  • ยาหรืออาหารเสริมที่มีผลต่อการแข็งตัวของเลือด

แพทย์จะพิจารณาว่าจำเป็นต้องปรับยาหรือไม่

ขั้นตอนการตรวจชิ้นเนื้อผิวหนังเป็นอย่างไร?

โดยทั่วไปมีขั้นตอนดังนี้

  • แพทย์ระบุตำแหน่งที่จะตรวจ
  • ทำความสะอาดผิวหนัง
  • ฉีดยาชาเฉพาะที่
  • ตรวจว่าบริเวณนั้นชาเพียงพอ
  • ตัดชิ้นเนื้อตามวิธีที่เหมาะสม
  • ห้ามเลือด
  • เย็บแผลหากจำเป็น
  • ปิดแผล
  • ส่งชิ้นเนื้อไปตรวจทางพยาธิวิทยา

ผู้ป่วยส่วนใหญ่รู้สึกตัวตลอดหัตถการและสามารถทำในสถานพยาบาลแบบผู้ป่วยนอกได้

การตรวจชิ้นเนื้อเจ็บหรือไม่?

ส่วนที่มักรู้สึกมากที่สุดคือการฉีดยาชา

อาจรู้สึก

  • เจ็บจากเข็มเล็กน้อย
  • แสบร้อนชั่วครู่
  • แสบหรือจี๊ดช่วงสั้น ๆ

เมื่อยาชาออกฤทธิ์แล้ว การตัดชิ้นเนื้อไม่ควรทำให้เกิดอาการเจ็บแหลม

หากยังรู้สึกเจ็บระหว่างทำควรแจ้งแพทย์ทันที

ต้องดมยาสลบหรือไม่?

โดยทั่วไปไม่ต้อง

การตรวจชิ้นเนื้อผิวหนังทั่วไปใช้เพียงยาชาเฉพาะที่

หัตถการที่มีขนาดใหญ่มากหรือตำแหน่งซับซ้อนอาจต้องใช้สถานที่หรือวิธีระงับความรู้สึกที่แตกต่างออกไป แต่ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นสำหรับการตรวจชิ้นเนื้อทั่วไป

การตรวจใช้เวลานานแค่ไหน?

การตรวจชิ้นเนื้อทั่วไปเป็นหัตถการที่ใช้เวลาไม่นาน

ระยะเวลาจริงขึ้นอยู่กับ

  • ชนิดของการตัดชิ้นเนื้อ
  • ตำแหน่ง
  • ขนาด
  • การห้ามเลือด
  • จำเป็นต้องเย็บหรือไม่
  • ความซับซ้อนของรอยโรค

เวลาพบแพทย์ทั้งหมดอาจนานกว่าตัวหัตถการ เพราะต้องมีการตรวจ อธิบายขั้นตอน และให้คำแนะนำการดูแลแผล

ต้องเย็บแผลหรือไม่?

ขึ้นอยู่กับวิธีตรวจ

การปาดชิ้นเนื้อ: ส่วนใหญ่มักไม่ต้องเย็บ

การเจาะชิ้นเนื้อ(Punch biopsy): อาจต้องเย็บหนึ่งเข็มหรือมากกว่า

การตัดบางส่วน: มักต้องเย็บ

การตัดรอยโรคออกทั้งหมด: โดยทั่วไปต้องเย็บแผล

ในบางกรณีต้องกลับมาตัดไหมภายหลัง ขึ้นอยู่กับชนิดของไหมและตำแหน่งแผล

หลังจากตัดชิ้นเนื้อแล้ว เนื้อเยื่อถูกนำไปทำอะไร?

ชิ้นเนื้อจะถูกใส่ในภาชนะที่เหมาะสมและส่งห้องปฏิบัติการพยาธิวิทยา

แพทย์พยาธิวิทยาจะตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์

สิ่งที่อาจประเมิน ได้แก่

  • โครงสร้างของผิวหนัง
  • ชนิดของเซลล์
  • การอักเสบ
  • เซลล์ผิดปกติ
  • เซลล์มะเร็ง
  • ความลึกของโรค
  • ระยะขอบของชิ้นเนื้อในตัวอย่างที่เหมาะสม
  • ลักษณะเฉพาะของโรคบางชนิด

จากนั้นจึงออกรายงานพยาธิวิทยาส่งกลับให้แพทย์ผู้รักษา

แพทย์พยาธิวิทยาผิวหนังคือใคร?

