ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย คือการตรวจผิวหนังตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เพื่อค้นหาไฝที่มีลักษณะผิดปกติ รอยโรคที่น่าสงสัย ความผิดปกติก่อนเป็นมะเร็ง และมะเร็งผิวหนังในระยะเริ่มต้น

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย

การตรวจนี้แตกต่างจากการดูเฉพาะไฝหนึ่งจุดที่ผู้ป่วยกังวล เพราะแพทย์จะประเมินบริเวณที่ผู้ป่วยมองเห็นได้ยากด้วย เช่น

  • หนังศีรษะ
  • หลัง
  • ก้น
  • ด้านหลังขา
  • ฝ่าเท้า
  • ซอกนิ้วเท้า
  • รอบเล็บ

ในบางรายอาจจำเป็นต้องตรวจบริเวณที่ปกปิดมากกว่านี้ ขึ้นอยู่กับประวัติและความเสี่ยงของผู้ป่วย

ระหว่างการตรวจ แพทย์ผิวหนังอาจใช้ กล้องขยายตรวจผิวหนังชนิดเฉพาะ เพื่อดูโครงสร้างภายในไฝหรือรอยโรคได้ละเอียดกว่าการมองด้วยตาเปล่า

หากพบรอยโรคที่ไม่สามารถยืนยันได้ว่าเป็นรอยโรคธรรมดา อาจพิจารณา

  • ถ่ายภาพเก็บไว้เปรียบเทียบ
  • นัดติดตาม
  • หรือตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ

ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะของรอยโรคและระดับความน่าสงสัย

สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพ ชาวต่างชาติ นักท่องเที่ยว หรือผู้ป่วยจากต่างประเทศ การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายยังช่วยประเมินความเสี่ยงส่วนบุคคล ประวัติการได้รับแสงแดด และวางแผนว่าควรติดตามผิวหนังของตนเองอย่างไรในอนาคต

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายคืออะไร?

เป็นการตรวจผิวหนังอย่างเป็นระบบตั้งแต่หนังศีรษะจนถึงเท้า

จุดประสงค์ไม่ได้มีเพียงการนับจำนวนไฝ แต่เป็นการค้นหาความผิดปกติหลายชนิด เช่น

  • ไฝที่ผิดปกติหรือมีการเปลี่ยนแปลง
  • มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • มะเร็งเซลล์ฐาน
  • มะเร็งเซลล์สความัส
  • รอยโรคก่อนเป็นมะเร็งจากแสงแดด
  • แผลเรื้อรังที่ไม่หาย
  • รอยโรคมีสีผิดปกติ
  • ก้อนหรือเนื้อที่เกิดขึ้นใหม่
  • ความผิดปกติบริเวณเล็บ
  • รอยโรคที่มีลักษณะแตกต่างจากไฝอื่นของผู้ป่วย

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายเหมือนกับการตรวจไฝหรือไม่?

มีส่วนที่ซ้อนกัน แต่ไม่เหมือนกันทั้งหมด

การตรวจไฝ มักเน้นประเมินไฝและรอยโรคที่อาจเกี่ยวข้องกับมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

ส่วน การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย ครอบคลุมมากกว่า โดยแพทย์อาจตรวจหา

  • มะเร็งเซลล์ฐาน
  • มะเร็งเซลล์สความัส
  • รอยโรคก่อนเป็นมะเร็งจากแสงแดด
  • ก้อนผิดปกติ
  • แผลเรื้อรัง
  • รอยโรคมีสี
  • ความผิดปกติของเล็บ
  • โรคผิวหนังอื่นที่พบโดยบังเอิญ

หากมีไฝหรือรอยโรคจุดใดที่กังวลเป็นพิเศษ ควรแจ้งแพทย์ก่อนเริ่มตรวจ

ทำไมจึงควรตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย?

เหตุผลสำคัญคือมะเร็งผิวหนังไม่ได้มีอาการชัดเจนเสมอไป

รอยโรคบางชนิด

  • ไม่เจ็บ
  • ไม่คัน
  • โตช้า
  • อยู่ในตำแหน่งที่มองเห็นได้ยาก
  • ดูคล้ายไฝธรรมดาหรือกระแดด
  • เกิดในบริเวณที่ไม่ได้โดนแดดมาก

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาสามารถเกิดได้ทั้งบริเวณที่โดนแดดและบริเวณที่ไม่ค่อยโดนแดด เช่น ฝ่าเท้า หรือใต้เล็บ และสามารถเกิดได้กับคนทุกสีผิว

ดังนั้นการตรวจโดยแพทย์จึงเป็นส่วนเสริมที่สำคัญของการสังเกตผิวหนังด้วยตนเอง

ใครบ้างที่ควรพิจารณาตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย?

ความถี่ในการตรวจควรพิจารณาตามความเสี่ยงของแต่ละคน ไม่มีช่วงเวลาที่เหมาะกับทุกคนเหมือนกัน

ผู้ที่อาจได้รับประโยชน์จากการตรวจเป็นพิเศษ ได้แก่ ผู้ที่มี

  • ประวัติมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • ประวัติมะเร็งเซลล์ฐาน
  • ประวัติมะเร็งเซลล์สความัส
  • ไฝจำนวนมาก
  • ไฝที่มีลักษณะผิดปกติ
  • ประวัติครอบครัวเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • ได้รับรังสีอัลตราไวโอเลตสะสมมาก
  • เคยถูกแดดเผารุนแรงหรือบ่อย
  • ทำงานหรือทำกิจกรรมกลางแจ้งเป็นประจำ
  • ภูมิคุ้มกันลดลง
  • มีรอยโรคที่เพิ่งเปลี่ยนแปลง
  • มีก้อนหรือรอยโรคใหม่ที่ไม่ทราบสาเหตุ
  • ตรวจผิวหนังตนเองได้ยาก

คนผิวเข้มจำเป็นต้องตรวจมะเร็งผิวหนังหรือไม่?

อาจจำเป็นได้

แม้มะเร็งผิวหนังบางชนิดจะพบได้น้อยกว่าในผู้ที่มีสีผิวเข้ม แต่ก็ยังสามารถเกิดขึ้นได้

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาในผู้ที่มีผิวเข้มอาจเกิดในตำแหน่ง เช่น

  • ฝ่าเท้า
  • ฝ่ามือ
  • ใต้เล็บ
  • บริเวณที่ไม่ค่อยถูกแดด

ดังนั้นการตรวจที่ดีไม่ควรดูเฉพาะผิวบริเวณที่ได้รับแสงแดดเท่านั้น

แพทย์มองหาอะไรระหว่างการตรวจผิวหนัง?

