ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

Punch Biopsy

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัย (Punch Biopsy) เป็นหัตถการทางผิวหนังที่แพทย์นำเนื้อเยื่อผิวหนังชิ้นเล็ก ๆ รูปทรงกระบอกออกมาตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ ช่วยให้ได้ข้อมูลที่การตรวจด้วยตาเปล่าเพียงอย่างเดียวอาจไม่สามารถให้ได้ จึงมีประโยชน์ในการวินิจฉัยผื่นเรื้อรัง โรคผิวหนังอักเสบ การติดเชื้อ ก้อนหรือรอยโรคที่ผิดปกติ รวมถึงรอยโรคที่สงสัยมะเร็งผิวหนัง

Punch Biopsy

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่รอยโรคผิวหนังทุกชนิดจำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อตรวจ และเทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อก็ไม่เหมาะกับรอยโรคทุกชนิด แพทย์ผิวหนังต้องประเมินลักษณะของรอยโรคก่อนเพื่อเลือกตำแหน่ง ความลึก และวิธีเก็บชิ้นเนื้อที่เหมาะสมกับโรคที่สงสัย

สำหรับผู้ป่วยชาวไทย ชาวต่างชาติ และผู้ที่เดินทางมารับการรักษาในกรุงเทพ การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังส่วนใหญ่เป็นหัตถการขนาดเล็กที่สามารถทำโดยใช้ยาชาเฉพาะที่ และโดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องนอนโรงพยาบาล

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัยคืออะไร?

วิธีนี้ใช้เครื่องมือทรงกลมขนาดเล็กเจาะผ่านผิวหนัง เพื่อนำชิ้นเนื้อรูปทรงกระบอกออกมาตรวจ โดยชิ้นเนื้อมักประกอบด้วย หนังกำพร้า หนังแท้ และอาจรวมถึงเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังส่วนตื้น

ข้อดีคือแพทย์พยาธิวิทยาสามารถประเมินโครงสร้างของผิวหนังในหลายระดับได้ จึงเหมาะกับโรคที่จำเป็นต้องดูความผิดปกติในชั้นหนังแท้หรือบริเวณที่ลึกกว่าผิวชั้นบน

เครื่องมือมีหลายขนาด แพทย์จะเลือกตามชนิดของโรค ตำแหน่งรอยโรค และปริมาณเนื้อเยื่อที่จำเป็นสำหรับการตรวจ

หัวใจสำคัญจึงไม่ใช่เพียงการ “ตัดชิ้นเนื้อ” แต่คือการเลือกให้ถูกต้องว่า

  • ควรเก็บชิ้นเนื้อจากรอยโรคใดและบริเวณใด
  • ต้องเก็บลึกเพียงใด
  • ควรใช้วิธีเจาะ ตัดเฉือน ตัดบางส่วน หรือตัดออกทั้งหมด
  • ต้องส่งตรวจทางพยาธิวิทยาหรือการตรวจเพิ่มเติมประเภทใด

การเลือกตำแหน่งและวิธีเก็บชิ้นเนื้อมีผลโดยตรงต่อคุณภาพของข้อมูลที่ได้จากการตรวจ

ทำไมแพทย์ผิวหนังจึงแนะนำให้ตัดชิ้นเนื้อตรวจ?

โรคผิวหนังหลายชนิดมีลักษณะภายนอกคล้ายกัน ตัวอย่างเช่น ผื่นแดงเป็นขุยหนึ่งตำแหน่งอาจเกิดจากโรคผิวหนังอักเสบ การติดเชื้อ รอยโรคก่อนมะเร็ง หรือมะเร็งผิวหนังก็ได้

การนำชิ้นเนื้อไปตรวจทำให้แพทย์พยาธิวิทยาสามารถประเมินโครงสร้างและเซลล์ของผิวหนังด้วยกล้องจุลทรรศน์ เรียกว่า การตรวจชิ้นเนื้อทางพยาธิวิทยา

