Bowen’s Disease
Bowen’s Disease หรือ SCC in situ คือมะเร็งผิวหนังชนิดเซลล์สความัสระยะที่เซลล์มะเร็งยังจำกัดอยู่เฉพาะในชั้นหนังกำพร้า และยังไม่ได้ลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก

แม้ Bowen’s Disease จะยังไม่ใช่มะเร็งชนิดลุกลาม แต่ถือเป็นมะเร็งผิวหนังชนิดหนึ่ง และควรได้รับการรักษาหรือติดตามอย่างเหมาะสม เพราะบางรอยโรคสามารถพัฒนาไปเป็นมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามได้
การรักษาไม่จำเป็นต้องเหมือนกันในผู้ป่วยทุกคน วิธีที่อาจใช้ ได้แก่ การผ่าตัด การขูดร่วมกับการจี้ การจี้เย็น ยาทา 5-fluorouracil ยาทา imiquimod และการรักษาด้วยแสงในผู้ป่วยที่เหมาะสม
หากรอยโรคมีลักษณะหนาขึ้น เป็นก้อน มีแผล เลือดออก หรือโตเร็ว จำเป็นต้องพิจารณาว่าอาจมีมะเร็งชนิดลุกลามซ่อนอยู่ และอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อเพิ่มเติม
Bowen’s Disease คืออะไร?
Bowen’s Disease เป็นอีกชื่อหนึ่งของ SCC in situ ของผิวหนัง
คำว่า in situ หมายถึงเซลล์ผิดปกติยังอยู่ในบริเวณที่กำเนิด และยังไม่ได้ลุกลามผ่านลงไปในเนื้อเยื่อชั้นลึก
ใน Bowen’s Disease เซลล์เคราติโนไซต์ที่ผิดปกติอยู่ภายในชั้นหนังกำพร้า โดยยังไม่ลุกลามเข้าสู่ชั้นหนังแท้
คำที่อาจพบในรายงานพยาธิวิทยา ได้แก่
- Bowen’s Disease
- SCC in situ
- มะเร็งเซลล์สความัสระยะอยู่เฉพาะชั้นผิว
- มะเร็งเซลล์สความัสภายในชั้นหนังกำพร้า
คำเหล่านี้โดยทั่วไปหมายถึงกระบวนการของโรคในระยะเดียวกันเมื่อกล่าวถึงผิวหนัง
Bowen’s Disease เป็นมะเร็งจริงหรือไม่?
ใช่
Bowen’s Disease มีเซลล์มะเร็งชนิดสความัสอยู่ภายในชั้นหนังกำพร้า จึงถือเป็น SCC in situ
อย่างไรก็ตาม ต้องแยกออกจาก มะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม
ใน Bowen’s Disease เซลล์มะเร็งยังอยู่เฉพาะชั้นหนังกำพร้า
แต่ในมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม เซลล์มะเร็งได้ลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก ซึ่งสามารถเข้าใกล้เส้นประสาท หลอดเลือด และระบบน้ำเหลืองได้
ความแตกต่างนี้มีผลโดยตรงต่อทั้งความเสี่ยงของโรคและวิธีรักษา
Bowen’s Disease ต่างจากมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามอย่างไร?
| Bowen’s Disease | มะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม |
|---|---|
| เซลล์มะเร็งอยู่ในชั้นหนังกำพร้า | เซลล์มะเร็งลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก |
| เรียกว่า SCC in situ | เป็นมะเร็งชนิดลุกลาม |
| มักเป็นปื้นหรือแผ่นแดงมีสะเก็ด โตช้า | อาจเป็นปื้นหนา ก้อน แผล หรือก้อนโตเร็ว |
| มีทางเลือกการรักษาโดยไม่ผ่าตัดหลายวิธี | การผ่าตัดมักเป็นการรักษาหลัก |
| ยังไม่มีการลุกลามลงสู่ชั้นหนังแท้ | มีการลุกลามลงสู่ชั้นหนังแท้ |
| ไม่มีความเสี่ยงแพร่กระจายแบบมะเร็งลุกลาม | บางก้อนสามารถแพร่ไปต่อมน้ำเหลืองหรืออวัยวะอื่นได้ |
บางครั้งไม่สามารถแยกสองภาวะนี้ได้จากลักษณะภายนอกเพียงอย่างเดียว จึงอาจต้องใช้การตรวจชิ้นเนื้อและผลทางพยาธิวิทยา
สาเหตุของ Bowen’s Disease
สาเหตุสำคัญคือความเสียหายของผิวหนังจากรังสีอัลตราไวโอเลตสะสมเป็นเวลานาน
รังสีจากแสงแดดสามารถทำลายสารพันธุกรรมภายในเซลล์เคราติโนไซต์ เมื่อเกิดความเสียหายสะสมหลายปี เซลล์บางส่วนอาจเริ่มแบ่งตัวผิดปกติและพัฒนาเป็น Bowen’s Disease ปัจจัยเสี่ยงอาจประกอบด้วย
- การได้รับแสงแดดสะสมเป็นเวลานาน
- อายุเพิ่มขึ้น
- เคยเป็นมะเร็งผิวหนัง
- มีผิวหนังเสียหายจากแสงแดดจำนวนมาก
- ภูมิคุ้มกันต่ำ
- เคยปลูกถ่ายอวัยวะ
- ใช้ยากดภูมิคุ้มกันเป็นเวลานาน
- บริเวณที่เคยได้รับรังสีรักษา
- ผิวหนังบางตำแหน่งที่ได้รับความเสียหายเรื้อรัง
Bowen’s Disease สามารถเกิดในบริเวณที่ไม่ได้รับแสงแดดมากได้เช่นกัน ดังนั้นการไม่มีประวัติโดนแดดจัดไม่ได้ตัดโอกาสของโรคนี้ออก
การอยู่ในกรุงเทพเพิ่มความเสี่ยงหรือไม่?