คือแพทย์ที่มีความเชี่ยวชาญในการวินิจฉัยโรคของผิวหนัง เส้นผม และเล็บจากการตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์

โรคผิวหนังบางชนิดมีความซับซ้อน เพราะโรคที่ดูคล้ายกันจากภายนอกอาจมีลักษณะเนื้อเยื่อแตกต่างกันมาก

การวินิจฉัยที่ดีจึงมักต้องประเมินร่วมกันระหว่าง

  • ประวัติ
  • ตำแหน่ง
  • ลักษณะทางคลินิก
  • โรคที่แพทย์สงสัย
  • ลักษณะทางพยาธิวิทยา

ผลตรวจชิ้นเนื้อใช้เวลากี่วัน?

ไม่มีระยะเวลาตายตัวสำหรับทุกกรณี

ผลตรวจทั่วไปอาจได้ภายในไม่กี่วัน แต่บางกรณีอาจใช้เวลานานขึ้น หากต้อง

  • ย้อมพิเศษ
  • ตรวจโปรตีนเฉพาะในเซลล์
  • ตัดชิ้นเนื้อเพิ่มเป็นหลายระดับ
  • ประเมินโรคที่ซับซ้อน
  • ขอความเห็นจากแพทย์พยาธิวิทยาคนที่สอง
  • ตรวจสารพันธุกรรมของเซลล์

ผู้ป่วยควรถามก่อนว่า

  • คาดว่าจะได้ผลเมื่อไร
  • คลินิกจะแจ้งผลด้วยวิธีใด
  • ต้องกลับมาพบแพทย์หรือไม่

ไม่ควรเข้าใจว่าไม่มีการติดต่อกลับแปลว่าผลปกติ

รายงานผลชิ้นเนื้ออาจประกอบด้วยอะไรบ้าง?

ขึ้นอยู่กับโรค

อาจประกอบด้วย

  • การวินิจฉัยสุดท้าย
  • รายละเอียดจากกล้องจุลทรรศน์
  • เป็นโรคไม่ร้ายแรงหรือมะเร็ง
  • ชนิดของมะเร็ง
  • ความลึก
  • การมีแผลเปิดในก้อนมะเร็งบางชนิด
  • อัตราการแบ่งตัวของเซลล์ในบางกรณี
  • ระยะขอบของชิ้นเนื้อ
  • ผลการตรวจพิเศษเพิ่มเติม

ในมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา รายงานพยาธิวิทยาอาจมีข้อมูลสำคัญต่อการวางแผนรักษา เช่น ความลึกของมะเร็ง

คำว่า “ไม่ร้ายแรง” ในผลชิ้นเนื้อหมายความว่าอะไร?

หมายความว่ารอยโรคที่ตรวจไม่ใช่มะเร็ง

ตัวอย่าง เช่น

  • ไฝธรรมดา
  • กระเนื้อ
  • ก้อนพังผืด
  • ถุงใต้ผิวหนัง
  • ก้อนจากหลอดเลือดชนิดไม่ร้ายแรง

หากรอยโรคไม่เป็นมะเร็งและไม่มีอาการ อาจไม่ต้องรักษาเพิ่มเติม

คำว่า “ผิดปกติ” หมายความว่าเป็นมะเร็งหรือไม่?

ไม่จำเป็น

ตัวอย่างเช่น ไฝผิดปกติอาจมีเซลล์ที่ดูผิดปกติบางส่วน แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

การตัดสินใจว่าจะรักษาต่ออย่างไรควรพิจารณาจาก

  • ระดับความผิดปกติของเซลล์
  • ระยะขอบของชิ้นเนื้อ
  • ลักษณะทางคลินิก
  • ความเห็นของแพทย์พยาธิวิทยา
  • ความเสี่ยงของผู้ป่วย
  • ยังมีรอยโรคเหลืออยู่หรือไม่

ไม่ควรดูเพียงคำว่า “ผิดปกติ” เพียงคำเดียว

หากผลตรวจพบมะเร็งผิวหนังเบซัลเซลล์จะทำอย่างไร?

แพทย์จะวางแผนการรักษาต่อ

การเลือกวิธีรักษาขึ้นอยู่กับ

  • ตำแหน่ง
  • ขนาด
  • ชนิดย่อยทางพยาธิวิทยา
  • เป็นก้อนแรกหรือเคยกลับเป็นซ้ำ
  • ปัจจัยของผู้ป่วย

การตรวจชิ้นเนื้อเพื่อวินิจฉัยไม่ได้หมายความว่ามะเร็งถูกนำออกหมดแล้วเสมอไป

หากผลตรวจพบมะเร็งเซลล์สความัสจะทำอย่างไร?

