ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

โรคหูดข้าวสุก

Molluscum Contagiosum หรือโรคหูดข้าวสุก เป็นโรคติดเชื้อไวรัสที่ผิวหนังที่พบได้บ่อย ลักษณะมักเป็นตุ่มเล็ก ผิวเรียบ สีเดียวกับผิวหรือออกมุก และมักมีรอยบุ๋มเล็ก ๆ ตรงกลางตุ่ม

โรคหูดข้าวสุก

โรคนี้พบได้ทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ สามารถติดต่อผ่านการสัมผัสผิวหนังโดยตรง การใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกัน การสัมผัสทางเพศ หรือการแพร่จากบริเวณหนึ่งของร่างกายไปยังอีกบริเวณหนึ่งจากการเกา แกะ หรือโกนขนผ่านรอยโรค

โดยทั่วไปหูดข้าวสุกเป็นโรคที่ไม่อันตราย และในหลายรายสามารถหายได้เองเมื่อภูมิคุ้มกันกำจัดเชื้อไวรัสออกจากผิวหนัง แต่บางรายอาจมีตุ่มจำนวนมาก กระจายเพิ่มขึ้น คัน อักเสบเป็นซ้ำ หรือสร้างความกังวลด้านรูปลักษณ์

ในผู้ใหญ่ หากมีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ ขาหนีบ หรือบริเวณใกล้เคียง ควรได้รับการตรวจโดยแพทย์ เพราะหูดข้าวสุกสามารถติดต่อผ่านการสัมผัสทางเพศ และบางครั้งอาจมีลักษณะคล้ายหูดหงอนไก่หรือโรคผิวหนังชนิดอื่น

แพทย์ผิวหนังสามารถวินิจฉัยหูดข้าวสุกได้จากการตรวจรอยโรค และช่วยพิจารณาว่าควรรอดูอาการหรือรักษาแบบใดจึงจะเหมาะสมที่สุด

หูดข้าวสุก (Molluscum Contagiosum) คืออะไร?

หูดข้าวสุกเป็นโรคติดเชื้อที่ผิวหนังชั้นตื้น เกิดจากเชื้อ Molluscum Contagiosum Virus ซึ่งอยู่ในกลุ่มไวรัส poxvirus

เชื้อไวรัสจะทำให้เกิดตุ่มเล็ก ๆ บนผิวหนัง ซึ่งเรียกว่า mollusca

ลักษณะที่พบบ่อย ได้แก่:

  • ตุ่มกลมหรือทรงโดม
  • ผิวเรียบ
  • ค่อนข้างแข็ง
  • สีเดียวกับผิว สีขาวมุก หรือชมพูอ่อน
  • มีขนาดเพียงไม่กี่มิลลิเมตรในหลายราย
  • มักไม่เจ็บ
  • มีรอยบุ๋มหรือหลุมเล็ก ๆ ตรงกลางตุ่ม

บางตุ่มอาจมีสารสีขาวคล้ายไขหรือเนื้อขาวอยู่ตรงกลาง แต่ไม่ควรบีบ แกะ หรือพยายามเอาออกด้วยตนเอง เพราะอาจทำให้เกิดการอักเสบ ติดเชื้อแบคทีเรีย และทำให้เชื้อไวรัสกระจายไปยังบริเวณอื่น

หูดข้าวสุกเป็นภาวะที่ไม่ใช่มะเร็งผิวหนัง

หูดข้าวสุกมีลักษณะอย่างไร?

ตุ่มหูดข้าวสุกโดยทั่วไปจะเป็นตุ่มเล็ก ผิวเรียบ ลักษณะคล้ายโดม และมักมีรอยบุ๋มตรงกลาง ซึ่งในทางการแพทย์เรียกว่า central umbilication

บางคนมีเพียงไม่กี่ตุ่ม ในขณะที่บางคนอาจมีตุ่มขึ้นเป็นกลุ่มหรือกระจายหลายบริเวณ

ตำแหน่งที่อาจพบได้ ได้แก่:

  • ใบหน้า
  • ลำคอ
  • แขน
  • ลำตัว
  • หน้าท้อง
  • รักแร้
  • ต้นขาด้านใน
  • ขาหนีบ
  • บริเวณอวัยวะเพศ

โดยทั่วไปไม่ค่อยพบที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า

หูดข้าวสุกมักไม่เจ็บ แต่อาจมีอาการคัน แดง บวม หรือระคายเคืองได้

ในบางกรณี ตุ่มที่มีอยู่เดิมอาจเริ่มแดงหรืออักเสบในช่วงที่ระบบภูมิคุ้มกันเริ่มตอบสนองต่อเชื้อ ดังนั้นการที่ตุ่มแดงขึ้นไม่ได้หมายความว่ามีการติดเชื้อแบคทีเรียเสมอไปอย่างไรก็ตาม หากมีอาการปวดมากขึ้น ร้อน บวมมาก มีหนอง มีไข้ หรือรอยแดงลุกลาม ควรพบแพทย์เพื่อประเมินภาวะติดเชื้อแบคทีเรียร่วมด้วย

หูดข้าวสุกเกิดจากอะไร?