ประเทศไทยได้รับรังสีอัลตราไวโอเลตในระดับสูงตลอดหลายช่วงของปี
อย่างไรก็ตาม Bowen’s Disease มักเป็นผลจาก ความเสียหายสะสมจากแสงแดดตลอดชีวิต มากกว่าการได้รับแสงแดดเพียงช่วงสั้น ๆ
ผู้ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ประเทศไทยอาจสะสมความเสียหายจากแสงแดดมาหลายสิบปีก่อนหน้านั้นแล้ว
สำหรับผู้ที่อาศัยในกรุงเทพระยะยาว การป้องกันแสงแดดอย่างสม่ำเสมอยังคงมีความสำคัญเพื่อลดความเสียหายเพิ่มเติมและลดโอกาสเกิดรอยโรคใหม่
Bowen’s Disease มีลักษณะอย่างไร?
ลักษณะที่พบบ่อยคือ ปื้นหรือแผ่นสีแดงหรือชมพู มีสะเก็ด และค่อย ๆ ขยายตัวอย่างช้า ๆ
รอยโรคอาจมีลักษณะ
- สีแดง
- สีชมพู
- สีน้ำตาล
- ผิวแห้ง
- มีสะเก็ด
- มีคราบ
- นูนเล็กน้อย
- ขอบค่อนข้างชัดหรือไม่สม่ำเสมอ
- เป็นอยู่นานหลายเดือนหรือหลายปี
บางรอยโรคบางและค่อนข้างราบ ขณะที่บางรอยอาจหนา มีสะเก็ดมาก หรือมีชั้นเคราตินหนาตัว
Bowen’s Disease เจ็บหรือไม่?
ส่วนใหญ่อาจไม่เจ็บ
ผู้ป่วยบางรายไม่มีอาการอื่นเลยนอกจากมีปื้นที่ไม่หาย
บางรายอาจมี
- คัน
- ระคายเคือง
- กดเจ็บเล็กน้อย
- มีสะเก็ด
- มีเลือดออกเป็นครั้งคราว
หากรอยโรคเริ่มเจ็บมากขึ้น หนาขึ้น เป็นแผล หรือโตเร็ว ควรได้รับการประเมินเพิ่มเติม
Bowen’s Disease ดูคล้ายผื่นผิวหนังอักเสบหรือสะเก็ดเงินได้หรือไม่?
ได้
นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ Bowen’s Disease อาจถูกวินิจฉัยช้า
อาจดูคล้าย
- ผื่นผิวหนังอักเสบ
- สะเก็ดเงิน
- เชื้อราที่ผิวหนัง
- Actinic Keratosis
- basal cell carcinoma ชนิดตื้น
- กระเนื้อ
- รอยโรคไม่ร้ายแรงที่มีการอักเสบ
สิ่งที่ควรระวังคือ ปื้นมีสะเก็ดที่อยู่เฉพาะตำแหน่งเดิมเป็นเวลานานและไม่ตอบสนองต่อการรักษาผื่นทั่วไปตามที่ควร
ตัวอย่างเช่น ปื้นแดงมีสะเก็ดเพียงจุดเดียวที่อยู่มาหลายเดือนและไม่ดีขึ้นหลังรักษาผื่นผิวหนังอักเสบ ควรได้รับการประเมินใหม่
Bowen’s Disease ต่างจาก AK อย่างไร?
AK เป็นรอยโรคก่อนมะเร็งที่เกิดจากความเสียหายของผิวจากแสงแดด
Bowen’s Disease อยู่ในระยะที่มีความผิดปกติของเซลล์มากกว่า เพราะมีเซลล์มะเร็งผิดปกติครอบคลุมความหนาของชั้นหนังกำพร้า แต่ยังไม่มีการลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก
AK มักมีลักษณะ
- ผิวหยาบ
- สัมผัสคล้ายกระดาษทราย
- แห้ง
- มีสะเก็ด
Bowen’s Disease มักเป็นปื้นมีสะเก็ดที่ชัดเจนและคงอยู่นานกว่า
อย่างไรก็ตาม ลักษณะของทั้งสองภาวะสามารถคล้ายกันได้ และบางกรณีจำเป็นต้องตรวจชิ้นเนื้อเพื่อยืนยัน
Bowen’s Disease ต่างจาก basal cell carcinoma อย่างไร?
Bowen’s Disease และ basal cell carcinoma ชนิดตื้นอาจมีลักษณะคล้ายกันได้
ทั้งสองโรคอาจเป็นปื้นสีแดง มีสะเก็ด และค่อย ๆ โต
แต่
Bowen’s Disease เกิดจากเซลล์สความัสและเป็น SCC in situ
basal cell carcinoma เกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดอีกชนิดหนึ่ง และมีพฤติกรรมของโรคและแนวทางรักษาที่แตกต่างกัน
การตรวจทางคลินิกและกล้องขยายตรวจผิวหนังสามารถช่วยแยกโรคได้ แต่หากยังไม่แน่ชัดอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อ
Bowen’s Disease กลายเป็นมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามได้หรือไม่?
ได้
Bowen’s Disease ยังไม่ลุกลามในขณะที่ได้รับการวินิจฉัย แต่หากปล่อยไว้ รอยโรคบางส่วนสามารถพัฒนาไปเป็นมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามได้
ดังนั้นโดยทั่วไปจึงควรรักษาหรือติดตามอย่างเหมาะสม ไม่ควรปล่อยทิ้งโดยไม่มีแผน
ประเด็นที่สำคัญอีกอย่างคือการตรวจว่ารอยโรคที่ดูเหมือน Bowen’s Disease นั้นมีบริเวณใดที่เริ่มลุกลามไปแล้วหรือไม่
สัญญาณที่อาจบ่งบอกว่ามีการลุกลาม
ควรได้รับการประเมินใหม่หาก Bowen’s Disease มีการเปลี่ยนแปลง เช่น
- เกิดก้อนนูนขึ้นใหม่
- หนาขึ้นอย่างชัดเจน
- โตเร็ว
- เป็นแผล
- เลือดออกต่อเนื่อง
- เจ็บหรือกดเจ็บมากขึ้น
- มีสะเก็ดหนามากขึ้น
- คลำได้ความแข็งใต้รอยโรค
อาการเหล่านี้ไม่ได้ยืนยันว่ามะเร็งลุกลามแล้ว แต่เป็นเหตุผลที่ควรตรวจเพิ่มเติม และมักมีข้อบ่งชี้ในการตรวจชิ้นเนื้อ
Bowen’s Disease พบบริเวณใดบ่อย?