โดยทั่วไปต้องพิจารณารักษาเพิ่มเติม เว้นแต่รอยโรคถูกนำออกอย่างเหมาะสมทั้งหมดแล้ว

แพทย์อาจพิจารณา

  • ขนาดของก้อน
  • ตำแหน่ง
  • ความลึก
  • ระดับความแตกต่างของเซลล์
  • การลุกลามตามเส้นประสาท
  • ภาวะภูมิคุ้มกัน
  • เคยกลับเป็นซ้ำหรือไม่

ก้อนที่มีความเสี่ยงสูงอาจต้องได้รับการรักษาและติดตามอย่างใกล้ชิดมากขึ้น

หากผลตรวจพบมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาจะทำอย่างไร?

การรักษาขั้นต่อไปขึ้นอยู่กับผลพยาธิวิทยา

ข้อมูลที่สำคัญอาจรวมถึง

  • ความหนาของมะเร็ง
  • มีแผลเปิดหรือไม่
  • ระยะขอบมีเซลล์มะเร็งหรือไม่
  • ปัจจัยทางพยาธิวิทยาอื่นที่เกี่ยวข้อง

โดยทั่วไปหลังจากตรวจชิ้นเนื้อเพื่อวินิจฉัยแล้ว มักต้องมีการผ่าตัดเพิ่มเติมเพื่อเอาผิวหนังปกติรอบก้อนออกด้วยระยะที่เหมาะสม

ผู้ป่วยบางรายอาจต้องได้รับการประเมินระยะของโรคเพิ่มเติม

ดังนั้นไม่ควรเข้าใจว่าการตรวจชิ้นเนื้อครั้งแรกคือการรักษาทั้งหมดของมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

หากผลชิ้นเนื้อไม่ตรงกับสิ่งที่แพทย์เห็นจากภายนอกจะทำอย่างไร?

สามารถเกิดขึ้นได้

สาเหตุอาจมาจาก

  • ชิ้นเนื้อไม่ได้มาจากบริเวณที่ผิดปกติที่สุด
  • รอยโรคหนึ่งก้อนมีหลายส่วน
  • ชิ้นเนื้อตื้นเกินไป
  • โรคอยู่ระยะแรก
  • ได้รับการรักษามาก่อนจนลักษณะเนื้อเยื่อเปลี่ยน
  • ความผิดปกติทางพยาธิวิทยามีเพียงเล็กน้อย

หากลักษณะทางคลินิกกับผลพยาธิวิทยาไม่สอดคล้องกัน แพทย์อาจพิจารณา

  • ทบทวนผลพยาธิวิทยา
  • ส่งข้อมูลทางคลินิกเพิ่มเติมให้แพทย์พยาธิวิทยา
  • ตัดเนื้อเยื่อเพิ่มเพื่อดูระดับลึกขึ้น
  • ย้อมพิเศษ
  • ขอความเห็นเพิ่มเติม
  • ตรวจชิ้นเนื้อซ้ำ

ผลพยาธิวิทยาควรถูกแปลผลร่วมกับข้อมูลจากผู้ป่วยจริงเสมอ

ผลตรวจชิ้นเนื้อผิดพลาดได้หรือไม่?

ไม่มีการตรวจทางการแพทย์ใดสมบูรณ์แบบทุกกรณี

อาจเกิดปัญหาจากการเก็บตัวอย่าง โดยเฉพาะเมื่อรอยโรคมีขนาดใหญ่และตัดเพียงบางส่วน

นี่คือเหตุผลที่ตำแหน่งและความลึกของการตัดมีความสำคัญ

หากผลพยาธิวิทยาไม่สามารถอธิบายรอยโรคที่ดูผิดปกติอย่างชัดเจนได้ ควรประเมินเพิ่มเติม ไม่ควรสรุปจากผลเพียงอย่างเดียว

การตรวจชิ้นเนื้อทำให้มะเร็งแพร่กระจายหรือไม่?