แพทย์ไม่ได้ดูเพียงไฝทีละเม็ด แต่จะพิจารณารูปแบบโดยรวมของผิวหนังและเปรียบเทียบรอยโรคแต่ละจุดกับจุดอื่น

ลักษณะที่ควรให้ความสนใจ ได้แก่

  • รอยโรคที่เกิดใหม่
  • ไฝที่เปลี่ยนไป
  • มีหลายสีในจุดเดียว
  • รูปร่างไม่สมมาตร
  • ขอบไม่เรียบ
  • มีจุดหนึ่งที่ดูแตกต่างจากไฝอื่น
  • มีขุยเรื้อรัง
  • มีสะเก็ดซ้ำ
  • เลือดออกบ่อย
  • แผลไม่หาย
  • แผลดูเหมือนหายแล้วกลับมาอีก
  • ก้อนมันวาวหรือคล้ายไข่มุก
  • ก้อนแข็งที่โตขึ้น
  • สีผิดปกติใต้เล็บ
  • ปื้นที่เปลี่ยนแปลงโดยไม่ทราบสาเหตุ

แนวคิดสำคัญอย่างหนึ่งคือ สัญญาณลูกเป็ดขี้เหร่ หมายถึงไฝหรือรอยโรคหนึ่งจุดที่ดูแตกต่างจากไฝอื่นของคนคนนั้นอย่างชัดเจน

หลักเอบีซีดีอีในการสังเกตมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

วิธีหนึ่งที่นิยมใช้สำหรับสังเกตไฝที่น่าสงสัย คือหลักเอบีซีดีอี

เอ — ความไม่สมมาตร (A — Asymmetry)

  • ครึ่งหนึ่งของไฝมีรูปร่างแตกต่างจากอีกครึ่งหนึ่ง

บี — ขอบ (B — Border)

  • ขอบอาจ
  • ไม่เรียบ
  • เว้าแหว่ง
  • เลือน
  • ไม่ชัด

ซี — สี (C — Color)

  • รอยโรคอาจมีหลายสีภายในจุดเดียว เช่น
  • น้ำตาล
  • ดำ
  • แดง
  • ชมพู
  • ขาว
  • น้ำเงิน

ดี — ขนาด (D — Diameter)

  • รอยโรคขนาดใหญ่ควรได้รับความสนใจ แต่ต้องเข้าใจว่ามะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาสามารถมีขนาดเล็กกว่า 6 มิลลิเมตรได้เช่นกัน

อี — การเปลี่ยนแปลง (E — Evolution)

  • ควรระวังรอยโรคที่เปลี่ยน
  • ขนาด
  • รูปร่าง
  • สี
  • พื้นผิว
  • อาการ

การเปลี่ยนแปลงตามเวลาเป็นข้อมูลสำคัญมาก เพราะบางครั้งมีความหมายมากกว่ารูปร่างของไฝในช่วงเวลาหนึ่งเพียงอย่างเดียว

ไม่ใช่มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาทุกตัวที่จะมีครบทุกข้อของหลักนี้

มะเร็งเซลล์ฐานมีลักษณะอย่างไร?

มะเร็งเซลล์ฐานสามารถมีลักษณะได้หลายรูปแบบ เช่น

  • ตุ่มมันวาว
  • ตุ่มคล้ายไข่มุก
  • ปื้นสีชมพูหรือแดง
  • แผลที่เหมือนหายแล้วกลับมาอีก
  • รอยโรคที่เลือดออกง่าย
  • บริเวณคล้ายแผลเป็น
  • ก้อนสีน้ำตาลหรือมีสีเข้ม

ลักษณะอาจแตกต่างกันตามสีผิวของแต่ละคน

รอยโรคที่เลือดออกซ้ำ มีสะเก็ดซ้ำ หรือไม่หายควรได้รับการตรวจ

มะเร็งเซลล์สความัสมีลักษณะอย่างไร?

อาจปรากฏเป็น

  • ปื้นหยาบหรือมีขุย
  • ก้อนมีสะเก็ด
  • แผลเรื้อรัง
  • ก้อนแข็งที่โตขึ้น
  • รอยโรคที่เลือดออก
  • ปื้นแดงหยาบ
  • ผิวหนังหนาตัวผิดปกติ

เนื่องจากลักษณะของมะเร็งชนิดนี้มีได้หลากหลาย จึงไม่ควรวินิจฉัยจากภาพถ่ายเพียงอย่างเดียว

การตรวจผิวหนังเจ็บไหม?

ไม่เจ็บ

การตรวจเป็นการสังเกตด้วยสายตาเป็นหลัก

แพทย์อาจ

  • ตรวจผิวหนัง
  • แหวกเส้นผมเพื่อตรวจหนังศีรษะ
  • ตรวจระหว่างนิ้วมือและนิ้วเท้า
  • ตรวจฝ่ามือและฝ่าเท้า
  • ตรวจเล็บ
  • ใช้กล้องขยายตรวจรอยโรค

จะไม่มีการตัดหรือเอารอยโรคออกโดยอัตโนมัติ เว้นแต่แพทย์และผู้ป่วยเห็นว่าควรตรวจชิ้นเนื้อหรือทำหัตถการเพิ่มเติม

การใช้กล้องขยายตรวจผิวหนังคืออะไร?

เป็นการตรวจรอยโรคด้วยอุปกรณ์ขยายเฉพาะทางที่ใช้กำลังขยายร่วมกับแสงชนิดพิเศษ

ช่วยให้แพทย์เห็นสีและโครงสร้างบางอย่างที่อยู่ใต้ผิวซึ่งมองด้วยตาเปล่าได้ไม่ชัด

สามารถช่วยประเมินรอยโรคหลายชนิด เช่น

  • ไฝธรรมดา
  • กระเนื้อ
  • รอยโรคจากหลอดเลือด
  • มะเร็งเซลล์ฐานบางชนิด
  • รอยโรคของเซลล์สความัสบางชนิด
  • ไฝหรือรอยโรคมีสีที่น่าสงสัย

เครื่องมือนี้ช่วยเพิ่มข้อมูลในการวินิจฉัย แต่ไม่สามารถแทนการตรวจชิ้นเนื้อได้ หากจำเป็นต้องยืนยันชนิดของโรคจากเนื้อเยื่อ

ไฝทุกเม็ดต้องตรวจด้วยกล้องขยายหรือไม่?