แพทย์อาจพิจารณาตัดชิ้นเนื้อเมื่อ

  • ไม่สามารถวินิจฉัยโรคได้แน่ชัดจากการตรวจร่างกาย
  • รอยโรคมีลักษณะผิดปกติหรือน่าสงสัย
  • ผื่นเป็นเรื้อรังหรือไม่ตอบสนองต่อการรักษาตามที่คาด
  • จำเป็นต้องแยกระหว่างโรคหลายชนิดที่มีลักษณะคล้ายกัน
  • สงสัยรอยโรคก่อนมะเร็งหรือมะเร็งผิวหนัง

ผลการตรวจจะมีผลต่อการเลือกวิธีรักษา

สิ่งสำคัญคือ ผลชิ้นเนื้อต้องแปลผลร่วมกับข้อมูลทางคลินิก เช่น ลักษณะรอยโรค ตำแหน่ง ระยะเวลาที่เป็น อาการ และประวัติการรักษา ไม่ควรพิจารณาผลทางพยาธิวิทยาแยกจากข้อมูลของผู้ป่วย

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อช่วยวินิจฉัยโรคอะไรได้บ้าง?

1. โรคผิวหนังอักเสบ

การเจาะชิ้นเนื้อมีประโยชน์ในการวินิจฉัยโรคผิวหนังอักเสบหลายชนิด เนื่องจากสามารถเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อได้หลายชั้น

อาจใช้ประกอบการวินิจฉัยโรค เช่น

  • โรคสะเก็ดเงิน
  • ไลเคนพลานัส
  • โรคลูปัสและโรคของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันบางชนิด
  • หลอดเลือดอักเสบ
  • ผื่นผิวหนังอักเสบบางประเภท
  • โรคผิวหนังชนิดแกรนูโลมา
  • โรคตุ่มพองบางชนิด

การเลือกตำแหน่งมีความสำคัญมาก ตัวอย่างเช่น โรคตุ่มพองบางชนิดอาจต้องเก็บชิ้นเนื้อจากผิวหนังบริเวณข้างรอยโรค เพื่อส่งตรวจสารภูมิคุ้มกันที่สะสมอยู่ในผิวหนังโดยตรง

ดังนั้นบริเวณที่ดูรุนแรงที่สุดจึงไม่จำเป็นต้องเป็นตำแหน่งที่ดีที่สุดสำหรับการตัดชิ้นเนื้อเสมอไป

2. ผื่นเรื้อรังหรือผื่นที่ยังไม่ทราบสาเหตุ

อาจพิจารณาตัดชิ้นเนื้อเมื่อผื่นเป็นอยู่นาน มีลักษณะผิดปกติ หรือไม่สามารถวินิจฉัยได้ชัดเจนจากการตรวจร่างกาย

อย่างไรก็ตาม การตรวจชิ้นเนื้อไม่ได้ให้คำตอบที่เฉพาะเจาะจงเสมอไป เพราะโรคผิวหนังอักเสบหลายชนิดอาจมีลักษณะทางพยาธิวิทยาคล้ายกัน แพทย์จึงต้องนำผลตรวจมาประกอบกับอาการและลักษณะทางคลินิก

3. รอยโรคที่สงสัยมะเร็งผิวหนัง

การตัดชิ้นเนื้อมีบทบาทสำคัญในการยืนยันการวินิจฉัยมะเร็งผิวหนัง เพราะทำให้สามารถตรวจหาเซลล์มะเร็งและระบุชนิดของมะเร็งได้

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้ออาจเหมาะกับรอยโรคบางชนิดที่สงสัย

มะเร็งผิวหนังชนิดเบซัลเซลล์

มะเร็งผิวหนังชนิดสความัสเซลล์

เนื้องอกผิวหนังบางชนิด

แต่ไม่ได้หมายความว่ารอยโรคที่สงสัยมะเร็งทุกชนิดควรใช้วิธีเจาะชิ้นเนื้อ

หากสงสัยมะเร็งผิวหนังเมลาโนมาควรทำอย่างไร?