หูดข้าวสุกเกิดจากการติดเชื้อ Molluscum Contagiosum Virus

เชื้อจะติดอยู่บริเวณผิวหนังชั้นตื้น และสามารถแพร่จากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่ง หรือแพร่จากบริเวณหนึ่งของร่างกายไปยังอีกบริเวณหนึ่งได้

หูดข้าวสุกติดต่อได้อย่างไร?

การสัมผัสผิวหนังโดยตรง

การสัมผัสกับตุ่มหูดข้าวสุกของผู้ที่มีการติดเชื้อสามารถทำให้เชื้อแพร่ไปยังผู้อื่นได้

การใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกัน

เชื้ออาจแพร่ผ่านสิ่งของที่สัมผัสผิวหนัง เช่น:

  • ผ้าเช็ดตัว
  • เสื้อผ้า
  • มีดโกน
  • อุปกรณ์กีฬา
  • ของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำ

การเกา แกะ หรือจับตุ่ม

หากเกาตุ่มแล้วไปสัมผัสบริเวณผิวหนังส่วนอื่น เชื้ออาจแพร่จากตำแหน่งเดิมไปยังบริเวณอื่นได้

กระบวนการนี้เรียกว่า autoinoculation หรือการแพร่เชื้อจากตัวเองไปยังผิวหนังส่วนอื่น

การโกนขนหรือกำจัดขน

การโกนผ่านบริเวณที่มีหูดข้าวสุกอาจทำให้เกิดแผลเล็ก ๆ และพาเชื้อไวรัสกระจายไปตามบริเวณที่โกน

จึงควรหลีกเลี่ยงการโกน แว็กซ์ หรือกำจัดขนโดยตรงบนบริเวณที่มีรอยโรค จนกว่าจะได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม

การสัมผัสทางเพศ

ในผู้ใหญ่ หูดข้าวสุกที่ขึ้นบริเวณอวัยวะเพศ หัวหน่าว ขาหนีบ ต้นขาด้านใน หรือหน้าท้องส่วนล่าง อาจเกิดจากการสัมผัสผิวหนังอย่างใกล้ชิดระหว่างกิจกรรมทางเพศ

หากมีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ ควรพบแพทย์ เนื่องจากมีโรคหลายชนิดที่อาจมีลักษณะคล้ายกัน

หูดข้าวสุกในเด็ก

หูดข้าวสุกพบได้บ่อยในเด็ก

เด็กที่มีสุขภาพแข็งแรงจำนวนมากอาจมีเพียงไม่กี่ตุ่ม และตุ่มเหล่านี้สามารถหายไปเองเมื่อระบบภูมิคุ้มกันกำจัดเชื้อไวรัสได้

ดังนั้น ไม่ใช่เด็กทุกคนที่จำเป็นต้องรักษา

อย่างไรก็ตาม ควรพิจารณาพบแพทย์หรือรักษาในกรณีที่:

  • มีตุ่มจำนวนมาก
  • ตุ่มกระจายเพิ่มขึ้น
  • เด็กเกาหรือแกะบ่อย
  • หูดข้าวสุกกระตุ้นให้อาการผื่นภูมิแพ้ผิวหนังแย่ลง
  • ตุ่มมีการอักเสบบ่อย
  • รบกวนความมั่นใจหรือรูปลักษณ์
  • ไม่แน่ใจในการวินิจฉัย
  • ตุ่มอยู่ในบริเวณที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

การเลือกการรักษาในเด็กควรคำนึงถึงความเจ็บและความร่วมมือของเด็กด้วย เนื่องจากหัตถการบางอย่างที่ทำได้ง่ายในผู้ใหญ่อาจทำให้เด็กเล็กกลัวหรือเจ็บโดยไม่จำเป็น

หูดข้าวสุกกับผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง

ผู้ที่มี ผื่นภูมิแพ้ผิวหนังหรือ atopic dermatitis อาจมีแนวโน้มเกิดหูดข้าวสุกได้ง่ายขึ้น

ผิวที่แห้งและคันทำให้เกิดการเกา ซึ่งส่งผลให้เกราะป้องกันผิวอ่อนแอลง และอาจทำให้เชื้อกระจายไปยังบริเวณอื่นได้ง่ายขึ้น