ไม่จำเป็น

แพทย์ผิวหนังสามารถวินิจฉัยรอยโรคที่ไม่อันตรายหลายชนิดได้จากลักษณะทางคลินิก

การใช้กล้องขยายมีประโยชน์เป็นพิเศษในกรณี

  • รอยโรคมีสี
  • ไฝผิดปกติ
  • รอยโรคที่วินิจฉัยจากตาเปล่าไม่ชัด
  • รอยโรคที่ต้องเปรียบเทียบกับไฝอื่น
  • ต้องการดูโครงสร้างภายในเพิ่มเติม

แพทย์จะเลือกว่าจุดใดควรตรวจละเอียด

การทำแผนที่ไฝคืออะไร?

การทำแผนที่ไฝหมายถึงการบันทึกภาพไฝอย่างเป็นระบบเพื่อใช้เปรียบเทียบในอนาคต

อาจประกอบด้วย

  • ภาพถ่ายทั่วร่างกาย
  • ภาพระยะใกล้ของรอยโรค
  • ภาพผ่านกล้องขยาย
  • การเปรียบเทียบภาพในครั้งต่อไป

จุดประสงค์ไม่ใช่เพียงการถ่ายรูป แต่เพื่อช่วยตรวจหา

  • ไฝที่เกิดใหม่
  • ไฝที่มีการเปลี่ยนแปลง
  • การเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างที่เห็นได้ยาก

อาจมีประโยชน์สำหรับผู้ที่มีความเสี่ยงสูง มีไฝจำนวนมาก หรือมีไฝผิดปกติหลายจุด

ไม่จำเป็นต้องทำในผู้ป่วยทุกคน

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายกับการทำแผนที่ไฝต่างกันอย่างไร?

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายการทำแผนที่ไฝ
แพทย์ตรวจผิวหนังโดยตรงใช้ภาพถ่ายบันทึกรอยโรค
ตรวจมะเร็งผิวหนังที่ไม่มีสีได้ด้วยเน้นการติดตามไฝตามเวลา
ประเมินสภาพในวันที่มาตรวจใช้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงในอนาคต
อาจใช้กล้องขยายร่วมด้วยอาจมีการถ่ายภาพผ่านกล้องขยาย
ช่วยตัดสินใจว่าควรตัดชิ้นเนื้อหรือไม่ช่วยตรวจหาไฝใหม่หรือไฝที่เปลี่ยน

ทั้งสองวิธีสามารถใช้ร่วมกันได้ในผู้ป่วยที่เหมาะสม

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายตรวจบริเวณใดบ้าง?

การตรวจอย่างครบถ้วนอาจครอบคลุม

  • หนังศีรษะ
  • ใบหน้า
  • ใบหู
  • คอ
  • หน้าอก
  • หน้าท้อง
  • หลัง
  • แขน
  • รักแร้
  • มือ
  • เล็บมือ
  • ก้น
  • ขา
  • เท้า
  • ฝ่าเท้า
  • ซอกนิ้วเท้า
  • เล็บเท้า

ในบางราย อาจจำเป็นต้องตรวจบริเวณอื่นที่ปกปิด ขึ้นอยู่กับอาการ ประวัติ และความเสี่ยง

ความเป็นส่วนตัว ความสบายใจ และความยินยอมของผู้ป่วยควรได้รับการเคารพเสมอ

ต้องถอดเสื้อผ้าทั้งหมดหรือไม่?

หากต้องการตรวจผิวหนังทั่วร่างกายจริง ผิวหนังส่วนใหญ่ต้องสามารถมองเห็นได้

โดยทั่วไปผู้ป่วยอาจได้รับชุดคลุมหรือผ้าคลุมเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว

แพทย์สามารถเปิดตรวจทีละบริเวณ ไม่จำเป็นต้องเปิดร่างกายทั้งหมดพร้อมกัน

หากมีบริเวณใดที่ผู้ป่วยไม่ต้องการให้ตรวจ สามารถแจ้งแพทย์ได้

ทุกขั้นตอนควรดำเนินการโดยได้รับความยินยอม

จำเป็นต้องตรวจหนังศีรษะหรือไม่?

ควรตรวจ

หนังศีรษะเป็นบริเวณที่ผู้ป่วยมักตรวจเองได้ยาก เพราะเส้นผมสามารถบังรอยโรคได้

แพทย์อาจแหวกผมเป็นช่วง ๆ เพื่อดูผิวหนังใต้เส้นผม

ควรแจ้งแพทย์หากมี

  • ก้อนที่หนังศีรษะ
  • สะเก็ดที่เป็นซ้ำ
  • จุดที่เลือดออก
  • รอยโรคที่ช่างทำผมสังเกตเห็น
  • จุดสีผิดปกติที่เพิ่งเกิด

หากมีภาพถ่ายเก่า สามารถนำมาเปรียบเทียบได้

จำเป็นต้องตรวจฝ่าเท้าหรือไม่?

ควรตรวจ

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาสามารถเกิดที่ฝ่าเท้าได้ รวมถึงในผู้ที่มีสีผิวเข้ม

ดังนั้นการตรวจอาจครอบคลุม

  • หลังเท้า
  • ฝ่าเท้า
  • ส้นเท้า
  • ซอกนิ้ว
  • เล็บเท้า

สีคล้ำใต้เล็บหรือบนฝ่าเท้าที่ไม่หายหรือมีการเปลี่ยนแปลง ไม่ควรถูกสรุปว่าเกิดจากการกระแทกหรือรอยช้ำเสมอไป

เล็บเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจหรือไม่?

อาจรวมอยู่ด้วย

แพทย์อาจมองหา

  • เส้นสีเข้มบนเล็บ
  • สีดำหรือสีน้ำตาลที่เพิ่งเกิด
  • สีที่ลามออกจากเล็บสู่ผิวรอบเล็บ
  • เล็บถูกทำลายเรื้อรัง
  • ความผิดปกติที่ไม่ทราบสาเหตุ

ความผิดปกติของเล็บจำนวนมากไม่ใช่มะเร็ง แต่หากมีการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องควรได้รับการประเมิน

หากแพทย์พบไฝที่น่าสงสัยจะเกิดอะไรขึ้น?