โดยทั่วไปไม่

การตรวจชิ้นเนื้อผิวหนังเป็นวิธีมาตรฐานในการวินิจฉัยมะเร็งผิวหนัง

การหลีกเลี่ยงการตรวจที่มีข้อบ่งชี้เพราะกลัวว่าการตัดจะทำให้มะเร็งกระจาย อาจทำให้การวินิจฉัยและการรักษาล่าช้า

การตัดไฝบางส่วนทำให้ไฝกลายเป็นมะเร็งหรือไม่?

ไม่

การตรวจชิ้นเนื้อไม่ได้ทำให้ไฝธรรมดากลายเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

หลังตรวจมีเลือดออกหรือไม่?

อาจมีเลือดออกระหว่างทำ ซึ่งเป็นสิ่งที่คาดได้

แพทย์สามารถห้ามเลือดด้วย

  • การกด
  • สารช่วยห้ามเลือด
  • การจี้เมื่อเหมาะสม
  • การเย็บแผล

ผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดอาจมีเลือดออกง่ายกว่าปกติ

หากแผลมีเลือดออกที่บ้านควรทำอย่างไร?

ควรปฏิบัติตามคำแนะนำที่ได้รับจากแพทย์

หลักทั่วไปคือใช้ผ้าสะอาดหรือวัสดุปิดแผลกดตรงบริเวณแผลอย่างต่อเนื่อง

ควรกดต่อเนื่องโดยไม่ยกดูบ่อย ๆ เพราะการเปิดดูแผลทุกไม่กี่วินาทีอาจรบกวนการเกิดลิ่มเลือด

หากยังเลือดออกมากหรือไม่หยุดหลังจากกดอย่างเหมาะสม ควรติดต่อสถานพยาบาล

ดูแลแผลหลังตรวจชิ้นเนื้ออย่างไร?

คำแนะนำขึ้นอยู่กับชนิดและตำแหน่งของแผล

หลักทั่วไปอาจประกอบด้วย

  • ล้างมือก่อนสัมผัสแผล
  • ทำความสะอาดอย่างอ่อนโยนตามคำแนะนำ
  • ทาปิโตรเลียมเจลเพื่อรักษาความชุ่มชื้นหากแพทย์แนะนำ
  • ปิดแผลด้วยวัสดุสะอาด
  • เปลี่ยนผ้าปิดแผลตามที่แนะนำ
  • หลีกเลี่ยงการกระแทกหรือเสียดสี
  • ดูแลไหมเย็บตามคำแนะนำ

แผลที่มีความชุ่มชื้นพอเหมาะและมีการปิดป้องกันมักหายได้ดีกว่าการปล่อยให้แผลแห้งแข็งโดยไม่จำเป็น

ต้องทายาปฏิชีวนะที่แผลทุกคนหรือไม่?

ไม่จำเป็น

แผลสะอาดจากการตรวจชิ้นเนื้อทั่วไปไม่ได้จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะทาทุกกรณี

ยาปฏิชีวนะทาบางชนิดสามารถทำให้เกิดผื่นแพ้สัมผัสได้

ควรใช้ตามคำแนะนำของแพทย์ ไม่ควรทาเองโดยไม่จำเป็น

อาบน้ำหลังตรวจชิ้นเนื้อได้ไหม?

ขึ้นอยู่กับชนิดของแผลและวัสดุปิดแผล

หลายกรณีสามารถล้างแผลอย่างอ่อนโยนได้หลังจากระยะเวลาที่แพทย์แนะนำ

แต่การอาบน้ำฝักบัวระยะสั้นแตกต่างจากการแช่น้ำเป็นเวลานาน

ควรหลีกเลี่ยง

  • สระว่ายน้ำ
  • อ่างน้ำร้อน
  • การแช่น้ำเป็นเวลานาน
  • การลงทะเล

จนกว่าแผลจะหายเพียงพอหรือแพทย์อนุญาต

ออกกำลังกายหลังตรวจชิ้นเนื้อได้ไหม?

ขึ้นอยู่กับตำแหน่งและขนาดของแผล

การออกกำลังกายที่ดึงรั้งแผลมากสามารถ

  • ทำให้เลือดออก
  • ทำให้ไหมหลุด
  • ทำให้แผลแยก
  • ทำให้แผลเป็นกว้างขึ้น
  • ทำให้แผลหายช้า

ควรระวังมากเป็นพิเศษหากแผลอยู่บริเวณ

  • หลัง
  • หน้าอก
  • ไหล่
  • ขา
  • ข้อต่อ

ควรปฏิบัติตามข้อจำกัดที่แพทย์แนะนำ

แผลจากการตรวจชิ้นเนื้อหายนานแค่ไหน?