สามารถเกิดได้เกือบทุกบริเวณของร่างกาย
ตำแหน่งที่พบได้ เช่น
- ขาส่วนล่าง
- ใบหน้า
- หนังศีรษะ
- ใบหู
- คอ
- แขน
- มือ
- ลำตัว
มักพบในบริเวณที่ได้รับแสงแดด แต่สามารถเกิดบริเวณที่มีเสื้อผ้าปกคลุมได้เช่นกัน
หากเกิดบริเวณอวัยวะเพศหรือรอบทวารหนัก จำเป็นต้องประเมินปัจจัยเฉพาะของตำแหน่งนั้นเพิ่มเติม
สามารถเป็น Bowen’s Disease หลายจุดได้หรือไม่?
ได้
ผู้ป่วยบางรายมีหลายรอยโรค โดยเฉพาะผู้ที่มีความเสียหายจากแสงแดดมากหรือมีภูมิคุ้มกันต่ำ
หากมีหลายรอยโรค แนวทางรักษาอาจแตกต่างจากการมีเพียงก้อนเดียว
ในบางกรณี การรักษาด้วยยาทาหรือการรักษาที่ครอบคลุมพื้นที่กว้างอาจมีประโยชน์มากกว่าการผ่าตัดทุกจุด
แพทย์วินิจฉัย Bowen’s Disease อย่างไร?
เริ่มจากการตรวจรอยโรค
- แพทย์อาจประเมิน
- ตำแหน่ง
- ขนาด
- สะเก็ด
- ความหนา
- ขอบเขต
- สี
- การเป็นแผล
- รูปแบบการโต
- อาการ
- จำนวนรอยโรค
อาจใช้กล้องขยายตรวจผิวหนังช่วยดูโครงสร้างเพิ่มเติม
อย่างไรก็ตาม การตรวจชิ้นเนื้อมักมีความสำคัญเมื่อ
- การวินิจฉัยไม่ชัดเจน
- สงสัยมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม
- รอยโรคหนา
- มีลักษณะเป็นก้อน
- มีแผล
- กลับเป็นซ้ำ
- ต้องการผลทางพยาธิวิทยาก่อนวางแผนรักษา
การตรวจชิ้นเนื้อคืออะไร?
เป็นการนำเนื้อเยื่อบางส่วนหรือทั้งหมดของรอยโรคไปตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์
วิธีที่อาจใช้ ได้แก่
การปาดชิ้นเนื้อ
นำส่วนหนึ่งของรอยโรคบริเวณผิวออกเพื่อตรวจ
การเจาะชิ้นเนื้อแบบวงกลม
เก็บชิ้นเนื้อเป็นทรงกระบอกและมีความลึกหลายชั้นของผิวหนัง
การตัดชิ้นเนื้อบางส่วน
นำส่วนที่เป็นตัวแทนของรอยโรคขนาดใหญ่มาตรวจ
การตัดรอยโรคออกทั้งหมด
นำรอยโรคทั้งหมดออกเพื่อการวินิจฉัยและรักษาในคราวเดียวเมื่อเหมาะสม
การเลือกวิธีขึ้นอยู่กับขนาด ตำแหน่ง และระดับความสงสัยว่ามีมะเร็งชนิดลุกลามหรือไม่
ผลพยาธิวิทยาของ Bowen’s Disease บอกอะไร?
ลักษณะสำคัญคือพบเซลล์เคราติโนไซต์ผิดปกติครอบคลุมชั้นหนังกำพร้า โดยยังไม่พบการลุกลามลงผ่านสู่ชั้นหนังแท้
ในรายงานอาจพบข้อความ เช่น
- Bowen’s Disease
- SCC in situ
- เซลล์ผิดปกติเต็มความหนาของชั้นหนังกำพร้า
- ไม่พบการลุกลาม
- ขอบชิ้นเนื้อยังมีรอยโรค
- ขอบชิ้นเนื้อสะอาด
หากผลพบมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม แนวทางรักษาจะเปลี่ยนไปจาก Bowen’s Disease
คำว่า “ไม่พบการลุกลาม” หมายความว่าอะไร?
หมายความว่าในชิ้นเนื้อที่นำมาตรวจ ยังไม่พบเซลล์มะเร็งลุกลามลงสู่ชั้นหนังแท้
จึงสนับสนุนการวินิจฉัยว่าเป็น SCC in situ
อย่างไรก็ตาม การตรวจชิ้นเนื้อประเมินเฉพาะเนื้อเยื่อที่ถูกนำมาตรวจ
หากรอยโรคมีขนาดใหญ่ หนา หรือมีลักษณะหลายแบบ แต่ชิ้นเนื้อที่เก็บมีขนาดเล็ก แพทย์ยังต้องพิจารณาว่าส่วนอื่นของรอยโรคอาจมีการลุกลามหรือไม่
วิธีรักษา Bowen’s Disease
เนื่องจาก Bowen’s Disease ยังจำกัดอยู่เฉพาะชั้นหนังกำพร้า จึงมีทางเลือกการรักษาหลายวิธี
การเลือกวิธีขึ้นอยู่กับ
- ขนาด
- ความหนา
- ตำแหน่ง
- จำนวนรอยโรค
- มีข้อสงสัยว่าลุกลามหรือไม่
- เคยรักษามาก่อนหรือไม่
- ระบบภูมิคุ้มกันของผู้ป่วย
- ความสามารถในการหายของแผล
- ความเหมาะสมของผู้ป่วยแต่ละราย
วิธีที่อาจใช้ ได้แก่
- การผ่าตัดตัดออก
- การขูดร่วมกับการจี้
- การจี้เย็น
- ยาทา 5-fluorouracil
- ยาทา imiquimod
- การรักษาด้วยแสง
การผ่าตัดตัดออก
การผ่าตัดตัดรอยโรคออกทั้งหมดพร้อมขอบผิวหนังรอบข้างในระยะที่เหมาะสม
จากนั้นนำชิ้นเนื้อทั้งหมดส่งตรวจทางพยาธิวิทยา
ข้อดี
- มีชิ้นเนื้อทั้งหมดให้ตรวจ
- สามารถประเมินขอบชิ้นเนื้อ
- สามารถตรวจพบมะเร็งชนิดลุกลามที่อาจซ่อนอยู่
- เหมาะกับรอยโรคเดี่ยวหลายกรณี
ข้อจำกัด
- อาจเกิด
- แผลเป็น
- ต้องเย็บแผล
- เลือดออก
- การติดเชื้อ
- แผลแยก
- แผลหายช้าในบางตำแหน่ง
- ปิดแผลได้ยากหากรอยโรคใหญ่
การผ่าตัดมีประโยชน์เป็นพิเศษเมื่อสงสัยว่ารอยโรคอาจมีส่วนที่ลุกลาม
Bowen’s Disease ทุกก้อนต้องผ่าตัดหรือไม่?