นอกจากนี้ บางคนอาจมีผื่นแดง คัน หรือคล้ายผื่นภูมิแพ้รอบตุ่มหูดข้าวสุก ซึ่งเรียกว่า molluscum dermatitis

ดังนั้น การรักษาผื่นอักเสบรอบ ๆ และลดการเกาจึงอาจมีความสำคัญพอ ๆ กับการกำจัดตุ่มทีละจุด

หูดข้าวสุกในผู้ใหญ่

ผู้ใหญ่สามารถเป็นหูดข้าวสุกได้เช่นกัน

หากตุ่มขึ้นบริเวณแขน ลำตัว หรือใบหน้า อาจเกิดจากการสัมผัสผิวหนังทั่วไป หรือสัมผัสสิ่งของที่มีเชื้อ

แต่หากตุ่มขึ้นบริเวณ:

  • อวัยวะเพศ
  • หัวหน่าว
  • ขาหนีบ
  • ต้นขาด้านใน
  • หน้าท้องส่วนล่าง

ควรนึกถึงการติดต่อผ่านการสัมผัสทางเพศเป็นหนึ่งในสาเหตุที่เป็นไปได้

ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่าผู้ใหญ่ทุกคนที่เป็นหูดข้าวสุกจะติดเชื้อผ่านการมีเพศสัมพันธ์ เพราะโรคนี้สามารถแพร่ได้หลายทาง

แต่หากเป็นบริเวณอวัยวะเพศ ควรได้รับการตรวจโดยแพทย์

หูดข้าวสุกบริเวณอวัยวะเพศถือเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือไม่?

หูดข้าวสุกไม่ได้เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์โดยเฉพาะเพียงอย่างเดียว เพราะสามารถติดต่อผ่านการสัมผัสผิวหนังและของใช้ร่วมกันได้

อย่างไรก็ตาม ในผู้ใหญ่ที่มีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ มักพบความเกี่ยวข้องกับการสัมผัสใกล้ชิดทางเพศ

ลักษณะของหูดข้าวสุกในบริเวณนี้บางครั้งอาจคล้ายกับ:

  • หูดหงอนไก่จากเชื้อ HPV
  • รูขุมขนอักเสบ
  • ติ่งเนื้อ
  • Pearly penile papules
  • Fordyce spots
  • ภาวะผิวหนังชนิดอื่นที่ไม่อันตราย

ในบางกรณีอาจต้องพิจารณาโรคติดเชื้อชนิดอื่นด้วย ขึ้นอยู่กับลักษณะรอยโรคและประวัติของผู้ป่วย

เนื่องจากการรักษาของแต่ละโรคแตกต่างกัน การตรวจโดยแพทย์จึงมีความแม่นยำกว่าการวินิจฉัยจากรูปภาพในอินเทอร์เน็ต

หูดข้าวสุกต่างจากหูดหงอนไก่อย่างไร?

ผู้ป่วยจำนวนมากสับสนระหว่างหูดข้าวสุกกับหูดหงอนไก่

ทั้งสองโรคเกิดจากไวรัสคนละชนิด

หูดข้าวสุก (Molluscum Contagiosum) เกิดจากเชื้อในกลุ่ม poxvirus มักเป็นตุ่มกลม ผิวเรียบ และมีรอยบุ๋มตรงกลาง

ส่วน หูดหงอนไก่ (Genital Warts) เกิดจากเชื้อ Human Papillomavirus หรือ HPV บางสายพันธุ์ และมักมีผิวขรุขระ เป็นปุ่ม ๆ แบน หรือมีลักษณะคล้ายดอกกะหล่ำ

อย่างไรก็ตาม รอยโรคจริงของผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องมีลักษณะตามตำราเสมอไป

หากมีตุ่มใหม่หรือก้อนที่ไม่ทราบสาเหตุบริเวณอวัยวะเพศ โดยเฉพาะหลังมีเพศสัมพันธ์ ควรตรวจโดยแพทย์แทนการวินิจฉัยด้วยตนเอง

หูดข้าวสุกอันตรายไหม?