หากสงสัย มะเร็งผิวหนังเมลาโนมา การเลือกวิธีเก็บชิ้นเนื้อต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

หากตำแหน่งและขนาดของรอยโรคเอื้ออำนวย โดยทั่วไปจะพิจารณา ตัดรอยโรคออกทั้งหมดเพื่อส่งตรวจ เนื่องจากการเก็บเพียงบางส่วนอาจไม่ครอบคลุมบริเวณที่มีความผิดปกติสำคัญ

ในกรณีที่รอยโรคมีขนาดใหญ่หรืออยู่ในตำแหน่งที่ตัดออกทั้งหมดได้ยาก แพทย์อาจพิจารณาเก็บชิ้นเนื้อเพียงบางส่วนตามความเหมาะสม

ดังนั้น เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อมีประโยชน์ แต่ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดสำหรับไฝหรือรอยโรคที่สงสัยมะเร็งทุกชนิด

4. การติดเชื้อที่ผิวหนัง

การติดเชื้อบางชนิดที่เป็นเรื้อรัง อยู่ลึก หรือมีลักษณะผิดปกติ อาจจำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อตรวจ

หากสงสัยการติดเชื้อราที่อยู่ลึกหรือเชื้อมัยโคแบคทีเรียบางชนิด อาจต้องแบ่งชิ้นเนื้อเพื่อส่งตรวจทั้งทางพยาธิวิทยาและจุลชีววิทยา

ดังนั้นวิธีเก็บและจัดเตรียมชิ้นเนื้อจึงต้องวางแผนตั้งแต่ก่อนทำหัตถการ

5. โรคของเส้นผมและหนังศีรษะ

ในผู้ป่วยผมร่วงบางประเภท การเจาะชิ้นเนื้อหนังศีรษะสามารถช่วยแยกโรคที่มีลักษณะคล้ายกันได้ โดยเฉพาะเมื่อแพทย์ต้องการประเมินว่ารูขุมขนกำลังถูกทำลายจนเกิดแผลเป็นถาวรหรือไม่

ตำแหน่งที่เลือกเก็บชิ้นเนื้อและวิธีการตัดชิ้นเนื้อในห้องปฏิบัติการมีความสำคัญต่อการประเมินรูขุมขน

การเจาะชิ้นเนื้อ การเฉือนชิ้นเนื้อ และการตัดรอยโรคออกทั้งหมด แตกต่างกันอย่างไร?

ไม่มีวิธีเก็บชิ้นเนื้อวิธีใดที่เหมาะกับรอยโรคทุกประเภท

วิธี ลักษณะการเก็บชิ้นเนื้อ เหมาะกับกรณีใด

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อ

ตรวจวินิจฉัย

เก็บชิ้นเนื้อทรงกระบอกผ่านผิวหนังหลายชั้น

โรคผิวหนังอักเสบและรอยโรคบางชนิดที่ต้องประเมินเนื้อเยื่อส่วนลึก

การเฉือนชิ้นเนื้อ เก็บเนื้อเยื่อบริเวณผิวส่วนตื้น รอยโรคตื้นหรือนูนบางชนิด

การตัดชิ้นเนื้อบางส่วน ตัดเพียงส่วนหนึ่งของรอยโรค

ขนาดใหญ่ รอยโรคขนาดใหญ่หรืออยู่ลึกที่ต้องการเนื้อเยื่อตัวแทนเพื่อวินิจฉัย

การตัดรอยโรคออกทั้งหมด

เพื่อส่งตรวจ

นำรอยโรคทั้งหมดออก รอยโรคหรือเนื้องอกบางชนิด รวมถึงรอยโรคที่สงสัยมะเร็งผิวหนังเมลาโนมาเมื่อสามารถทำได้

หลักสำคัญคือ โรคที่สงสัยควรเป็นตัวกำหนดวิธีเก็บชิ้นเนื้อ ไม่ใช่เลือกวิธีเก็บชิ้นเนื้อก่อนแล้วจึงพยายามนำไปใช้กับรอยโรคทุกชนิด