คำว่า “น่าสงสัย” ไม่ได้หมายความว่าเป็นมะเร็งแน่นอน

แพทย์อาจแนะนำ

  • ไม่ต้องรักษา
  • สังเกตอาการ
  • ถ่ายภาพเก็บไว้
  • ถ่ายภาพผ่านกล้องขยาย
  • นัดติดตามในระยะสั้น
  • ตรวจชิ้นเนื้อ

การตัดสินใจขึ้นอยู่กับลักษณะของรอยโรค ประวัติ และระดับความน่าสงสัย

การตรวจชิ้นเนื้อผิวหนังคืออะไร?

เป็นการนำบางส่วนหรือทั้งหมดของรอยโรคออกเพื่อนำไปตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์โดยแพทย์พยาธิวิทยา

อาจพิจารณาเมื่อสงสัย

  • มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • มะเร็งเซลล์ฐาน
  • มะเร็งเซลล์สความัส
  • เนื้องอกชนิดอื่น
  • โรคผิวหนังที่ไม่สามารถวินิจฉัยได้ชัดจากการตรวจภายนอก

หากสงสัยมะเร็งผิวหนัง การตรวจชิ้นเนื้อเป็นขั้นตอนสำคัญในการยืนยันการวินิจฉัย

ไฝที่น่าสงสัยทุกเม็ดต้องตัดออกหรือไม่?

ไม่จำเป็น

ไฝที่ดูผิดปกติหลายเม็ดสามารถเป็นไฝธรรมดาได้

การตัดสินใจว่าจะตรวจชิ้นเนื้อหรือติดตามขึ้นอยู่กับ

  • ลักษณะทางคลินิก
  • ลักษณะจากกล้องขยาย
  • เป็นรอยโรคใหม่หรือไม่
  • มีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่
  • มีอาการหรือไม่
  • อายุผู้ป่วย
  • ตำแหน่ง
  • ประวัติส่วนตัว
  • ประวัติมะเร็งผิวหนัง
  • ความสามารถในการกลับมาติดตาม

การตัดไฝทุกเม็ดไม่จำเป็นและไม่ใช่เป้าหมายของการตรวจ

แพทย์สามารถบอกว่าไฝเป็นมะเร็งจากการมองได้เลยหรือไม่?

ในบางกรณีรอยโรคอาจดูชัดเจนว่าไม่อันตรายหรือมีความน่าสงสัยสูง แต่ไม่สามารถยืนยันได้จากการมองเพียงอย่างเดียวในทุกกรณี

หากสงสัยมะเร็งผิวหนัง การตรวจเนื้อเยื่อทางพยาธิวิทยาเป็นขั้นตอนยืนยันการวินิจฉัย

ดังนั้นรอยโรคที่มีความไม่แน่นอนไม่ควรถูกยืนยันว่า “ไม่ใช่มะเร็งแน่นอน” โดยไม่มีหลักฐานเพียงพอ

ควรตรวจผิวหนังทั่วร่างกายบ่อยแค่ไหน?

ไม่มีช่วงเวลามาตรฐานเดียวที่เหมาะกับทุกคน

ความถี่ควรพิจารณาตามความเสี่ยงส่วนบุคคล

ตัวอย่างเช่น ผู้ที่ไม่มีปัจจัยเสี่ยงสำคัญอาจไม่จำเป็นต้องตรวจถี่เท่ากับผู้ที่มี

  • ประวัติมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • ประวัติมะเร็งผิวหนังชนิดอื่น
  • ไฝผิดปกติจำนวนมาก
  • ประวัติครอบครัวเป็นมะเร็งผิวหนัง
  • ได้รับรังสีอัลตราไวโอเลตสะสมมาก
  • ภูมิคุ้มกันต่ำ

ผู้ที่เคยเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาควรมีแผนติดตามระยะยาวที่เหมาะสมกับระยะโรคและความเสี่ยงของแต่ละคน

ทุกคนจำเป็นต้องตรวจผิวหนังปีละครั้งหรือไม่?

ไม่จำเป็นสำหรับทุกคน

การตรวจปีละครั้งอาจเหมาะกับผู้ที่มีความเสี่ยงบางกลุ่ม แต่ไม่มีความถี่เดียวที่ต้องใช้กับคนทุกคน

ควรพิจารณาจาก

  • อายุ
  • สีและชนิดผิว
  • จำนวนไฝ
  • ประวัติมะเร็งผิวหนัง
  • ประวัติครอบครัว
  • การได้รับแสงแดด
  • ประวัติการตัดชิ้นเนื้อ
  • ภาวะภูมิคุ้มกัน
  • ผลจากการตรวจครั้งแรก

แม้จะมีนัดตรวจตามระยะ หากพบรอยโรคใหม่หรือมีการเปลี่ยนแปลงก็ควรพบแพทย์ก่อนนัดได้

การตรวจผิวหนังสามารถตรวจพบมะเร็งได้ทุกชนิดหรือไม่?

ไม่มีการตรวจคัดกรองใดสามารถตรวจพบทุกกรณีได้ทั้งหมด

ข้อจำกัดของการตรวจ ได้แก่

  • รอยโรคระยะแรกอาจมีลักษณะไม่ชัด
  • รอยโรคใหม่สามารถเกิดหลังจากวันที่ตรวจ
  • บางตำแหน่งตรวจได้ยาก
  • มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาบางตัวไม่เข้าเกณฑ์ลักษณะทั่วไป
  • บางรอยโรคต้องตรวจชิ้นเนื้อจึงจะยืนยันได้
  • การเปลี่ยนแปลงตามเวลาอาจสำคัญกว่าการเห็นเพียงครั้งเดียว

ดังนั้นการตรวจโดยแพทย์และการสังเกตผิวหนังด้วยตนเองควรทำควบคู่กัน

ควรเตรียมตัวอย่างไรก่อนตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย?

การเตรียมตัวไม่ซับซ้อน

ก่อนมาตรวจควร

  • หลีกเลี่ยงการแต่งหน้าหนา หากต้องการตรวจรอยโรคบนใบหน้า
  • ล้างสีทาเล็บออกหากต้องการประเมินเล็บ
  • ไม่ปิดบังรอยโรคที่กังวล
  • นำผลพยาธิวิทยาเดิมมาด้วยหากมี
  • นำภาพถ่ายเก่าของรอยโรคที่มีการเปลี่ยนแปลง
  • นำข้อมูลการทำแผนที่ไฝเดิม
  • จดรายการจุดที่กังวลเป็นพิเศษ
  • ทราบประวัติมะเร็งผิวหนังในครอบครัวถ้ามี

หากเคยตัดชิ้นเนื้อในต่างประเทศ ผลพยาธิวิทยาเดิมจะมีประโยชน์อย่างมาก

หากมาตรวจทั่วร่างกายแล้ว ยังต้องชี้ให้แพทย์ดูจุดที่กังวลหรือไม่?