ในเด็กและผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพแข็งแรง หูดข้าวสุกโดยทั่วไปเป็นโรคที่ ไม่อันตราย และสามารถหายได้เอง

โรคนี้ไม่กลายเป็นมะเร็ง

ปัญหาหลักที่พบได้ ได้แก่:

  • แพร่เชื้อไปยังผู้อื่น
  • กระจายไปยังผิวหนังส่วนอื่นของตัวเอง
  • อาการคัน
  • ผื่นอักเสบรอบตุ่ม
  • ความกังวลด้านรูปลักษณ์
  • การติดเชื้อแบคทีเรียจากการเกา
  • ตุ่มคงอยู่นาน

ในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ หูดข้าวสุกอาจมีลักษณะแตกต่างออกไป เช่น มีจำนวนมาก ขนาดใหญ่ เป็นอยู่นาน หรือรักษายากกว่าปกติ

ดังนั้น หากผู้ใหญ่มีตุ่มจำนวนมากผิดปกติ มีขนาดใหญ่ หรือกระจายทั่ว ควรได้รับการประเมินเพิ่มเติม

แพทย์วินิจฉัยหูดข้าวสุกได้อย่างไร?

แพทย์ผิวหนังสามารถวินิจฉัยหูดข้าวสุกได้จากการตรวจผิวหนังในผู้ป่วยส่วนใหญ่

ลักษณะตุ่มกลม ผิวเรียบ และมีรอยบุ๋มตรงกลางมักเพียงพอสำหรับการวินิจฉัย

โดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องตรวจเพิ่มเติม

ในบางกรณี แพทย์อาจพิจารณาการตรวจเพิ่มเติมหรือเก็บตัวอย่างผิวหนัง เมื่อ:

  • ลักษณะของตุ่มไม่ชัดเจน
  • ยังไม่แน่ใจในการวินิจฉัย
  • รักษาแล้วไม่ตอบสนองตามที่คาด
  • ต้องการแยกโรคผิวหนังชนิดอื่น

โดยเฉพาะในกรณีที่มีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ หรือมีลักษณะผิดปกติในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ

หูดข้าวสุกจำเป็นต้องรักษาหรือไม่?

ไม่จำเป็นทุกคน

ในผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง ระบบภูมิคุ้มกันสามารถกำจัดเชื้อไวรัสได้เองในที่สุด

กระบวนการนี้อาจใช้เวลาหลายเดือน และบางครั้งอาจนานกว่านั้น

การเฝ้าดูอาการโดยยังไม่ทำหัตถการจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมในบางราย โดยเฉพาะเมื่อ:

  • มีตุ่มเพียงเล็กน้อย
  • ไม่มีอาการรบกวน
  • ไม่ได้กระจายเร็ว
  • การวินิจฉัยชัดเจน
  • ผู้ป่วยสามารถรอให้หายเองได้

ข้อจำกัดคือ ตราบใดที่ยังมีตุ่มอยู่ก็ยังมีโอกาสแพร่เชื้อ และอาจมีตุ่มใหม่เกิดขึ้นระหว่างรอได้

การรักษาอาจเหมาะสมเมื่อ:

  • ตุ่มเป็นอยู่นาน
  • ตุ่มกระจายเพิ่ม
  • มีอาการคันหรือระคายเคือง
  • มีผลต่อความมั่นใจ
  • ตุ่มอยู่บริเวณอวัยวะเพศ

วิธีรักษาหูดข้าวสุก

ไม่มีวิธีรักษาใดที่ดีที่สุดสำหรับผู้ป่วยทุกคน

แพทย์ผิวหนังจะพิจารณาจากหลายปัจจัย เช่น:

  • อายุ
  • จำนวนตุ่ม
  • ตำแหน่ง
  • สีผิว
  • มีผื่นภูมิแพ้ร่วมด้วยหรือไม่
  • ความทนต่อความเจ็บ
  • เคยรักษามาก่อนหรือไม่
  • ภูมิคุ้มกันของผู้ป่วย
  • ความเสี่ยงต่อรอยดำหรือแผลเป็น

เป้าหมายของการรักษาคือกำจัดหรือทำลายตุ่มที่มองเห็น โดยลดการทำร้ายผิวหนังบริเวณรอบ ๆ ให้มากที่สุด

1. การพ่นเย็นด้วยไนโตรเจนเหลว (Cryotherapy)

Cryotherapy คือการใช้ ไนโตรเจนเหลว แช่แข็งตุ่มหูดข้าวสุกทีละจุด

หลังรักษาอาจมี:

  • รอยแดง
  • บวม
  • เจ็บหรือแสบเล็กน้อย
  • ตุ่มพอง
  • สะเก็ด

จากนั้นบริเวณที่รักษาจะค่อย ๆ ฟื้นตัวและสะเก็ดหลุดออก

ข้อดี

  • เป็นหัตถการที่ทำได้รวดเร็ว
  • เหมาะกับผู้ที่มีตุ่มจำนวนไม่มาก
  • ไม่ต้องผ่าตัดหรือเย็บแผล