ขึ้นอยู่กับ

  • ชนิดของการตัด
  • ความลึก
  • ขนาด
  • ตำแหน่ง
  • อายุ
  • การไหลเวียนเลือด
  • โรคเบาหวาน
  • ภาวะภูมิคุ้มกัน
  • การสูบบุหรี่
  • การดูแลแผล

แผลตื้นขนาดเล็กอาจหายได้ค่อนข้างเร็ว

แต่แผลลึกหรือแผลบริเวณขาส่วนล่างและเท้าอาจใช้เวลานานกว่า

การตรวจชิ้นเนื้อทำให้เกิดแผลเป็นหรือไม่?

โดยทั่วไปมีโอกาสทิ้งรอยถาวรบางระดับ

ลักษณะแผลเป็นขึ้นอยู่กับ

  • วิธีการตัด
  • ความลึก
  • ตำแหน่ง
  • แรงตึงของแผล
  • การติดเชื้อ
  • พันธุกรรม
  • สีผิว
  • การสร้างแผลเป็นของแต่ละคน

แผลเป็นมักจางลงตามเวลา แต่ไม่สามารถรับประกันว่าจะหายไปทั้งหมด

การตรวจชิ้นเนื้อทำให้เกิดคีลอยด์ได้ไหม?

ได้ โดยเฉพาะผู้ที่มีแนวโน้มสร้างแผลเป็นนูน

ตำแหน่งที่อาจมีความเสี่ยงมากขึ้น ได้แก่

  • หน้าอกส่วนบน
  • ไหล่
  • หลังส่วนบน
  • คอบางตำแหน่ง

ผู้ที่เคยมีแผลเป็นนูนหรือคีลอยด์ควรแจ้งแพทย์ก่อนทำหัตถการ

แผลติดเชื้อหลังตรวจชิ้นเนื้อได้ไหม?

ได้ แม้แผลขนาดเล็กที่ไม่มีภาวะแทรกซ้อนจะมีความเสี่ยงไม่สูง

สัญญาณที่ควรระวัง ได้แก่

  • ปวดมากขึ้นเรื่อย ๆ
  • บวมเพิ่มขึ้น
  • แดงมากขึ้น
  • มีหนอง
  • มีกลิ่นผิดปกติ
  • มีไข้
  • หนาวสั่น
  • แผลแยก

หากพบอาการเหล่านี้ควรติดต่อแพทย์

ภาวะแทรกซ้อนจากการตรวจชิ้นเนื้อมีอะไรบ้าง?

อาจพบ

  • เลือดออก
  • รอยช้ำ
  • ปวด
  • ติดเชื้อ
  • แผลเป็น
  • สีผิวเปลี่ยน
  • คีลอยด์
  • แผลเป็นนูนหนา
  • แผลแยก
  • ชาชั่วคราวหรือถาวรจากเส้นประสาทตื้นได้รับผลกระทบ
  • ผื่นแพ้จากพลาสเตอร์หรือผลิตภัณฑ์ทาแผล
  • ปฏิกิริยาต่อยาชา ซึ่งพบไม่บ่อย

ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับตำแหน่ง ความลึก และปัจจัยของผู้ป่วย

สีผิวบริเวณแผลเปลี่ยนได้หรือไม่?

ได้

บริเวณที่หายแล้วอาจมีสี

  • อ่อนลง
  • เข้มขึ้น
  • ชมพู
  • แดง
  • น้ำตาล

การเปลี่ยนแปลงของสีอาจเห็นชัดในผู้ที่มีสีผิวเข้ม

บางส่วนดีขึ้นภายในหลายเดือน แต่บางรายอาจคงอยู่นาน

รอยโรคที่ตรวจชิ้นเนื้อแล้วสามารถกลับมาได้ไหม?

ได้

การตรวจชิ้นเนื้อหลายชนิดตั้งใจนำออกเพียงบางส่วนเพื่อให้ได้คำวินิจฉัย

ดังนั้นหากยังมีเนื้อเยื่อของรอยโรคเหลืออยู่ รอยโรคสามารถคงอยู่หรือกลับมาเห็นได้

สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าการตรวจล้มเหลว เพราะเป้าหมายอาจเป็นการวินิจฉัยก่อนวางแผนรักษาขั้นสุดท้าย

การตรวจชิ้นเนื้อกับการตัดรอยโรคออกต่างกันอย่างไร?