ไม่
ต่างจากมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม เพราะ Bowen’s Disease สามารถรักษาด้วยวิธีที่ไม่ต้องผ่าตัดได้หลายวิธี
การผ่าตัดอาจเหมาะเป็นพิเศษเมื่อ
- มีรอยโรคเพียงจุดเดียว
- สงสัยการลุกลาม
- ต้องการประเมินขอบชิ้นเนื้อ
- เคยรักษาแล้วกลับเป็นซ้ำ
- ก้อนหนาหรือมีลักษณะน่าสงสัย
ในผู้ป่วยรายอื่น ยาทาหรือวิธีทำลายรอยโรคอาจเหมาะสมกว่า
การขูดร่วมกับการจี้
แพทย์ใช้เครื่องมือขูดเนื้อเยื่อผิดปกติออก จากนั้นใช้พลังงานไฟฟ้ารักษาบริเวณฐาน
อาจเหมาะกับรอยโรคที่
- มีจำนวนไม่มาก
- ขอบค่อนข้างชัด
- มีความหนาในระดับหนึ่ง
- มีเคราตินหนา
ข้อดี
- ใช้เวลาทำไม่นาน
- สามารถทำภายใต้ยาชาเฉพาะที่
- เหมาะกับรอยโรคเดี่ยวบางชนิด
ข้อจำกัด
- หลังทำจะมีแผลเปิด
- ต้องใช้เวลาในการหายของแผล
- อาจเกิดแผลเป็น
- อาจเกิดสีผิวเปลี่ยน
- ไม่สามารถประเมินขอบได้ละเอียดเท่าการผ่าตัด
การจี้เย็น
การจี้เย็นใช้ความเย็นจัด โดยทั่วไปใช้ไนโตรเจนเหลว เพื่อทำลายเซลล์ผิดปกติ
อาจเหมาะกับรอยโรคบางชนิดที่
- ขนาดเล็ก
- บาง
- ค่อนข้างราบ
- อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม
ข้อดี
- ไม่ต้องผ่าตัด
- ใช้เวลาทำไม่นาน
- เหมาะกับรอยโรคขนาดเล็กบางชนิด
ข้อจำกัด
- อาจเกิดตุ่มพอง
- มีสะเก็ดหลังรักษา
- อาจเกิดรอยด่างขาวถาวร
- อาจเกิดแผลเป็น
- ไม่สามารถตรวจขอบชิ้นเนื้อได้
- สามารถกลับเป็นซ้ำได้
ผู้ที่มีผิวเข้มอาจเห็นความแตกต่างของสีผิวหลังจี้เย็นได้ชัดเจนมากขึ้น
ยาทา 5-fluorouracil
5-fluorouracil เป็นยาที่รบกวนการแบ่งตัวของเซลล์ผิดปกติ
สามารถใช้รักษา Bowen’s Disease ชนิดตื้นในผู้ป่วยบางราย โดยเฉพาะกรณีที่มีรอยโรคหลายจุดหรือไม่ต้องการผ่าตัด
ระหว่างการรักษาจะเกิดอะไรขึ้น?
การอักเสบของผิวเป็นสิ่งที่พบได้และมักเป็นส่วนหนึ่งของการตอบสนองต่อยา
บริเวณที่ทาอาจ
- แดง
- อักเสบ
- มีสะเก็ด
- เจ็บ
- ถลอก
- เป็นแผลตื้นชั่วคราว
การเกิดการอักเสบไม่ได้หมายความว่าการรักษาผิดปกติเสมอไป
ข้อดี
- ไม่ต้องผ่าตัด
- สามารถรักษาพื้นที่กว้างได้
- มีประโยชน์ในผู้ที่มีหลายรอยโรค
ข้อจำกัด
- ต้องใช้ยาต่อเนื่องตามระยะที่กำหนด
- การอักเสบอาจเห็นได้ชัด
- ผู้ป่วยต้องใช้ยาอย่างถูกต้องสม่ำเสมอ
- ไม่มีชิ้นเนื้อให้ประเมินขอบ
- สามารถกลับเป็นซ้ำได้
Imiquimod
Imiquimod เป็นยาทาที่ช่วยกระตุ้นการตอบสนองของภูมิคุ้มกันบริเวณผิวหนังต่อเซลล์ผิดปกติ
สามารถพิจารณาใช้ใน Bowen’s Disease บางกรณี
ระหว่างการรักษาอาจเกิด
- ผิวแดง
- มีสะเก็ด
- แสบร้อน
- เจ็บ
- ผิวถลอก
- บวม
ความเหมาะสมขึ้นอยู่กับลักษณะของรอยโรคและผู้ป่วย
การรักษาด้วยแสง
การรักษาด้วยแสงใช้สารที่ทำให้เซลล์ผิดปกติไวต่อแสงก่อน จากนั้นจึงฉายแสงที่มีช่วงคลื่นเหมาะสมเพื่อทำลายเซลล์เหล่านั้น
สามารถใช้กับ SCC in situ บางชนิด โดยเฉพาะรอยโรคที่ตื้น
ข้อดี
- สามารถรักษาพื้นที่ค่อนข้างกว้าง
- รักษาเนื้อเยื่อปกติได้มาก
- ผลด้านความสวยงามอาจเหมาะสมในรอยโรคที่คัดเลือกดี
ข้อจำกัด
- ระหว่างรักษาอาจเจ็บ
- หลังรักษามักมีรอยแดงและสะเก็ด
- ไม่เหมาะกับมะเร็งชนิดลุกลามลึก
- สามารถกลับเป็นซ้ำได้
- รอยโรคที่หนามากอาจตอบสนองได้ไม่ดีเท่ารอยโรคบาง
ใช้เลเซอร์รักษา Bowen’s Disease ได้หรือไม่?