ข้อจำกัด

  • อาจแสบหรือเจ็บ
  • บางรายต้องทำมากกว่าหนึ่งครั้ง
  • อาจไม่เหมาะกับเด็กเล็กหรือผู้ที่มีตุ่มจำนวนมาก
  • อาจเกิดรอยดำหรือรอยขาวชั่วคราว
  • มีโอกาสเกิดแผลเป็นได้ แม้จะพบไม่บ่อยเมื่อทำอย่างเหมาะสม

ในผู้ที่มีผิวเอเชียหรือสีผิวเข้ม ควรระวังภาวะ รอยดำหลังการอักเสบ (post-inflammatory hyperpigmentation) เป็นพิเศษ

2. การขูดออก (Curettage)

Curettage คือการใช้เครื่องมือทางการแพทย์ขนาดเล็กขูดหรือเอาตุ่มออกทีละจุด

สามารถกำจัดตุ่มที่เลือกได้ทันที

ข้อดี

  • เอาตุ่มออกโดยตรง
  • เหมาะกับตุ่มจำนวนไม่มาก
  • เหมาะกับผู้ใหญ่หรือเด็กโตที่ให้ความร่วมมือได้ดี

ข้อจำกัด

  • อาจเจ็บ
  • อาจต้องใช้ยาชา
  • อาจมีเลือดออกเล็กน้อย
  • มีโอกาสเกิดรอยดำหรือแผลเป็น
  • ไม่เหมาะกับผู้ที่มีตุ่มจำนวนมาก

ผู้ป่วยไม่ควรพยายามขูดหรือเอาตุ่มออกเองที่บ้าน

3. Cantharidin

Cantharidin เป็นยาที่ทำให้เกิดตุ่มพองแบบควบคุม โดยแพทย์จะทายาลงบนตุ่มทีละจุด

หลังทาอาจเกิดตุ่มพองและการอักเสบ ซึ่งช่วยทำลายรอยโรค

อย่างไรก็ตาม การมีจำหน่ายและข้อกำหนดของยาอาจแตกต่างกันในแต่ละประเทศ ดังนั้นผู้ป่วยในประเทศไทยควรสอบถามแพทย์ว่าสามารถใช้ยาชนิดนี้ได้หรือไม่

ผลข้างเคียงที่อาจพบ ได้แก่:

  • ตุ่มพอง
  • ระคายเคือง
  • เจ็บแสบ
  • รอยดำชั่วคราว

4. ยาทา

ยาทาบางชนิดอาจใช้ในผู้ป่วยที่เหมาะสม โดยมีจุดประสงค์เพื่อทำให้เกิดการระคายเคืองหรือการอักเสบในระดับที่ควบคุมได้ เพื่อช่วยให้รอยโรคหลุดออกหรือกระตุ้นให้ร่างกายตอบสนองต่อเชื้อ

ตัวอย่างยาที่แพทย์อาจพิจารณา ได้แก่:

  • Potassium hydroxide
  • Tretinoin
  • ยากลุ่ม keratolytic หรือยาที่ช่วยผลัดเซลล์ผิวบางชนิด

ยาทาเหล่านี้ต้องใช้อย่างระมัดระวัง เนื่องจากการใช้มากเกินไปอาจทำให้เกิด:

  • ผิวหนังอักเสบ
  • แสบ
  • ระคายเคือง
  • ผิวไหม้
  • รอยดำหลังการอักเสบ

ไม่ควรใช้เองบริเวณผิวบอบบาง เช่น เปลือกตาหรืออวัยวะเพศ โดยไม่ได้รับคำแนะนำจากแพทย์

5. เลเซอร์และหัตถการอื่น

มีรายงานการใช้เลเซอร์ในการรักษาหูดข้าวสุกบางกรณี โดยเฉพาะในผู้ที่รักษายากหรือมีข้อจำกัดจากวิธีอื่น

อย่างไรก็ตาม เลเซอร์ ไม่ได้จำเป็นสำหรับหูดข้าวสุกทั่วไปทุกราย

ผู้ป่วยจำนวนมากสามารถรักษาด้วยวิธีที่เรียบง่ายกว่า หรือรอให้หายเองได้

แพทย์ผิวหนังจะช่วยประเมินว่าการใช้เลเซอร์หรือหัตถการอื่นมีประโยชน์เพียงพอในแต่ละรายหรือไม่

แล้ว Imiquimod ใช้รักษาหูดข้าวสุกได้หรือไม่?