การตรวจชิ้นเนื้อ:

นำเนื้อเยื่อออกโดยมีเป้าหมายหลักเพื่อวินิจฉัย

การตัดรอยโรคออก:

นำรอยโรคออกโดยมีเป้าหมายในการรักษา

บางครั้งการตัดรอยโรคออกทั้งหมดสามารถทำหน้าที่ทั้งวินิจฉัยและนำก้อนออกพร้อมกัน

แต่จะต้องรักษาเพิ่มเติมหรือไม่ขึ้นอยู่กับผลพยาธิวิทยา

การตรวจชิ้นเนื้อกับการตรวจด้วยกล้องขยายต่างกันอย่างไร?

การตรวจด้วยกล้องขยาย ไม่ต้องตัดผิวหนัง ใช้กำลังขยายและระบบแสงเฉพาะเพื่อดูโครงสร้างของรอยโรค

การตรวจชิ้นเนื้อ ต้องนำเนื้อเยื่อออกแล้วตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์

กล้องขยายสามารถช่วยแพทย์ตัดสินใจว่ารอยโรคควรตรวจชิ้นเนื้อหรือไม่ แต่ไม่สามารถแทนการตรวจเนื้อเยื่อในกรณีที่ต้องการการวินิจฉัยที่แน่นอนได้

การตรวจชิ้นเนื้อกับการเอาไฝออกเหมือนกันหรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน

ไฝอาจถูกนำออกเพราะ

  • มีลักษณะน่าสงสัย
  • ต้องการวินิจฉัยทางพยาธิวิทยา
  • มีอาการ
  • ถูกเสียดสีหรือกระแทกบ่อย
  • มีเหตุผลอื่นที่เหมาะสม

หากเหตุผลหลักคือสงสัยมะเร็ง วิธีนำออกควรคำนึงถึงการได้ชิ้นเนื้อที่เหมาะสมสำหรับการตรวจมากกว่าความสวยงามเพียงอย่างเดียว

การตรวจชิ้นเนื้อบริเวณใบหน้า

การตรวจบริเวณใบหน้าต้องพิจารณาหลายเรื่อง เช่น

  • ความแม่นยำในการวินิจฉัย
  • ทิศทางของแผลเป็น
  • โครงสร้างสำคัญของใบหน้า
  • ผลด้านความสวยงาม
  • การรักษาที่อาจต้องทำต่อหากพบมะเร็ง

บางครั้งการตัดตัวอย่างขนาดเล็กก่อนอาจเหมาะกว่าการนำรอยโรคขนาดใหญ่ออกทั้งหมดก่อนทราบการวินิจฉัย

การตรวจชิ้นเนื้อหนังศีรษะ

อาจใช้ในกรณี

  • ก้อนน่าสงสัย
  • ผื่นอักเสบเรื้อรัง
  • ผมร่วงบางชนิด
  • ผมร่วงชนิดมีแผลเป็น

ในโรคผมร่วงบางประเภท ตำแหน่งที่เลือกและทิศทางของการตัดชิ้นเนื้อมีความสำคัญ เพราะแพทย์พยาธิวิทยาต้องประเมินรูขุมขนในรูปแบบที่เหมาะสม

การตรวจชิ้นเนื้อเล็บ

อาจพิจารณาเมื่อมี

  • สีผิดปกติที่น่าสงสัย
  • สงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาบริเวณเล็บ
  • ก้อนบริเวณเล็บ
  • เล็บผิดรูปเรื้อรังที่หาสาเหตุไม่ได้
  • โรคอักเสบบางชนิดของเล็บ

โครงสร้างของเล็บมีความซับซ้อน และการตัดชิ้นเนื้อบางตำแหน่งอาจทำให้เล็บเปลี่ยนแปลงถาวรได้

จึงต้องเลือกวิธีและตำแหน่งอย่างเหมาะสม

การตรวจชิ้นเนื้อฝ่ามือหรือฝ่าเท้า

อาจจำเป็นเมื่อรอยโรคยังวินิจฉัยไม่ชัดหรือสงสัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

ตำแหน่งนี้ต้องคำนึงถึง

  • ผิวหนังหนา
  • แรงกดจากการเดิน
  • ระยะเวลาการหายของแผล
  • อาการปวดช่วงพักฟื้น
  • ตำแหน่งของแผลเป็น