ขั้นตอนการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัย

ขั้นที่ 1 การประเมินโดยแพทย์ผิวหนัง

ก่อนทำหัตถการ แพทย์จะตรวจรอยโรคและสอบถามประวัติที่เกี่ยวข้อง เช่น

  • เริ่มเป็นตั้งแต่เมื่อใด
  • มีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่
  • มีอาการคัน เจ็บ หรือเลือดออกหรือไม่
  • เคยรักษาด้วยวิธีใดมาก่อน
  • มีประวัติมะเร็งผิวหนังหรือไม่
  • ยาที่กำลังรับประทาน
  • ประวัติแพ้ยา
  • โรคประจำตัว
  • ภาวะเลือดออกผิดปกติ
  • การใช้ยาที่มีผลต่อการแข็งตัวของเลือด

หากเป็นไฝหรือรอยโรคที่มีเม็ดสี แพทย์อาจตรวจเพิ่มเติมด้วย กล้องขยายผิวหนัง เพื่อดูโครงสร้างที่ไม่สามารถเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ขั้นที่ 2 เลือกตำแหน่งเก็บชิ้นเนื้อ

ขั้นตอนนี้มีความสำคัญต่อความแม่นยำของผลตรวจ

ในโรคผิวหนังอักเสบ การเก็บชิ้นเนื้อจากบริเวณที่เกามาก ติดเชื้อ เป็นมานาน หรือได้รับยามาก่อน อาจทำให้ลักษณะทางพยาธิวิทยาเปลี่ยนแปลงและวินิจฉัยได้ยากขึ้น

โรคบางชนิดควรเก็บจากขอบรอยโรค ในขณะที่บางโรคอาจต้องเก็บมากกว่าหนึ่งตำแหน่ง

ขั้นที่ 3 ฉีดยาชาเฉพาะที่

แพทย์จะทำความสะอาดผิวหนังและฉีดยาชาบริเวณที่จะเก็บชิ้นเนื้อ

ขณะฉีดยาชาอาจรู้สึกแสบหรือเจ็บเล็กน้อยในช่วงสั้น ๆ หลังจากยาชาออกฤทธิ์ ผู้ป่วยมักรู้สึกเพียงแรงกดหรือการสัมผัส แต่ไม่ควรรู้สึกเจ็บแหลมขณะเก็บชิ้นเนื้อ

ขั้นที่ 4 เก็บชิ้นเนื้อ

แพทย์ใช้เครื่องมือทรงกลมขนาดเล็กวางตั้งฉากกับผิวหนัง แล้วหมุนผ่านชั้นผิวหนังตามความลึกที่ต้องการ

จากนั้นนำชิ้นเนื้อทรงกระบอกออกอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เนื้อเยื่อเสียรูปก่อนนำไปตรวจ

ขั้นที่ 5 ปิดแผล

ขึ้นอยู่กับขนาด ตำแหน่ง และความลึกของแผล แพทย์อาจเย็บปิดด้วยไหมหนึ่งหรือหลายเข็ม

แผลขนาดเล็กบางตำแหน่งอาจปล่อยให้หายเองโดยไม่ต้องเย็บ หลังจากนั้นจะปิดแผลด้วยวัสดุปิดแผลที่เหมาะสม

ขั้นที่ 6 ส่งตรวจทางพยาธิวิทยา

ชิ้นเนื้อจะถูกส่งไปยังห้องปฏิบัติการทางพยาธิวิทยา เพื่อผ่านกระบวนการเตรียมเนื้อเยื่อ ตัดเป็นแผ่นบาง ย้อมสี และตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์

บางกรณีอาจต้องใช้การย้อมพิเศษ การตรวจทางภูมิคุ้มกัน หรือการตรวจเพิ่มเติมเพื่อให้ได้การวินิจฉัยที่ชัดเจนขึ้น

การเจาะชิ้นเนื้อเจ็บหรือไม่?

ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถรับหัตถการได้โดยไม่มีปัญหามาก

ช่วงที่มักรู้สึกมากที่สุดคือขณะฉีดยาชา ซึ่งอาจรู้สึกแสบหรือเจ็บในระยะสั้น หลังจากยาชาออกฤทธิ์แล้ว ขณะเก็บชิ้นเนื้อไม่ควรรู้สึกเจ็บแหลม

เมื่อยาชาหมดฤทธิ์ อาจมีอาการตึงหรือเจ็บเล็กน้อยบริเวณแผล

หากอาการปวดเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะดีขึ้น โดยเฉพาะหากมีบวม แดง ร้อน มีหนอง หรือมีไข้ ควรติดต่อแพทย์

การเจาะชิ้นเนื้อทำให้เกิดแผลเป็นหรือไม่?

มีโอกาสเกิดแผลเป็นได้ เนื่องจากเป็นหัตถการที่มีการตัดผ่านผิวหนัง

ลักษณะของแผลเป็นขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น

  • ขนาดและความลึกของชิ้นเนื้อ
  • ตำแหน่งของแผล
  • แรงตึงของผิวหนัง
  • การติดเชื้อหรือปัญหาการหายของแผล
  • ลักษณะการสมานแผลของแต่ละบุคคล
  • แนวโน้มการเกิดแผลเป็นนูนหรือคีลอยด์

หากรอยโรคอยู่บริเวณที่มีความสำคัญด้านความสวยงาม เช่น ใบหน้า ควรพิจารณาตำแหน่ง แนวแผล และวิธีเก็บชิ้นเนื้อก่อนทำหัตถการ

การพักฟื้นและการดูแลแผลหลังตัดชิ้นเนื้อ

คำแนะนำจากแพทย์ผู้ทำหัตถการควรเป็นหลัก เนื่องจากวิธีดูแลแผลแตกต่างกันตามตำแหน่ง ขนาด และวิธีปิดแผล

โดยทั่วไปควรดูแลแผลให้สะอาด ป้องกันการเสียดสี และเปลี่ยนวัสดุปิดแผลตามคำแนะนำ

ไม่ควรแกะหรือเกาสะเก็ดแผลซ้ำ ๆ

หากมีไหมเย็บ แพทย์จะแจ้งวันนัดตัดไหมตามตำแหน่งและลักษณะของแผล เนื่องจากไม่มีระยะเวลาตัดไหมเพียงค่าเดียวที่เหมาะกับทุกตำแหน่งของร่างกาย

ควรติดต่อแพทย์หากพบว่า

  • ปวดแผลเพิ่มขึ้น
  • รอยแดงลามออกจากบริเวณแผล
  • บวม ร้อน หรือกดเจ็บมากขึ้น
  • มีหนองหรือของเหลวผิดปกติ
  • เลือดออกต่อเนื่อง
  • แผลแยก
  • มีไข้หรืออาการที่สงสัยการติดเชื้อ

ผลข้างเคียงและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังเป็นหัตถการขนาดเล็ก แต่ยังมีความเสี่ยงบางประการ ได้แก่

เลือดออกหรือรอยช้ำ

อาจมีเลือดออกระหว่างหรือหลังทำหัตถการ ผู้ป่วยควรแจ้งแพทย์หากกำลังใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด ยาต้านเกล็ดเลือด หรือยาชนิดอื่นที่มีผลต่อการเลือดออก

การติดเชื้อ

พบได้แต่ไม่ใช่ภาวะที่ควรละเลย หากแผลแดง บวม ปวด หรือมีหนองเพิ่มขึ้น ควรได้รับการประเมิน

แผลเป็น

อาจมีแผลเป็นถาวรบริเวณที่ตัดชิ้นเนื้อ

สีผิวเปลี่ยนแปลง

บริเวณแผลอาจมีสีเข้มหรือจางกว่าผิวรอบข้างหลังแผลหาย โดยเฉพาะในผู้ที่มีผิวสีเข้ม

ความรู้สึกบริเวณแผลเปลี่ยนไป

อาจเกิดอาการชาหรือความรู้สึกผิดปกติได้ในบางตำแหน่ง ขึ้นอยู่กับความลึกและตำแหน่งของการตัดชิ้นเนื้อ

ผลจากการเจาะชิ้นเนื้อแม่นยำเพียงใด?