Imiquimod เป็นยาที่เคยถูกนำมาใช้รักษาโรคผิวหนังจากไวรัสหลายชนิด

อย่างไรก็ตาม หลักฐานทางการแพทย์ไม่ได้แสดงประโยชน์ที่ชัดเจนสำหรับการรักษาหูดข้าวสุกในเด็ก และแนวทางทางการแพทย์หลักไม่ได้แนะนำให้ใช้เป็นการรักษามาตรฐานในเด็ก

จึงไม่ควรนำยาที่ใช้รักษาหูดหงอนไก่มาใช้รักษาหูดข้าวสุกโดยอัตโนมัติ เพราะทั้งสองโรคเกิดจากไวรัสคนละชนิด

วิธีรักษาหูดข้าวสุกแบบไหนดีที่สุด?

วิธีที่เหมาะสมที่สุดขึ้นอยู่กับผู้ป่วยแต่ละราย

เด็กเล็กที่มีตุ่มหลายจุด แต่ไม่มีอาการ

การเฝ้าดูอาการอาจเหมาะสมกว่าการทำหัตถการที่เจ็บซ้ำหลายครั้ง

ผู้ใหญ่ที่มีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ

ควรยืนยันการวินิจฉัยก่อน และมักควรพิจารณาการรักษาอย่างเหมาะสม

ผู้ที่มีตุ่มไม่กี่จุด

Cryotherapy หรือการรักษาเฉพาะจุดอาจเป็นทางเลือกที่เหมาะสม

ผู้ที่มีผื่นภูมิแพ้ร่วมกับหูดข้าวสุก

การควบคุมผื่น ลดอาการคัน และป้องกันการเกาอาจมีความสำคัญพอ ๆ กับการกำจัดตุ่ม

ผู้ใหญ่ที่มีตุ่มขนาดใหญ่หรือจำนวนมากผิดปกติ

แพทย์อาจพิจารณาว่ามีปัจจัยด้านภูมิคุ้มกันหรือภาวะอื่นร่วมด้วยหรือไม่

หลังรักษาหูดข้าวสุกควรดูแลอย่างไร?

การฟื้นตัวขึ้นอยู่กับวิธีที่ใช้รักษา

หลังการรักษา เช่น Cryotherapy หรือ Curettage อาจมี:

  • รอยแดง
  • บวม
  • แสบหรือเจ็บ
  • ตุ่มพองเล็ก ๆ
  • สะเก็ด
  • รอยดำหรือรอยขาวชั่วคราว

ไม่ควรแกะสะเก็ด

ควรดูแลแผลตามคำแนะนำของแพทย์ และปล่อยให้สะเก็ดหลุดออกเองตามธรรมชาติ

หากบริเวณที่รักษาอยู่ในตำแหน่งที่โดนแสงแดด การป้องกันแดดอาจช่วยลดความเสี่ยงของรอยดำหลังการอักเสบ โดยเฉพาะในผู้ที่มีแนวโน้มเกิดรอยดำง่าย

หูดข้าวสุกกลับมาเป็นอีกได้หรือไม่?

ได้

แม้จะกำจัดตุ่มที่มองเห็นทั้งหมดแล้ว ก็ยังอาจมีตุ่มใหม่เกิดขึ้นในภายหลังได้

สาเหตุหนึ่งคือ บางบริเวณอาจได้รับเชื้อไปแล้วแต่ยังอยู่ในช่วงฟักตัว และยังไม่เห็นเป็นตุ่มในวันที่ทำการรักษา

ดังนั้น การมีตุ่มใหม่ไม่ได้หมายความว่าการรักษาครั้งก่อนล้มเหลวเสมอไป

ควรสังเกตผิวหนังอย่างต่อเนื่อง และกลับมาตรวจหากยังมีตุ่มใหม่ขึ้นเรื่อย ๆ

นอกจากนี้ ผู้ที่เคยหายแล้วก็สามารถติดเชื้อใหม่ในอนาคตได้

วิธีลดการแพร่กระจายของหูดข้าวสุก

ขณะที่ยังมีตุ่มอยู่ ควร:

  • หลีกเลี่ยงการเกา แกะ หรือบีบตุ่ม
  • ล้างมือหลังสัมผัสบริเวณที่มีรอยโรค
  • ไม่ใช้ผ้าเช็ดตัวหรือมีดโกนร่วมกับผู้อื่น
  • หลีกเลี่ยงการโกนผ่านบริเวณที่มีตุ่ม
  • ปิดรอยโรคหากต้องมีการสัมผัสผิวหนังใกล้ชิด
  • ไม่ใช้เสื้อผ้าหรือของใช้ส่วนตัวที่สัมผัสบริเวณรอยโรคร่วมกับผู้อื่น
  • ดูแลผิวแห้งและผื่นภูมิแพ้เพื่อลดการเกา
  • ไม่พยายามบีบเอาสารตรงกลางตุ่มออก

สำหรับการว่ายน้ำ สามารถลดความเสี่ยงการแพร่เชื้อได้ด้วยการปิดรอยโรคด้วยแผ่นปิดกันน้ำ และไม่ใช้ผ้าเช็ดตัวหรืออุปกรณ์ว่ายน้ำร่วมกับผู้อื่น

โดยทั่วไป เด็กที่เป็นหูดข้าวสุกไม่จำเป็นต้องหยุดเรียนเพียงเพราะเป็นโรคนี้

บีบหูดข้าวสุกเองได้ไหม?