ควรชี้ให้ดู

อย่าคิดว่าแพทย์จะทราบเองว่าจุดใดเป็นจุดที่ผู้ป่วยกังวล

ควรแจ้งหากรอยโรค

  • เพิ่งเกิด
  • มีการเปลี่ยนแปลง
  • เลือดออก
  • คันเรื้อรัง
  • เจ็บ
  • มีสะเก็ดซ้ำ
  • หายแล้วกลับมาอีก
  • ดูแตกต่างจากไฝอื่น

ข้อมูลที่ผู้ป่วยสังเกตการเปลี่ยนแปลงตามเวลามีความสำคัญ เพราะแพทย์เห็นรอยโรคในช่วงเวลาที่มาตรวจเท่านั้น

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายใช้เวลานานแค่ไหน?

ระยะเวลาแตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับ

  • จำนวนไฝ
  • จำนวนรอยโรคที่ต้องตรวจละเอียด
  • ต้องใช้กล้องขยายมากน้อยเพียงใด
  • ต้องถ่ายภาพหรือไม่
  • ประวัติมะเร็งผิวหนัง
  • ต้องวางแผนตรวจชิ้นเนื้อหรือไม่

ผู้ที่มีไฝไม่มากอาจใช้เวลาไม่นาน ขณะที่ผู้ที่มีไฝหลายร้อยเม็ดหรือมีประวัติมะเร็งผิวหนังซับซ้อนอาจใช้เวลามากกว่า

ความละเอียดและความเหมาะสมของการตรวจสำคัญกว่าจำนวนเวลาที่ตายตัว

หลังตรวจแล้วจะเกิดอะไรขึ้น?

ผลการตรวจอาจเป็นได้หลายแบบ

รอยโรคทั้งหมดดูไม่อันตราย

แพทย์อาจแนะนำ

  • สังเกตผิวหนังด้วยตนเอง
  • ป้องกันแสงแดด
  • นัดติดตามตามระดับความเสี่ยง

มีรอยโรคที่ควรติดตาม

อาจ

  • วัดขนาด
  • ถ่ายภาพ
  • ตรวจด้วยกล้องขยาย
  • นัดตรวจซ้ำในช่วงเวลาที่กำหนด

มีรอยโรคที่ควรตรวจชิ้นเนื้อ

แพทย์อาจแนะนำการตัดชิ้นเนื้อเพื่อยืนยันการวินิจฉัย

พบเพียงรอยโรคธรรมดา

ตัวอย่างเช่น

  • กระเนื้อ
  • ไฝเลือด
  • ติ่งเนื้อ
  • ไฝธรรมดา

รอยโรคเหล่านี้ไม่ได้จำเป็นต้องนำออกเสมอไป เว้นแต่มีข้อสงสัยในการวินิจฉัย ระคายเคือง หรือมีเหตุผลทางการแพทย์อื่น

ไฝธรรมดาสามารถกลายเป็นมะเร็งได้ไหม?

ไฝธรรมดาส่วนใหญ่ไม่เคยเปลี่ยนเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาบางส่วนสามารถเกิดจากไฝเดิม แต่ก็สามารถเกิดขึ้นเป็นรอยโรคใหม่ได้

ดังนั้นเป้าหมายไม่ใช่การตัดไฝออกทั้งหมด แต่คือการเฝ้าระวังความผิดปกติและประเมินรอยโรคที่น่าสงสัย

ควรตัดไฝทุกเม็ดเพื่อป้องกันมะเร็งหรือไม่?

ไม่ควร

การตัดไฝธรรมดาทุกเม็ดไม่ใช่วิธีมาตรฐานในการป้องกันมะเร็งผิวหนัง

แนวทางที่เหมาะสมคือ

  • รู้จักสัญญาณเตือน
  • ตรวจโดยแพทย์เมื่อมีรอยโรคผิดปกติ
  • ป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต
  • ติดตามผู้ที่มีความเสี่ยงสูง
  • ตรวจชิ้นเนื้อเฉพาะรอยโรคที่มีข้อบ่งชี้

สัญญาณลูกเป็ดขี้เหร่คืออะไร?

โดยทั่วไปไฝของแต่ละคนมักมีรูปแบบคล้ายกัน

หากมีไฝหนึ่งเม็ดที่ดูแตกต่างจากไฝอื่นอย่างชัดเจน ควรได้รับความสนใจมากขึ้น

ตัวอย่างเช่น หากไฝส่วนใหญ่ของคนหนึ่งมีลักษณะ

  • ขนาดเล็ก
  • น้ำตาลอ่อน
  • กลม
  • สีสม่ำเสมอ
  • แต่มีหนึ่งเม็ดที่
  • ดำมาก
  • รูปร่างไม่เรียบ
  • ขนาดใหญ่กว่า
  • มีหลายสี

จุดนั้นอาจควรตรวจละเอียดเพิ่มเติม

มะเร็งผิวหนังสามารถไม่มีสีดำหรือน้ำตาลได้ไหม?

ได้

มะเร็งผิวหนังบางชนิดอาจมีสี

  • ชมพู
  • แดง
  • สีเนื้อ
  • มันวาว
  • ขาว
  • คล้ายแผลเป็น
  • มีสะเก็ด

ดังนั้นการตรวจเฉพาะไฝสีดำหรือสีน้ำตาลอาจทำให้พลาดรอยโรคบางชนิดได้

รอยโรคแบบใดควรรีบไปตรวจ?

ควรพบแพทย์หากพบ

  • ไฝเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว
  • รอยโรคมีสีที่เพิ่งเกิดและดูผิดปกติ
  • ไฝเปลี่ยนสี
  • รูปร่างเริ่มไม่สมมาตร
  • ขอบเปลี่ยนหรือไม่เรียบ
  • จุดหนึ่งดูแตกต่างจากไฝอื่นทั้งหมด
  • เลือดออกโดยไม่มีสาเหตุ
  • มีสะเก็ดซ้ำ
  • แผลไม่หาย
  • แผลหายแล้วกลับมาอีก
  • ก้อนโตเร็ว
  • สีใต้เล็บที่ไม่หายหรือมีการเปลี่ยนแปลง

ไฝคันหมายความว่าเป็นมะเร็งหรือไม่?