การเก็บชิ้นเนื้อที่วางแผนอย่างเหมาะสมสามารถให้ข้อมูลที่มีประโยชน์อย่างมากต่อการวินิจฉัย แต่ ไม่ควรกล่าวว่าการตัดชิ้นเนื้อมีความแม่นยำ 100%

คุณภาพของผลตรวจขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ได้แก่

  • เลือกรอยโรคที่เหมาะสมหรือไม่
  • เลือกบริเวณของรอยโรคถูกต้องหรือไม่
  • ได้เนื้อเยื่อที่มีความลึกและปริมาณเพียงพอหรือไม่
  • เลือกวิธีเก็บชิ้นเนื้อเหมาะสมหรือไม่
  • การจัดเก็บและเตรียมตัวอย่างในห้องปฏิบัติการ
  • การแปลผลร่วมกับข้อมูลทางคลินิก

โรคผิวหนังหลายชนิดอาจมีลักษณะทางพยาธิวิทยาที่คล้ายกัน ดังนั้นข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะรอยโรค ตำแหน่ง ระยะเวลาที่เป็น และโรคที่แพทย์สงสัย จึงมีประโยชน์ต่อการแปลผล

บางครั้งผลตรวจอาจยังไม่สามารถสรุปการวินิจฉัยได้ และอาจจำเป็นต้องตรวจเพิ่มเติมหรือตัดชิ้นเนื้อซ้ำ

รายงานผลชิ้นเนื้อบอกอะไรได้บ้าง?

ผลตรวจขึ้นอยู่กับเหตุผลที่แพทย์ตัดชิ้นเนื้อ โดยอาจพบว่าเป็น

  • รอยโรคผิวหนังชนิดไม่ร้าย
  • โรคผิวหนังอักเสบ
  • การติดเชื้อ
  • รอยโรคก่อนมะเร็ง
  • มะเร็งผิวหนังชนิดเบซัลเซลล์
  • มะเร็งผิวหนังชนิดสความัสเซลล์
  • มะเร็งผิวหนังเมลาโนมา
  • เนื้องอกผิวหนังชนิดอื่น

หรือลักษณะทางพยาธิวิทยาที่ต้องพิจารณาร่วมกับอาการและการตรวจร่างกาย

บางกรณีอาจจำเป็นต้องตรวจเพิ่มเติมด้วยการย้อมพิเศษ การตรวจทางภูมิคุ้มกัน การตรวจหาเชื้อ หรือการเก็บชิ้นเนื้อเพิ่มเติม

การเจาะชิ้นเนื้อเป็นการนำรอยโรคออกทั้งหมดหรือไม่?

โดยทั่วไปไม่ใช่

จุดประสงค์หลักของเทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัยคือ การนำเนื้อเยื่อที่เป็นตัวแทนของรอยโรคมาตรวจเพื่อให้ได้การวินิจฉัย ไม่ได้หมายความว่าเป็นการรักษาหรือนำรอยโรคทั้งหมดออก

หากผลตรวจพบมะเร็งผิวหนังหรือโรคที่จำเป็นต้องนำรอยโรคออกทั้งหมด อาจต้องมีการผ่าตัดหรือการรักษาเพิ่มเติม

ในรอยโรคขนาดเล็กมาก บางครั้งชิ้นเนื้อที่เก็บอาจครอบคลุมรอยโรคทั้งหมดโดยบังเอิญ แต่ไม่ควรถือว่ารอยโรคได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้วจนกว่าจะประเมินผลทางพยาธิวิทยาร่วมกับลักษณะทางคลินิก

หากผลชิ้นเนื้อพบมะเร็งผิวหนังต้องทำอย่างไร?