เลเซอร์เคยถูกใช้รักษาในบางกรณี แต่โดยทั่วไปไม่ใช่ทางเลือกแรกสำหรับ Bowen’s Disease ทั่วไป
ข้อจำกัดสำคัญคือ การทำลายรอยโรคด้วยเลเซอร์ไม่สามารถประเมินขอบชิ้นเนื้อได้เหมือนการผ่าตัด
หากยังไม่ได้ยืนยันว่าไม่มีการลุกลาม การทำลายก้อนโดยไม่เก็บเนื้อเยื่อที่เหมาะสมอาจทำให้การประเมินภายหลังยากขึ้น
ดังนั้นรอยโรคที่หนา เป็นก้อน หรือมีลักษณะน่าสงสัยควรได้รับการวินิจฉัยอย่างเหมาะสมก่อนการรักษาด้วยวิธีทำลาย
รังสีรักษา
รังสีรักษาอาจมีบทบาทในบางกรณีที่วิธีอื่นไม่เหมาะสม
เช่น
- ผู้ป่วยไม่สามารถผ่าตัดได้
- ตำแหน่งของรอยโรครักษาด้วยวิธีอื่นได้ยาก
- มีเหตุผลเฉพาะที่ทำให้วิธีอื่นไม่เหมาะสม
อย่างไรก็ตาม Bowen’s Disease ที่ไม่ซับซ้อนส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องใช้รังสีรักษา
สามารถเฝ้าดูโดยไม่รักษาได้หรือไม่?
บางกรณีสามารถพิจารณาได้
โดยเฉพาะเมื่อ
- ผู้ป่วยอายุมากมาก
- รอยโรคไม่มีอาการ
- การรักษาอาจสร้างผลกระทบมากกว่าประโยชน์
- ผู้ป่วยมีโรคอื่นที่มีความสำคัญมากกว่า
อย่างไรก็ตาม การเฝ้าดูควรเป็น การติดตามอย่างมีแผนกับแพทย์ ไม่ใช่ปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ตรวจ
แพทย์เลือกวิธีรักษาที่เหมาะสมอย่างไร?
ไม่มีวิธีเดียวที่ดีที่สุดสำหรับ Bowen’s Disease ทุกก้อน
แพทย์จะพิจารณาหลายปัจจัย
ตำแหน่ง
รอยโรคบนใบหน้าต้องคำนึงถึงการรักษาเนื้อเยื่อปกติและแผลเป็น
ขณะที่รอยโรคบนขาส่วนล่างอาจต้องคำนึงถึงการหายของแผลที่ช้ากว่า
ขนาด
รอยโรคขนาดใหญ่อาจทำให้การผ่าตัดปิดแผลได้ยาก จึงอาจต้องพิจารณาวิธีอื่น
ความหนา
รอยโรคที่หนาหรือกลายเป็นก้อนเพิ่มความกังวลว่ามีมะเร็งชนิดลุกลาม
จำนวนรอยโรค
หากมีหลายจุด การใช้ยาทาหรือการรักษาครอบคลุมพื้นที่อาจเหมาะสมกว่า
การรักษาครั้งก่อน
หากกลับเป็นซ้ำ อาจต้องตรวจชิ้นเนื้อหรือเลือกวิธีรักษาที่แตกต่างจากครั้งแรก
ภูมิคุ้มกัน
ผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันต่ำอาจมีรอยโรคหลายจุดและมีความเสี่ยงต่อการกลับเป็นซ้ำมากขึ้น
Bowen’s Disease บริเวณขาส่วนล่าง
ขาส่วนล่างเป็นตำแหน่งที่พบ Bowen’s Disease ได้บ่อย และต้องพิจารณาเรื่องการหายของแผลเป็นพิเศษ
โดยเฉพาะในผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีการไหลเวียนโลหิตไม่ดี แผลในบริเวณนี้อาจหายช้ากว่าตำแหน่งอื่น
การเลือกวิธีรักษาจึงควรพิจารณา
- ความเหมาะสมในการกำจัดรอยโรค
- ความสามารถในการหายของแผล
- ขนาด
- ความเสี่ยงเกิดแผลเรื้อรัง
- การเคลื่อนไหวของผู้ป่วย
- โรคประจำตัว
Bowen’s Disease บริเวณใบหน้า
รอยโรคบนใบหน้าต้องคำนึงถึงทั้งการรักษามะเร็งและการรักษาเนื้อเยื่อปกติ
แพทย์อาจประเมิน
- ตำแหน่งที่แน่นอน
- ความหนา
- ผลด้านความสวยงาม
- ความสงสัยว่ามีการลุกลาม
- วิธีปิดแผล
- ความเหมาะสมของการใช้ยาทา
หากลักษณะไม่ชัดเจนหรือผิดปกติ การตรวจชิ้นเนื้อมีความสำคัญ
Bowen’s Disease ในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ
ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ เช่น
- ผู้ที่ได้รับการปลูกถ่ายอวัยวะ
- ผู้ที่ใช้ยากดภูมิคุ้มกันระยะยาว
- มีความเสี่ยงต่อรอยโรคในกลุ่มมะเร็งเซลล์สความัสมากขึ้น
- ผู้ป่วยกลุ่มนี้อาจพบ
- รอยโรคหลายจุด
- การกลับเป็นซ้ำ
- มะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม
- จึงอาจต้องติดตามผิวหนังถี่กว่าผู้ป่วยทั่วไป
การพักฟื้นหลังรักษา
การพักฟื้นขึ้นอยู่กับวิธีรักษา
หลังผ่าตัด
อาจพบ
- เจ็บ
- บวม
- ช้ำ
- เลือดซึมเล็กน้อย
- รู้สึกตึงบริเวณไหม
หลังการขูด
จะมีแผลเปิดและค่อย ๆ หายจากด้านล่างขึ้นมา ต้องดูแลแผลตามคำแนะนำ
หลังจี้เย็น
บริเวณรักษาอาจ
- บวม
- พอง
- มีสะเก็ด
- สีเข้มขึ้นหรือจางลงชั่วคราวหรือถาวร
หลังใช้ยาทา
ผิวอาจอักเสบต่อเนื่องระหว่างการรักษา และค่อย ๆ ดีขึ้นหลังหยุดยา
หลังการรักษาด้วยแสง
อาจมี
- แดง
- เจ็บ
- สะเก็ด
- ผิวไวต่อการสัมผัส
จากนั้นจึงค่อย ๆ ฟื้นตัว
Bowen’s Disease กลับเป็นซ้ำได้หรือไม่?