ไม่จำเป็น

อาการคันชั่วคราวสามารถเกิดจาก

  • ผิวแห้ง
  • การเสียดสี
  • การระคายเคือง
  • ผื่นผิวหนัง
  • การเกา

แต่หากคันต่อเนื่องร่วมกับการเปลี่ยนแปลง เลือดออก หรือโตขึ้น ควรให้แพทย์ตรวจ

ไฝมีเลือดออกต้องตรวจไหม?

หากเลือดออกหลังถูกโกน เกา หรือกระแทก อาจเกิดจากการบาดเจ็บธรรมดา

แต่หากเลือดออกเองหรือเกิดซ้ำโดยไม่มีสาเหตุ โดยเฉพาะร่วมกับการเปลี่ยนแปลงของรอยโรค ควรได้รับการตรวจ

แผลที่ไม่หายควรกังวลหรือไม่?

แผลที่ไม่หายเป็นเหตุผลสำคัญที่ควรพบแพทย์

มะเร็งเซลล์ฐานและมะเร็งเซลล์สความัสบางครั้งอาจมีลักษณะเป็นแผลที่

  • ไม่ยอมหาย
  • มีสะเก็ดซ้ำ
  • เลือดออก
  • ดูเหมือนดีขึ้นแล้วกลับมาอีก

ไม่ควรรักษาซ้ำเป็นเพียงผื่นระคายเคืองโดยไม่ประเมินใหม่หากเป็นต่อเนื่อง

ควรตรวจผิวหนังด้วยตนเองระหว่างนัดอย่างไร?

การตรวจโดยแพทย์ไม่ได้แทนที่การสังเกตผิวหนังของตนเอง

ผู้ที่มีความเสี่ยงสูงอาจพิจารณาตรวจผิวหนังตนเองเป็นประจำ เช่น ประมาณเดือนละครั้งตามคำแนะนำที่เหมาะสม

ควรตรวจ

  • ใบหน้า
  • หู
  • คอ
  • หน้าอก
  • หน้าท้อง
  • แขน
  • รักแร้
  • มือ
  • เล็บ
  • หลัง
  • ก้น
  • ขา
  • เท้า
  • ฝ่าเท้า
  • ซอกนิ้วเท้า
  • หนังศีรษะ

สามารถใช้กระจกบานใหญ่ร่วมกับกระจกมือถือ หรือให้คนใกล้ชิดช่วยตรวจตำแหน่งที่มองไม่เห็น

ควรมองหาอะไรเมื่อเช็กผิวหนังด้วยตนเอง?

ควรสังเกต

  • จุดใหม่
  • ไฝเปลี่ยนแปลง
  • สีผิดปกติ
  • ขอบไม่เรียบ
  • รอยโรคที่โตขึ้น
  • แผลเรื้อรัง
  • สะเก็ดที่เกิดซ้ำ
  • รอยโรคเลือดออก
  • จุดที่ดูไม่เหมือนไฝอื่น

การรู้จักลักษณะปกติของผิวตนเองช่วยให้สังเกตการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายขึ้น

ควรถ่ายรูปไฝไว้เองหรือไม่?

สามารถทำได้ และอาจมีประโยชน์ในการติดตาม

  • ภาพถ่ายช่วยบันทึก
  • ขนาด
  • รูปร่าง
  • ตำแหน่ง
  • การเปลี่ยนแปลงตามเวลา

อย่างไรก็ตาม ไม่ควรใช้ภาพถ่ายเพื่อสร้างความมั่นใจให้ตนเองว่ารอยโรคที่กำลังเปลี่ยนแปลง “ไม่เป็นอะไร”

แสง มุมกล้อง และคุณภาพของภาพสามารถทำให้การเปรียบเทียบคลาดเคลื่อนได้

ภาพถ่ายเป็นข้อมูลเสริม ไม่ใช่สิ่งทดแทนการตรวจโดยแพทย์

โปรแกรมในโทรศัพท์สามารถบอกได้ไหมว่าไฝเป็นมะเร็ง?

ไม่ควรใช้แทนแพทย์

โปรแกรมวิเคราะห์ภาพผิวหนังยังมีข้อจำกัดด้านความแม่นยำ และไม่สามารถแทนการตรวจทางคลินิก การใช้กล้องขยาย และการตรวจชิ้นเนื้อในกรณีที่จำเป็นได้

หากรอยโรคมีการเปลี่ยนแปลงหรือดูผิดปกติ ควรได้รับการตรวจโดยบุคลากรทางการแพทย์

แสงแดดในประเทศไทยกับความเสี่ยงมะเร็งผิวหนัง

การอาศัยอยู่ในประเทศไทยอาจทำให้ได้รับรังสีอัลตราไวโอเลตตลอดทั้งปี

การได้รับแสงแดดสามารถสะสมจากกิจกรรม เช่น

  • เดินทางกลางแจ้ง
  • ไปชายหาด
  • วิ่ง
  • ปั่นจักรยาน
  • เล่นกอล์ฟ
  • ว่ายน้ำ
  • ทำงานกลางแจ้ง
  • เดินทางในเขตร้อน
  • แม้ผลตรวจผิวหนังจะปกติ การป้องกันแสงแดดยังคงสำคัญ
  • แนวทางทั่วไป ได้แก่
  • หลีกเลี่ยงแดดจัดเมื่อทำได้
  • อยู่ในที่ร่ม
  • สวมเสื้อผ้าป้องกันแสงแดด
  • ใส่หมวกปีกกว้าง
  • ใช้ครีมกันแดดที่เหมาะสม
  • ทาครีมกันแดดซ้ำตามความจำเป็น
  • หลีกเลี่ยงการตั้งใจทำผิวให้คล้ำ

ผิวแทนช่วยป้องกันมะเร็งผิวหนังหรือไม่?