ไม่ควรบีบ แกะ ตัด หรือเจาะหูดข้าวสุกด้วยตนเอง

สารสีขาวตรงกลางตุ่มมีอนุภาคของไวรัสอยู่

การพยายามเอาออกเองอาจทำให้:

  • เชื้อกระจายเพิ่ม
  • เลือดออก
  • ติดเชื้อแบคทีเรีย
  • อักเสบมากขึ้น
  • เกิดรอยดำ
  • เกิดแผลเป็น

การรักษาโดยแพทย์ใช้เทคนิคที่ควบคุมความเสียหายต่อผิวหนังรอบข้างได้ดีกว่า

เมื่อไรควรพบแพทย์ผิวหนัง?

ควรพิจารณาพบแพทย์ผิวหนังเมื่อ:

  • ไม่แน่ใจว่าตุ่มที่เป็นอยู่คือหูดข้าวสุกหรือไม่
  • ตุ่มเพิ่มจำนวนเร็ว
  • มีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ
  • มีตุ่มใกล้ดวงตา
  • ตุ่มคันหรือระคายเคืองมาก
  • มีผื่นภูมิแพ้รอบตุ่มมาก
  • ตุ่มเจ็บหรือสงสัยติดเชื้อ
  • ตุ่มเป็นอยู่นานและสร้างความรำคาญ
  • กังวลเรื่องรอยดำหรือแผลเป็น
  • เคยรักษาแล้วไม่ดีขึ้น
  • มีภาวะภูมิคุ้มกันต่ำ
  • ผู้ใหญ่มีตุ่มจำนวนมาก ขนาดใหญ่ หรือกระจายผิดปกติ

ควรพบแพทย์เร็วขึ้นหากมีอาการปวดมาก มีหนอง มีไข้ หรือมีรอยแดงลุกลามรอบตุ่ม เพราะอาจมีการติดเชื้อแบคทีเรียร่วมด้วย

เมื่อมาพบแพทย์ผิวหนังในกรุงเทพ จะได้รับการตรวจอย่างไร?

การตรวจหูดข้าวสุกโดยทั่วไปเริ่มจากการตรวจดูผิวหนังบริเวณที่มีรอยโรค

แพทย์อาจสอบถามเกี่ยวกับ:

  • ตุ่มเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อใด
  • มีตุ่มใหม่เพิ่มขึ้นหรือไม่
  • มีอาการคันหรือเจ็บหรือไม่
  • คนในครอบครัวหรือผู้ใกล้ชิดมีตุ่มลักษณะคล้ายกันหรือไม่
  • มีประวัติผื่นภูมิแพ้ผิวหนังหรือไม่
  • เคยรักษาด้วยวิธีใดมาก่อน
  • มีโรคประจำตัวหรือใช้ยาที่มีผลต่อภูมิคุ้มกันหรือไม่

สำหรับตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ แพทย์อาจสอบถามประวัติที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสทางเพศ เพื่อช่วยแยกโรคจากภาวะอื่นที่มีลักษณะคล้ายกัน

หลังตรวจ แพทย์จะช่วยประเมินว่าจำเป็นต้องรักษาหรือไม่ และควรเลือกวิธีใดตามจำนวน ตำแหน่ง และลักษณะของรอยโรค

สำหรับผู้ป่วยต่างชาติ นักท่องเที่ยว หรือผู้ที่พำนักในกรุงเทพระยะสั้น ควรแจ้งแพทย์ว่ามีเวลาอยู่ในประเทศไทยอีกนานเท่าใด เพราะการรักษาบางชนิดอาจต้องกลับมาติดตามหรือทำซ้ำ

คำถามที่พบบ่อย

หูดข้าวสุกเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือไม่?

ไม่เสมอไป หูดข้าวสุกสามารถติดต่อผ่านการสัมผัสผิวหนังและของใช้ร่วมกันได้ แต่ในผู้ใหญ่ที่มีตุ่มบริเวณอวัยวะเพศ มักมีความเกี่ยวข้องกับการสัมผัสทางเพศ จึงควรได้รับการตรวจโดยแพทย์

หูดข้าวสุกเกิดจากเชื้อ HPV หรือไม่?