ได้
Bowen’s Disease สามารถกลับเป็นซ้ำหลังการรักษาได้ทุกวิธี
อาจกลับมาเป็นหลังจากผ่านไปหลายเดือนหรือหลายปี
อาการที่ควรสังเกต ได้แก่
- กลับมามีสะเก็ด
- รอยแดง
- ผิวหนาขึ้น
- มีคราบ
- มีการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องบริเวณที่เคยรักษา
กลับเป็นซ้ำหมายความว่าการรักษาล้มเหลวหรือไม่?
ไม่จำเป็น
การกลับเป็นซ้ำอาจเกิดได้แม้หลังการรักษาที่ดูเหมือนสำเร็จ เพราะอาจยังมีเซลล์ผิดปกติขนาดเล็กหลงเหลืออยู่ หรืออาจเกิดรอยโรคใหม่ในบริเวณผิวที่ได้รับแสงแดดเสียหายเรื้อรัง
หากรอยโรคกลับมา ควรตรวจใหม่ก่อนทำการรักษาซ้ำโดยอัตโนมัติ
หากมีความหนาหรือเป็นก้อนมากขึ้น อาจต้องตรวจชิ้นเนื้อเพื่อตรวจว่ามะเร็งชนิดลุกลามหรือไม่
หลังเป็น Bowen’s Disease ควรตรวจผิวหนังบริเวณอื่นหรือไม่?
ควรพิจารณา
ผู้ที่เคยเป็น Bowen’s Disease มีความเสี่ยงต่อการเกิดรอยโรคในกลุ่มมะเร็งผิวหนังชนิดอื่นเพิ่มขึ้น
การตรวจผิวหนังจึงอาจช่วยค้นหา
- Bowen’s Disease จุดใหม่
- มะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม
- basal cell carcinoma
- AK
- มะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา
ลดความเสี่ยงเกิดรอยโรคใหม่ได้อย่างไร?
การป้องกันแสงแดดมีความสำคัญ โดยเฉพาะในผู้ที่มีผิวเสียหายจากรังสีอัลตราไวโอเลตสะสม
แนวทางที่ช่วยได้ ได้แก่
- หลีกเลี่ยงแดดจัด
- อยู่ในร่มหรือที่มีร่มเงาเมื่อเหมาะสม
- สวมเสื้อผ้าที่ปกป้องผิว
- สวมหมวก
- ใช้ครีมกันแดดชนิดป้องกันรังสีได้ครอบคลุม
- ทาครีมกันแดดซ้ำเมื่ออยู่กลางแจ้งเป็นเวลานาน
- หลีกเลี่ยงการทำให้ผิวคล้ำจากแสงโดยตั้งใจ
- ตรวจผิวหนังของตนเองเป็นระยะ
สำหรับผู้ที่อาศัยในกรุงเทพหรือประเทศไทย การป้องกันแสงแดดควรเป็นพฤติกรรมประจำ ไม่ใช่เฉพาะวันที่ไปทะเล
เมื่อไรควรพบแพทย์ผิวหนัง?
ควรเข้ารับการตรวจหากมี
- ปื้นแดงมีสะเก็ดเรื้อรัง
- รอยโรคที่มีสะเก็ดซ้ำ
- ผื่นเฉพาะจุดที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาผื่นตามปกติ
- ปื้นที่ค่อย ๆ โตขึ้น
- เลือดออกโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน
- Bowen’s Disease ที่เคยรักษาแล้วกลับมาอีก
ควรได้รับการประเมินเร็วขึ้นหากมี
- โตเร็ว
- มีก้อนนูนขึ้น
- หนาตัวมากขึ้น
- เป็นแผล
- เลือดออกต่อเนื่อง
- เจ็บหรือกดเจ็บมากขึ้น
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจเป็นเหตุผลให้ต้องตรวจว่ามีมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามหรือไม่
ระหว่างการปรึกษาเรื่อง Bowen’s Disease ในกรุงเทพจะมีอะไรบ้าง?
การตรวจรอยโรค
แพทย์อาจประเมิน
- ขนาด
- ตำแหน่ง
- สี
- สะเก็ด
- ความหนา
- ขอบ
- จำนวนรอยโรค
- สัญญาณที่อาจบ่งชี้การลุกลาม
การตรวจด้วยกล้องขยาย
อาจช่วยแยก Bowen’s Disease ออกจากโรคอื่นที่มีลักษณะคล้ายกัน
การทบทวนผลพยาธิวิทยาเดิม
หากเคยตรวจชิ้นเนื้อในประเทศไทยหรือต่างประเทศ ควรนำรายงานมาด้วย
การตรวจชิ้นเนื้อ
อาจแนะนำหากยังไม่แน่ใจในการวินิจฉัยหรือสงสัยการลุกลาม
การวางแผนรักษา
อาจพูดคุยเรื่อง
- การผ่าตัด
- การขูดร่วมกับการจี้
- การจี้เย็น
- 5-fluorouracil
- imiquimod
- การรักษาด้วยแสง
- การเฝ้าติดตามในผู้ป่วยบางราย
การรักษาควรเลือกตามลักษณะของรอยโรค ไม่ควรเลือกเพียงเพราะเป็นวิธีที่ดูง่ายหรือไม่ต้องผ่าตัด
ผู้ป่วยต่างชาติควรนำข้อมูลอะไรมา?