ผลชิ้นเนื้อที่ยืนยันมะเร็งเป็นจุดเริ่มต้นของการวางแผนรักษาต่อไป

แนวทางรักษาขึ้นอยู่กับ

  • ชนิดของมะเร็งผิวหนัง
  • ชนิดย่อยและลักษณะทางพยาธิวิทยา
  • ตำแหน่ง
  • ขนาด
  • ความลึก
  • ขอบเขตของรอยโรค
  • ผลการตรวจชิ้นเนื้อ
  • ปัจจัยเฉพาะของผู้ป่วย

การรักษาอาจเป็นการผ่าตัดเอารอยโรคออกพร้อมขอบเขตเนื้อเยื่อที่เหมาะสม การผ่าตัดแบบโมห์ในผู้ป่วยบางราย หรือวิธีอื่นตามชนิดและความเสี่ยงของมะเร็ง

สำหรับมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา ข้อมูลเกี่ยวกับความลึกของเนื้องอกมีความสำคัญต่อการวางแผนรักษาในขั้นต่อไป

เมื่อใดควรพบแพทย์ผิวหนังเพื่อตรวจรอยโรค?

ควรเข้ารับการตรวจหากพบรอยโรคที่

  • เกิดขึ้นใหม่และโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  • เปลี่ยนแปลงขนาด รูปร่าง หรือสี
  • มีหลายสีหรือสีเปลี่ยนไป
  • เลือดออกหรือตกสะเก็ดซ้ำ ๆ
  • เป็นแผลที่ไม่หาย
  • มีแผลแตกหรือแผลเรื้อรัง
  • เจ็บโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน
  • มีลักษณะแตกต่างจากไฝเม็ดอื่นอย่างเห็นได้ชัด
  • เปลี่ยนแปลงต่อเนื่องเมื่อเวลาผ่านไป

รอยโรคที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้หมายความว่าจะเป็นมะเร็งเสมอไป เพราะโรคผิวหนังชนิดไม่ร้ายหลายชนิดอาจมีลักษณะที่น่ากังวลได้เช่นกัน

ในทางกลับกัน มะเร็งผิวหนังบางชนิดอาจไม่ได้มีลักษณะรุนแรงหรือเด่นชัดในระยะแรก

ดังนั้นสิ่งสำคัญคือให้แพทย์ผิวหนังประเมินก่อนว่า จำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อหรือไม่ และหากจำเป็น ควรใช้วิธีใด

เมื่อมาพบแพทย์เพื่อประเมินการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังในกรุงเทพ จะได้รับการตรวจอะไรบ้าง?

การพบแพทย์ควรเริ่มจาก การวินิจฉัยและประเมินความจำเป็นในการตัดชิ้นเนื้อ ไม่ใช่เริ่มจากการทำหัตถการทันที

แพทย์อาจ

  • สอบถามอาการและประวัติทางการแพทย์
  • ตรวจรอยโรคและผิวหนังบริเวณโดยรอบ
  • ตรวจด้วยกล้องขยายผิวหนังเมื่อมีข้อบ่งชี้
  • อธิบายโรคที่เป็นไปได้
  • ประเมินว่าจำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อหรือไม่
  • เลือกวิธีเก็บชิ้นเนื้อที่เหมาะสม
  • อธิบายโอกาสเกิดแผลเป็นและภาวะแทรกซ้อน
  • อธิบายว่าผลตรวจทางพยาธิวิทยาจะมีผลต่อแผนการรักษาอย่างไร

สำหรับผู้ป่วยต่างชาติหรือนักท่องเที่ยวที่มีแผนเดินทางออกจากประเทศไทยหลังทำหัตถการ ควรสอบถามล่วงหน้าว่า จะได้รับผลตรวจอย่างไร ต้องกลับมาตัดไหมหรือไม่ และหากผลตรวจพบความผิดปกติที่ต้องรักษาต่อ จะวางแผนติดตามอย่างไร

ประเด็นนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษเมื่อกำลังตรวจรอยโรคที่สงสัยมะเร็งผิวหนัง

คำถามที่พบบ่อย

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัยเหมือนกับการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังหรือไม่?

เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อเป็น หนึ่งในวิธีการเก็บชิ้นเนื้อผิวหนัง ยังมีวิธีอื่น เช่น การเฉือนชิ้นเนื้อ การตัดชิ้นเนื้อบางส่วน และการตัดรอยโรคออกทั้งหมดเพื่อส่งตรวจ

ชิ้นเนื้อที่เจาะมีขนาดเท่าใด?