ไม่ควรถือว่าผิวแทนเป็นการป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลตที่เพียงพอ

การตั้งใจทำให้ผิวคล้ำด้วยแสงอัลตราไวโอเลตยิ่งเพิ่มการได้รับรังสีสะสม และไม่ใช่วิธีป้องกันมะเร็งผิวหนัง

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายสำหรับชาวต่างชาติที่อาศัยในกรุงเทพ

ความเสี่ยงไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่อาศัยในประเทศไทยเพียงอย่างเดียว

ผู้พำนักชาวต่างชาติบางรายอาจได้รับแสงแดดสะสมจำนวนมากก่อนย้ายมาอยู่กรุงเทพ โดยเฉพาะผู้ที่เคยอาศัยในพื้นที่ที่มีรังสีอัลตราไวโอเลตสูง

ดังนั้นแพทย์ควรพิจารณาประวัติแสงแดดตลอดชีวิต

หากเคยตรวจหรือตัดรอยโรคในต่างประเทศ ควรนำ

  • ผลพยาธิวิทยา
  • รายงานการผ่าตัด
  • ภาพถ่ายผิวหนังเดิม
  • ข้อมูลการทำแผนที่ไฝ
  • จดหมายหรือรายงานจากแพทย์ผิวหนังเดิม

มาด้วยหากมี

การตรวจผิวหนังสำหรับนักท่องเที่ยวและผู้ป่วยจากต่างประเทศ

ผู้ที่เดินทางมากรุงเทพอาจต้องการตรวจผิวหนังเพราะ

  • ไฝเปลี่ยนแปลงระหว่างการเดินทาง
  • คนใกล้ชิดสังเกตเห็นรอยโรค
  • มีรอยโรคเริ่มเลือดออก
  • ต้องติดตามไฝที่เคยตรวจมาก่อน
  • ต้องการตรวจผิวหนังตามความเสี่ยงส่วนบุคคล

หากพบรอยโรคที่น่าสงสัยและผู้ป่วยต้องกลับไปติดตามในประเทศอื่น การมีรายงานการตรวจ ภาพถ่ายที่เหมาะสม และผลพยาธิวิทยาจะช่วยให้การรักษาต่อเนื่องได้ง่ายขึ้น

เมื่อมาตรวจผิวหนังในกรุงเทพ ควรคาดหวังอะไร?

ก่อนตรวจ แพทย์อาจถามเกี่ยวกับ

  • ประวัติมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
  • ประวัติมะเร็งเซลล์ฐาน
  • ประวัติมะเร็งเซลล์สความัส
  • ประวัติไฝผิดปกติ
  • การตัดชิ้นเนื้อที่ผ่านมา
  • ประวัติมะเร็งผิวหนังในครอบครัว
  • จำนวนไฝ
  • ประวัติแดดเผา
  • การทำงานกลางแจ้ง
  • การใช้เครื่องอาบรังสีอัลตราไวโอเลตเพื่อทำให้ผิวคล้ำ
  • ภาวะภูมิคุ้มกันต่ำ
  • ยาที่ใช้อยู่
  • รอยโรคที่กังวลเป็นพิเศษ

จากนั้นแพทย์จะตรวจผิวหนังอย่างเป็นระบบตั้งแต่ศีรษะถึงเท้า

อาจใช้กล้องขยายกับรอยโรคบางจุด

หลังตรวจควรได้รับคำอธิบายว่า

  • จุดใดดูไม่อันตราย
  • จุดใดควรติดตาม
  • จุดใดควรตรวจชิ้นเนื้อ
  • ควรกลับมาตรวจเมื่อไร

คำถามที่ควรถามแพทย์ระหว่างการตรวจ

คำถามที่มีประโยชน์ เช่น

  • มีไฝใดที่ดูผิดปกติหรือไม่?
  • มีจุดใดที่ควรเฝ้าระวังเป็นพิเศษ?
  • ความเสี่ยงมะเร็งผิวหนังของฉันสูงกว่าปกติหรือไม่?
  • ควรตรวจผิวหนังด้วยตนเองบ่อยแค่ไหน?
  • ควรตรวจโดยแพทย์บ่อยแค่ไหน?
  • จำเป็นต้องทำแผนที่ไฝหรือไม่?
  • รอยโรคนี้ควรตรวจชิ้นเนื้อหรือสามารถติดตามได้?
  • การเปลี่ยนแปลงแบบใดที่ควรรีบกลับมาพบแพทย์ก่อนนัด?

เป้าหมายของการตรวจไม่ใช่เพียงทราบว่ามีรอยโรคผิดปกติหรือไม่ แต่ควรช่วยให้ผู้ป่วยรู้ว่าต้องสังเกตอะไรต่อไป

คำถามที่พบบ่อย

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายคืออะไร?

เป็นการตรวจผิวหนังตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เพื่อค้นหาไฝผิดปกติ มะเร็งผิวหนัง รอยโรคก่อนเป็นมะเร็ง และก้อนหรือรอยโรคผิดปกติอื่น

การตรวจผิวหนังทั่วร่างกายเหมือนการคัดกรองมะเร็งผิวหนังหรือไม่?

สองคำนี้มักถูกใช้ใกล้เคียงกัน แต่การตรวจโดยแพทย์ผิวหนังอาจครอบคลุมโรคผิวหนังอื่นนอกเหนือจากมะเร็งด้วย

ใครควรตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย?

ผู้ที่มีประวัติมะเร็งผิวหนัง ไฝจำนวนมาก ไฝผิดปกติ ประวัติครอบครัวเป็นมะเร็งผิวหนัง ได้รับรังสีอัลตราไวโอเลตมาก หรือมีรอยโรคเปลี่ยนแปลงควรพิจารณาตรวจ

จำเป็นต้องตรวจผิวหนังทุกปีหรือไม่?

ไม่จำเป็นสำหรับทุกคน ความถี่ควรพิจารณาตามความเสี่ยงส่วนบุคคล

แพทย์ตรวจบริเวณใดบ้าง?

อาจตรวจหนังศีรษะ ใบหน้า หู คอ ลำตัว แขน มือ เล็บ ขา เท้า ฝ่าเท้า และบริเวณอื่นตามความจำเป็น

ต้องถอดเสื้อผ้าหรือไม่?

หากต้องการตรวจทั่วร่างกาย ผิวส่วนใหญ่ต้องสามารถมองเห็นได้ แต่ควรมีการใช้ชุดคลุมและเปิดตรวจทีละบริเวณเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว

การตรวจเจ็บหรือไม่?

ไม่เจ็บ เพราะเป็นการตรวจด้วยสายตาเป็นหลัก

กล้องขยายตรวจผิวหนังคืออะไร?

เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยขยายและแสดงโครงสร้างของรอยโรคใต้ผิวได้ชัดขึ้น ช่วยแพทย์ประเมินไฝและรอยโรคที่น่าสงสัย

กล้องขยายสามารถวินิจฉัยมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาโดยไม่ต้องตัดชิ้นเนื้อได้ไหม?

ช่วยประเมินความน่าสงสัยได้ แต่หากต้องการยืนยันการวินิจฉัยมะเร็งจำเป็นต้องตรวจเนื้อเยื่อ

การทำแผนที่ไฝคืออะไร?

เป็นการถ่ายภาพไฝอย่างเป็นระบบเพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงตามเวลา

ทุกคนจำเป็นต้องทำแผนที่ไฝหรือไม่?

ไม่จำเป็น เหมาะกับผู้ที่มีไฝจำนวนมาก ไฝผิดปกติ หรือมีความเสี่ยงสูงบางกลุ่ม

การตรวจไฝกับการทำแผนที่ไฝต่างกันอย่างไร?

การตรวจไฝเป็นการประเมินในวันที่มาตรวจ ส่วนการทำแผนที่ใช้ภาพถ่ายช่วยติดตามการเปลี่ยนแปลงในอนาคต

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมามีลักษณะอย่างไร?

อาจเป็นรอยโรคใหม่ ไฝที่เปลี่ยนแปลง ไฝรูปร่างไม่เรียบ มีหลายสี หรือดูแตกต่างจากไฝอื่น

หลักเอบีซีดีอีคืออะไร?

เป็นหลักช่วยสังเกตความไม่สมมาตร ขอบ สี ขนาด และการเปลี่ยนแปลงของไฝ

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมามีขนาดเล็กกว่า 6 มิลลิเมตรได้ไหม?

ได้ ขนาดเป็นเพียงหนึ่งในหลายลักษณะที่ใช้ประเมิน

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาเป็นสีชมพูได้ไหม?

ได้ บางชนิดมีสีเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีสีเข้มเลย

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาเกิดที่ฝ่าเท้าได้ไหม?

ได้ และสามารถเกิดได้แม้ในผู้ที่มีสีผิวเข้ม

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาเกิดใต้เล็บได้ไหม?

ได้ ความผิดปกติของสีใต้เล็บที่เกิดใหม่ ไม่หาย หรือเปลี่ยนแปลงควรได้รับการประเมิน

คนผิวเข้มเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาได้ไหม?

ได้ มะเร็งชนิดนี้สามารถเกิดได้ในทุกสีผิว

ไฝน่าสงสัยทุกเม็ดต้องตรวจชิ้นเนื้อไหม?

ไม่จำเป็น รอยโรคบางชนิดสามารถวินิจฉัยว่าไม่อันตรายได้ หรืออาจเลือกติดตามตามความเหมาะสม

การตรวจชิ้นเนื้อหมายความว่าเป็นมะเร็งแล้วหรือไม่?

ไม่ การตรวจชิ้นเนื้อทำเพื่อหาคำตอบที่แน่นอนเมื่อการตรวจภายนอกเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ

แพทย์สามารถวินิจฉัยมะเร็งผิวหนังโดยไม่ตรวจชิ้นเนื้อได้ไหม?

แพทย์อาจสงสัยจากลักษณะได้ แต่การยืนยันชนิดของมะเร็งต้องอาศัยการตรวจทางพยาธิวิทยา

ต้องตัดไฝทุกเม็ดออกหรือไม่?

ไม่ ไฝธรรมดาส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องตัด

ไฝธรรมดากลายเป็นมะเร็งได้ไหม?

มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมาบางส่วนเกิดจากไฝเดิม แต่หลายรายเกิดเป็นรอยโรคใหม่

สัญญาณลูกเป็ดขี้เหร่คืออะไร?

หมายถึงไฝหนึ่งเม็ดที่ดูแตกต่างจากไฝอื่นของคนเดียวกันอย่างชัดเจน

ไฝคันอันตรายไหม?

อาการคันอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าเป็นมะเร็ง แต่หากคันร่วมกับการเปลี่ยนแปลง โตขึ้น หรือเลือดออก ควรตรวจ

ไฝเลือดออกควรตรวจหรือไม่?

ควรตรวจหากเลือดออกซ้ำหรือเลือดออกโดยไม่มีการบาดเจ็บชัดเจน

แผลไม่หายเป็นสัญญาณมะเร็งผิวหนังหรือไม่?

สามารถเป็นได้ มะเร็งผิวหนังบางชนิดอาจแสดงเป็นแผลเรื้อรังที่มีสะเก็ดหรือเลือดออกซ้ำ

ควรตรวจผิวหนังด้วยตนเองบ่อยแค่ไหน?

ควรตรวจเป็นประจำตามระดับความเสี่ยง โดยผู้ที่มีความเสี่ยงสูงอาจพิจารณาตรวจประมาณเดือนละครั้ง

สามารถถ่ายรูปไฝเองได้ไหม?

ได้ ภาพถ่ายช่วยติดตามการเปลี่ยนแปลงได้ แต่ไม่สามารถแทนการตรวจโดยแพทย์หากรอยโรคน่าสงสัย

โปรแกรมในโทรศัพท์สามารถวินิจฉัยมะเร็งจากไฝได้ไหม?

ไม่ควรใช้แทนการประเมินโดยแพทย์ เนื่องจากยังมีข้อจำกัดด้านความแม่นยำ

ควรเตรียมตัวอย่างไรก่อนตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย?

ควรนำผลพยาธิวิทยาเดิม ภาพถ่ายรอยโรค รายชื่อจุดที่กังวล และล้างสีทาเล็บหากต้องการตรวจเล็บ

ควรนำผลตรวจชิ้นเนื้อเก่ามาด้วยไหม?

ควร โดยเฉพาะหากเคยมีมะเร็งผิวหนัง ไฝผิดปกติ หรือเคยตัดรอยโรค

นักท่องเที่ยวสามารถตรวจผิวหนังในกรุงเทพได้ไหม?

สามารถทำได้ และควรนำประวัติการตรวจเดิมมาด้วยหากมี

เมื่อไรไม่ควรรอถึงวันนัดตรวจตามปกติ?

ควรพบแพทย์เร็วขึ้นหากมีรอยโรคที่โตหรือเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว เลือดออกซ้ำ ก้อนโตเร็ว หรือแผลที่ไม่หาย

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)