หากเคยได้รับการตรวจหรือรักษามาก่อน ควรนำ
- รายงานพยาธิวิทยา
- รายงานการตรวจชิ้นเนื้อ
- ภาพถ่ายก่อนตรวจหรือก่อนรักษา
- ประวัติวิธีรักษาที่เคยได้รับ
- รายชื่อยาที่ใช้อยู่
- ประวัติมะเร็งผิวหนัง
- ข้อมูลเกี่ยวกับยากดภูมิคุ้มกัน
หากเคยรักษาแล้ว การทราบชนิดของหัตถการและผลพยาธิวิทยาจะช่วยตัดสินว่าจำเป็นต้องรักษาเพิ่มเติมหรือไม่
นักท่องเที่ยวสามารถรักษา Bowen’s Disease ในกรุงเทพได้หรือไม่?
สามารถวางแผนรักษาได้ในหลายกรณี แต่ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่อยู่ในประเทศไทย
ก่อนเลือกวิธีรักษาควรพิจารณา
- จะอยู่กรุงเทพอีกนานเท่าไร
- ต้องรอผลตรวจชิ้นเนื้อหรือไม่
- ต้องตัดไหมหรือไม่
- แผลต้องเปลี่ยนผ้าปิดแผลหรือไม่
- สามารถใช้ยาทาต่อหลังเดินทางได้หรือไม่
- จะติดตามผลกับแพทย์ที่ใด
วิธีที่ดูสะดวกในวันที่เข้ารับการรักษาอาจไม่ใช่วิธีที่สะดวกที่สุด หากต้องเดินทางออกจากประเทศไทยเร็ว
คำถามที่พบบ่อย
Bowen’s Disease เป็นมะเร็งหรือไม่?
เป็น
Bowen’s Disease คือ SCC in situ หรือมะเร็งเซลล์สความัสที่ยังจำกัดอยู่ในชั้นหนังกำพร้า
Bowen’s Disease เหมือนมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลามหรือไม่?
ไม่เหมือน
Bowen’s Disease ยังไม่ได้ลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก
Bowen’s Disease อันตรายไหม?
โดยทั่วไปยังอยู่ในระยะตื้น แต่สามารถพัฒนาไปเป็นมะเร็งชนิดลุกลามได้ จึงควรรักษาหรือติดตามอย่างเหมาะสม
Bowen’s Disease แพร่ไปต่อมน้ำเหลืองได้ไหม?
Bowen’s Disease ที่ยังเป็น SCC in situ ไม่มีการลุกลามลงสู่ชั้นที่มีระบบน้ำเหลือง
หากโรคเปลี่ยนเป็นมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม จึงจะเริ่มมีความเสี่ยงเรื่องการแพร่กระจาย
Bowen’s Disease มีลักษณะอย่างไร?
มักเป็นปื้นแดงหรือชมพู มีสะเก็ด และค่อย ๆ โตขึ้นอย่างช้า ๆ
ดูคล้ายผื่นผิวหนังอักเสบได้ไหม?
ได้
โดยเฉพาะปื้นแดงมีสะเก็ดที่เป็นอยู่นานและไม่ตอบสนองต่อการรักษาตามปกติ
ดูคล้ายสะเก็ดเงินได้ไหม?
ได้
ทั้งสองโรคสามารถเป็นปื้นแดงมีสะเก็ดได้
ดูคล้าย basal cell carcinoma ได้ไหม?
ได้ โดยเฉพาะ basal cell carcinoma ชนิดตื้น
หากลักษณะไม่ชัดเจนอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อ
Bowen’s Disease กลายเป็นมะเร็งชนิดลุกลามได้ไหม?
ได้
แม้จะเกิดในผู้ป่วยส่วนน้อย แต่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ควรรักษาหรือติดตาม
อาการอะไรบ่งชี้ว่าอาจลุกลาม?
ควรระวัง
- เกิดก้อนขึ้น
- หนาขึ้นมาก
- โตเร็ว
- เป็นแผล
- เลือดออก
- เจ็บมากขึ้น
ต้องตรวจชิ้นเนื้อไหม?
ขึ้นอยู่กับลักษณะรอยโรค แต่ควรพิจารณาโดยเฉพาะเมื่อการวินิจฉัยไม่ชัดเจนหรือสงสัยการลุกลาม
กล้องขยายสามารถยืนยัน Bowen’s Disease ได้ไหม?
ช่วยประเมินได้ แต่ไม่สามารถทดแทนผลพยาธิวิทยาได้ในทุกกรณี
SCC in situ หมายความว่าอะไร?
หมายถึงพบเซลล์มะเร็งชนิดสความัส แต่ยังจำกัดอยู่ในชั้นหนังกำพร้า
“ไม่พบการลุกลาม” หมายความว่าอะไร?
หมายความว่าในชิ้นเนื้อที่ตรวจไม่พบเซลล์มะเร็งลุกลามลงสู่ผิวหนังชั้นลึก
Bowen’s Disease ทุกก้อนต้องผ่าตัดไหม?
ไม่
สามารถใช้วิธีรักษาอื่นได้ในผู้ป่วยที่เหมาะสม
เมื่อไรควรเลือกผ่าตัด?
อาจเหมาะเมื่อ
- มีรอยโรคเดี่ยว
- สงสัยการลุกลาม
- ต้องการประเมินขอบชิ้นเนื้อ
- เป็นรอยโรคกลับเป็นซ้ำ
- รอยโรคหนาหรือมีลักษณะผิดปกติ
ใช้การจี้เย็นได้ไหม?
ได้ในรอยโรคบางชนิดที่มีขนาดเล็กและตื้น
ใช้ 5-fluorouracil ได้ไหม?
ได้ใน Bowen’s Disease บางชนิดที่เหมาะสม
ใช้ imiquimod ได้ไหม?
สามารถพิจารณาได้ในผู้ป่วยบางราย
ยาทาทำให้ผิวแดงได้ไหม?