เครื่องมือมีหลายขนาด โดยทั่วไปมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แพทย์จะเลือกขนาดตามโรคที่สงสัย ตำแหน่ง และปริมาณเนื้อเยื่อที่จำเป็นต่อการวินิจฉัย

ต้องเย็บแผลหรือไม่?

ขึ้นอยู่กับขนาด ความลึก และตำแหน่งของแผล บางแผลสามารถหายเองได้ ขณะที่บางตำแหน่งควรเย็บปิด

สามารถใช้เทคนิคการเจาะชิ้นเนื้อวินิจฉัยมะเร็งผิวหนังได้หรือไม่?

ได้ในรอยโรคบางประเภท แต่ไม่ใช่วิธีที่เหมาะสมสำหรับรอยโรคที่สงสัยมะเร็งทุกชนิด

หากสงสัยมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา สามารถเจาะชิ้นเนื้อได้หรือไม่?

หากรอยโรคมีขนาดเหมาะสมและสามารถตัดออกทั้งหมดได้ โดยทั่วไปจะพิจารณาการตัดรอยโรคออกทั้งหมดเพื่อส่งตรวจมากกว่าการเก็บเพียงส่วนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ในบางกรณีแพทย์อาจพิจารณาเก็บชิ้นเนื้อบางส่วนตามตำแหน่งและขนาดของรอยโรค

การตัดชิ้นเนื้อทำให้มะเร็งกระจายหรือไม่?

การตัดชิ้นเนื้อเป็นขั้นตอนมาตรฐานในการวินิจฉัยรอยโรคที่สงสัยมะเร็งผิวหนัง ไม่ควรหลีกเลี่ยงการตรวจที่มีข้อบ่งชี้เพียงเพราะกังวลว่าการตัดชิ้นเนื้อจะทำให้มะเร็งผิวหนังทั่วไปกระจาย

ใช้วินิจฉัยผื่นได้หรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะเมื่อสงสัยโรคผิวหนังอักเสบ แต่เนื่องจากโรคหลายชนิดอาจมีลักษณะทางพยาธิวิทยาคล้ายกัน จึงต้องแปลผลร่วมกับอาการและการตรวจร่างกาย

ใช้วินิจฉัยเชื้อราได้หรือไม่?

ใช้ช่วยวินิจฉัยการติดเชื้อราบางประเภทได้ โดยเฉพาะกรณีที่อยู่ลึกหรือวินิจฉัยได้ยาก และอาจจำเป็นต้องส่งตรวจทั้งทางพยาธิวิทยาและจุลชีววิทยา

ใช้เวลาทำนานหรือไม่?

ขั้นตอนเก็บชิ้นเนื้อจริงมักใช้เวลาไม่นาน แต่การนัดหมายทั้งหมดประกอบด้วยการตรวจประเมิน การอธิบายและยินยอมรับหัตถการ การฉีดยาชา การเก็บชิ้นเนื้อ การห้ามเลือด การเย็บแผลในกรณีที่จำเป็น และการปิดแผล

ผลชิ้นเนื้อใช้เวลากี่วัน?

ระยะเวลาขึ้นอยู่กับห้องปฏิบัติการและความซับซ้อนของโรค หากต้องย้อมพิเศษหรือตรวจเพิ่มเติมอาจใช้เวลานานขึ้น จึงควรสอบถามระยะเวลาที่คาดว่าจะได้รับผลจากสถานพยาบาลที่ส่งตรวจโดยตรง

หากผลตรวจเป็นมะเร็ง ต้องรักษาเพิ่มเติมหรือไม่?

อาจจำเป็น เนื่องจากการเจาะชิ้นเนื้อมักมีจุดประสงค์เพื่อการวินิจฉัยและอาจนำรอยโรคออกเพียงบางส่วน หากพบมะเร็ง แพทย์จะวางแผนการรักษาขั้นต่อไปตามชนิด ตำแหน่ง และผลทางพยาธิวิทยา

แนวทางการใช้คำค้นสำหรับ SEO

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)