แผลที่ฝ่าเท้าอาจต้องลดกิจกรรมชั่วคราว เพราะแรงกดซ้ำอาจรบกวนการหายของแผล

การตรวจชิ้นเนื้อสำหรับผู้ป่วยต่างชาติในกรุงเทพ

ผู้ป่วยจากต่างประเทศอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อในกรุงเทพด้วยเหตุผล เช่น

  • พบรอยโรคน่าสงสัยระหว่างเดินทาง
  • แพทย์จากประเทศเดิมแนะนำให้ตรวจ
  • ต้องการความเห็นเพิ่มเติม
  • เคยเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาหรือมะเร็งผิวหนังอื่น
  • ต้องการผลพยาธิวิทยาก่อนเดินทางกลับประเทศ
  • มีผื่นเรื้อรังที่ต้องการการวินิจฉัย

หากมี ควรนำ

  • รายงานจากแพทย์ผิวหนังเดิม
  • ผลพยาธิวิทยาเก่า
  • ภาพจากกล้องขยาย
  • ภาพการทำแผนที่ไฝ
  • ผลตรวจชิ้นเนื้อเดิม
  • รายชื่อยา
  • ประวัติมะเร็งผิวหนัง

ข้อมูลเดิมสามารถช่วยลดการตรวจซ้ำที่ไม่จำเป็นและช่วยให้แปลผลได้แม่นยำขึ้น

หากต้องเดินทางออกจากประเทศไทยก่อนผลชิ้นเนื้อออกควรทำอย่างไร?

ควรวางแผนก่อนทำหัตถการ

ควรทราบว่า

  • จะได้รับแจ้งผลด้วยวิธีใด
  • จะได้รับสำเนารายงานพยาธิวิทยาอย่างไร
  • หากต้องรักษาเพิ่มเติมจะทำอย่างไร
  • จะติดตามต่อในกรุงเทพหรือประเทศของตนเอง

เรื่องนี้สำคัญเป็นพิเศษหากกำลังตรวจหามะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาหรือมะเร็งผิวหนังชนิดอื่น

เมื่อไรควรพบแพทย์ผิวหนัง?

ควรพบแพทย์หากพบ

  • ไฝเปลี่ยนแปลง
  • รอยโรคมีสีรูปร่างผิดปกติที่เพิ่งเกิด
  • ก้อนโตเร็ว
  • เลือดออกซ้ำ
  • มีสะเก็ดเรื้อรัง
  • แผลไม่หาย
  • ก้อนแข็งใหม่
  • ผื่นเรื้อรังไม่ทราบสาเหตุ
  • รอยโรคไม่ดีขึ้นตามที่ควร
  • รอยโรคบริเวณฝ่ามือหรือฝ่าเท้าที่เปลี่ยนแปลง
  • สีผิดปกติใต้เล็บ
  • จุดหนึ่งดูแตกต่างจากไฝอื่นอย่างชัดเจน

ไม่ใช่ทุกความผิดปกติจำเป็นต้องตรวจชิ้นเนื้อ แต่รอยโรคที่เรื้อรังหรือเปลี่ยนแปลงควรได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม

ควรคาดหวังอะไรในการปรึกษาเรื่องตรวจชิ้นเนื้อในกรุงเทพ?

ก่อนทำหัตถการ ผู้ป่วยควรเข้าใจว่า

  • แพทย์กำลังสงสัยโรคอะไร
  • เหตุใดจึงจำเป็นต้องตรวจชิ้นเนื้อ
  • วิธีตัดชิ้นเนื้อแบบใดเหมาะสม
  • จะนำออกทั้งหมดหรือบางส่วน
  • ต้องเย็บแผลหรือไม่
  • มีโอกาสเกิดแผลเป็นลักษณะใด
  • ต้องดูแลแผลอย่างไร
  • คาดว่าจะทราบผลเมื่อไร
  • จะได้รับแจ้งผลอย่างไร
  • หากพบความผิดปกติจะต้องรักษาต่อหรือไม่

วิธีตรวจอาจแตกต่างกันอย่างมากตามโรคที่สงสัย เช่น

  • มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • มะเร็งเซลล์ฐาน
  • มะเร็งเซลล์สความัส
  • โรคผิวหนังอักเสบ
  • โรคภูมิคุ้มกัน
  • โรคติดเชื้อ

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเพื่อตรวจ

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)