ไม่ใช่ หูดข้าวสุกเกิดจากเชื้อในกลุ่ม poxvirus ส่วนหูดหงอนไก่เกิดจากเชื้อ Human Papillomavirus หรือ HPV

หูดข้าวสุกอันตรายหรือไม่?

โดยทั่วไปเป็นโรคที่ไม่อันตรายในผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง แต่ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแออาจมีรอยโรคจำนวนมากหรือเป็นอยู่นานกว่าปกติ

หูดข้าวสุกหายเองได้ไหม?

ได้ ระบบภูมิคุ้มกันสามารถกำจัดเชื้อได้เองในที่สุด แต่อาจใช้เวลาหลายเดือน และในบางรายอาจนานกว่านั้น

หูดข้าวสุกติดต่อได้นานแค่ไหน?

ตราบใดที่ยังมีรอยโรคอยู่บนผิวหนัง ก็ยังมีโอกาสแพร่เชื้อไปยังผู้อื่นได้

จำเป็นต้องรักษาหูดข้าวสุกทุกคนหรือไม่?

ไม่จำเป็น การรักษาอาจเหมาะสมในกรณีที่ตุ่มกระจาย มีอาการ เป็นอยู่นาน รบกวนด้านรูปลักษณ์ หรืออยู่บริเวณอวัยวะเพศ

ผู้ใหญ่เป็นหูดข้าวสุกได้ไหม?

ได้ สามารถเกิดได้ทุกวัย โดยในผู้ใหญ่ที่มีตุ่มบริเวณขาหนีบหรืออวัยวะเพศ มักมีความเกี่ยวข้องกับการสัมผัสผิวหนังอย่างใกล้ชิด

การโกนขนทำให้หูดข้าวสุกกระจายได้หรือไม่?

ได้ การโกนผ่านตุ่มสามารถทำให้เชื้อแพร่ไปยังผิวหนังบริเวณข้างเคียง จึงควรหลีกเลี่ยงการโกนตรงบริเวณที่มีรอยโรค

หูดข้าวสุกติดจากผ้าเช็ดตัวได้ไหม?

ได้ การใช้ผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้า หรือของใช้ที่สัมผัสผิวหนังร่วมกันอาจทำให้เชื้อแพร่ได้

บีบหูดข้าวสุกเองได้ไหม?

ไม่ควร การบีบหรือเจาะตุ่มเองอาจทำให้เชื้อแพร่ เกิดการติดเชื้อ อักเสบ รอยดำ และแผลเป็น

Cryotherapy รักษาหูดข้าวสุกได้หรือไม่?

ได้ การพ่นเย็นด้วยไนโตรเจนเหลวสามารถทำลายตุ่มได้ในผู้ป่วยที่เหมาะสม แต่อาจมีอาการแสบ เจ็บ ตุ่มพอง สะเก็ด หรือสีผิวเปลี่ยนชั่วคราว และบางรายอาจต้องรักษามากกว่าหนึ่งครั้ง

หูดข้าวสุกทำให้เกิดแผลเป็นไหม?

หูดข้าวสุกที่หายเองโดยทั่วไปไม่ค่อยทิ้งแผลเป็น แต่การเกา การติดเชื้อ หรือการรักษาที่รุนแรงเกินไปอาจเพิ่มความเสี่ยง

ทำไมหูดข้าวสุกถึงแดงขึ้น?

บางครั้งตุ่มอาจแดงขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันเริ่มตอบสนองต่อเชื้อ จึงไม่ได้หมายความว่าติดเชื้อแบคทีเรียเสมอไป แต่หากปวดมาก ร้อน มีหนอง มีไข้ หรือรอยแดงลุกลาม ควรพบแพทย์

หูดข้าวสุกบริเวณอวัยวะเพศควรรักษาหรือไม่?

ควรได้รับการตรวจโดยแพทย์ก่อน เพื่อยืนยันว่ารอยโรคเป็นหูดข้าวสุกจริง ไม่ใช่หูดหงอนไก่หรือโรคชนิดอื่น โดยทั่วไปมักพิจารณาการรักษาในกรณีที่เป็นบริเวณอวัยวะเพศ

หูดข้าวสุกกลับมาเป็นอีกได้ไหม?

ได้ อาจมีตุ่มใหม่เกิดจากเชื้อที่อยู่ในช่วงฟักตัวในวันที่รักษา หรืออาจติดเชื้อใหม่ภายหลังได้

SEO & CONTENT STRATEGY

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)