ได้
ทั้ง 5-fluorouracil และ imiquimod สามารถทำให้ผิวแดง อักเสบ มีสะเก็ด และเจ็บในช่วงรักษาได้
ใช้การรักษาด้วยแสงได้ไหม?
ได้ใน SCC in situ ชนิดตื้นบางราย
การรักษาด้วยแสงเจ็บไหม?
อาจเจ็บระหว่างการรักษาได้ ระดับอาการแตกต่างกันในแต่ละคน
ใช้เลเซอร์รักษาได้ไหม?
อาจมีการใช้ในบางกรณี แต่ไม่ใช่ทางเลือกแรก โดยเฉพาะหากยังไม่ได้排除มะเร็งชนิดลุกลาม
สามารถไม่รักษาและเฝ้าดูได้ไหม?
ในผู้ป่วยบางรายสามารถพิจารณาได้ แต่ต้องเป็นการตัดสินใจร่วมกับแพทย์และมีการติดตาม
Bowen’s Disease หายเองได้ไหม?
ลักษณะผิวอาจเปลี่ยนแปลงได้ แต่ไม่ควรสรุปว่า Bowen’s Disease ที่ยืนยันแล้วหายถาวรโดยไม่มีการประเมิน
กลับเป็นซ้ำได้ไหม?
ได้
สามารถกลับมาได้หลังการรักษาทุกวิธี
ถ้ากลับเป็นซ้ำจะมีลักษณะอย่างไร?
อาจกลับมามี
- รอยแดง
- สะเก็ด
- คราบ
- ผิวหนาขึ้น
- บริเวณเดิม
กลับเป็นซ้ำหมายถึงกลายเป็นมะเร็งชนิดลุกลามหรือไม่?
ไม่เสมอไป
แต่หากรอยโรคหนาขึ้น เป็นก้อน หรือเจ็บ ควรประเมินว่ามีการลุกลามหรือไม่
หลังรักษาจะมีแผลเป็นไหม?
ขึ้นอยู่กับวิธีรักษา
การผ่าตัดและการขูดอาจเกิดแผลเป็น ขณะที่การจี้เย็นอาจเกิดสีผิวเปลี่ยน ส่วนยาทาอาจมีผลต่อโครงสร้างผิวน้อยกว่าแต่ยังสามารถเกิดรอยหลังการอักเสบได้
Bowen’s Disease เกิดจากแสงแดดหรือไม่?
แสงแดดสะสมเป็นปัจจัยสำคัญในผู้ป่วยจำนวนมาก
คนผิวเข้มสามารถเป็นได้ไหม?
ได้
Bowen’s Disease ติดต่อหรือไม่?
ไม่ติดต่อจากการสัมผัสทั่วไป
ต้องปิดรอยโรคเพื่อป้องกันไม่ให้แพร่ให้คนอื่นไหม?
ไม่จำเป็นในแง่ของการติดต่อ เพราะ Bowen’s Disease ไม่แพร่จากคนสู่คนด้วยการสัมผัสทั่วไป
หลังรักษาสามารถว่ายน้ำได้ไหม?
ขึ้นอยู่กับวิธีรักษาและยังมีแผลเปิดหรือไม่
หลังผ่าตัดออกกำลังกายได้ไหม?
ขึ้นอยู่กับตำแหน่งและวิธีปิดแผล
หลังรักษาขึ้นเครื่องบินได้ไหม?
หลายกรณีสามารถเดินทางได้ แต่ควรวางแผนเรื่องแผล ไหม และการติดตามผลล่วงหน้า
นักท่องเที่ยวสามารถรักษา Bowen’s Disease ในกรุงเทพได้ไหม?
สามารถวางแผนได้ แต่ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่อยู่และการติดตามหลังรักษา
ควรตรวจผิวหนังทั่วร่างกายหรือไม่?
มีประโยชน์ในผู้ป่วยหลายราย เพราะอาจพบมะเร็งผิวหนังหรือรอยโรคอื่นร่วมด้วย
Bowen’s Disease เกิดซ้ำหลายครั้งได้ไหม?
ได้ และผู้ป่วยบางรายสามารถเกิดรอยโรคใหม่หลายตำแหน่งในอนาคต
ถ้าบริเวณที่เคยรักษาเริ่มหนาหรือเจ็บควรทำอย่างไร?
ควรกลับไปตรวจ เพราะอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อเพื่อแยกมะเร็งเซลล์สความัสชนิดลุกลาม
โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
-
Squamous Cell Carcinoma Squamous Cell Carcinoma มะเร็งผิวหนังชนิดเซลล์สความัส เป็นมะเร็งผิวหนังที่เกิดจากเซลล์สความัสในชั้นหนังกำพร้า มักพบบริเวณที่ได้รับแสงแดดสะสม เช่น ใบหน้า หนังศีรษะ ใบหู ริมฝีปาก แขน และหลังมือ แต่สามารถเกิดในตำแหน่งอื่นได้เช่นกัน

-
Basal Cell Carcinoma Basal Cell Carcinoma มะเร็งผิวหนังชนิดเบซัลเซลล์ เป็นมะเร็งผิวหนังที่มักเติบโตค่อนข้างช้าและมักพบในบริเวณที่ได้รับแสงแดดสะสม แม้โรคชนิดนี้จะแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่นได้น้อยมาก แต่หากปล่อยทิ้งไว้สามารถลุกลามทำลายผิวหนังและเนื้อเยื่อข้างเคียงได้

-
Actinic Keratosis / Precancerous Lesions Actinic Keratosis / Precancerous Lesions รอยโรคที่มีลักษณะ ผิวสาก เป็นขุย ตกสะเก็ดซ้ำ ๆ เจ็บเมื่อสัมผัส หรือเป็นแผลไม่หาย อาจไม่ใช่เพียงผิวแห้งหรือผิวที่เสื่อมจากแสงแดด

-
การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย Full Body Skin Examination การตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย คือการตรวจผิวหนังตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เพื่อค้นหาไฝที่มีลักษณะผิดปกติ รอยโรคที่น่าสงสัย ความผิดปกติก่อนเป็นมะเร็ง และมะเร็งผิวหนังในระยะเริ่มต้น





























