ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

คีลอยด์

แผลเป็นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการซ่อมแซมผิวหนังตามธรรมชาติหลังเกิดบาดแผล การผ่าตัด สิว การเจาะหู แผลไฟไหม้ หรือการบาดเจ็บอื่น ๆ แผลเป็นส่วนใหญ่จะค่อย ๆ แบนลง นุ่มขึ้น และเห็นชัดน้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป

คีลอยด์

อย่างไรก็ตาม แผลเป็นบางชนิดอาจหนาและนูนขึ้นเรื่อย ๆ มีอาการคัน เจ็บ ตึง หรือขยายออกเกินขอบเขตของบาดแผลเดิม

แผลเป็นนูนที่สำคัญมีสองกลุ่มคือ คีลอยด์ และ แผลเป็นนูนหนา แม้ภายนอกอาจดูคล้ายกัน แต่มีพฤติกรรมและโอกาสกลับเป็นซ้ำแตกต่างกัน

แผลเป็นนูนหนามักอยู่ภายในขอบเขตของบาดแผลเดิมและอาจค่อย ๆ แบนลงได้ ส่วนคีลอยด์สามารถขยายออกนอกขอบเขตของบาดแผลเดิม และมีแนวโน้มกลับเป็นซ้ำหลังการรักษามากกว่า

การรักษาจึงควรเริ่มจากการระบุชนิดของแผลเป็น ความหนา ระยะเวลาที่เป็น อาการ และประวัติการเกิดคีลอยด์ของผู้ป่วยก่อนเลือกวิธีรักษา

แผลเป็นผิดปกติคืออะไร

เมื่อผิวหนังได้รับบาดเจ็บ ร่างกายจะสร้างคอลลาเจนและเนื้อเยื่อใหม่เพื่อซ่อมแซมบริเวณดังกล่าว

ในกระบวนการหายตามปกติ แผลเป็นจะค่อย ๆ นุ่มและแบนลง

แต่หากกระบวนการสร้างเนื้อเยื่อเกิดมากเกินไป ต่อเนื่องนาน หรือมีการจัดเรียงของเนื้อเยื่อผิดปกติ อาจเกิดแผลเป็นผิดปกติได้

แผลเป็นผิดปกติมีหลายชนิด เช่น

  • คีลอยด์
  • แผลเป็นนูนหนา
  • แผลเป็นบุ๋ม
  • แผลเป็นหดรั้ง
  • แผลเป็นกว้าง
  • แผลเป็นที่มีสีเข้มหรือสีอ่อนผิดปกติ
  • แผลเป็นแดง
  • แผลเป็นที่เจ็บหรือคันเรื้อรัง
  • แผลเป็นจากสิว

คีลอยด์คืออะไร

คีลอยด์เป็นแผลเป็นนูนที่เกิดจากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นมากเกินไป และมีลักษณะสำคัญคือ ขยายออกเกินขอบเขตของบาดแผลเดิม

คีลอยด์สามารถเกิดหลังจาก

  • การผ่าตัด
  • การเจาะหู
  • การเจาะตามร่างกาย
  • สิวอักเสบ
  • การฉีดยา
  • แผลไฟไหม้
  • แผลบาด
  • รอยขีดข่วน
  • การฉีดวัคซีน
  • แมลงกัดต่อย
  • การบาดเจ็บเล็กน้อยอื่น ๆ

บางคนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยมีบาดแผลบริเวณนั้น เพราะการบาดเจ็บเริ่มแรกอาจมีขนาดเล็กมาก

คีลอยด์ไม่ใช่โรคติดเชื้อและไม่สามารถแพร่จากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่งได้

คีลอยด์มีลักษณะอย่างไร

คีลอยด์มักเป็นก้อนหรือแผ่นแผลเป็นนูนแข็ง

ลักษณะที่พบได้ ได้แก่

  • ผิวเรียบ
  • ผิวมัน
  • แข็งหรือยืดหยุ่นคล้ายยาง
  • สีชมพู
  • สีแดง
  • สีน้ำตาล
  • สีเข้มกว่าผิวบริเวณรอบ
  • บางรายมีสีอ่อนกว่าผิวรอบข้าง
  • คีลอยด์มักค่อย ๆ ขยายออกเกินบริเวณบาดแผลเดิม
  • นอกจากรูปลักษณ์แล้ว อาจมีอาการ
  • คัน
  • เจ็บ
  • กดเจ็บ
  • แสบ
  • ตึง
  • ระคายเคือง
  • เจ็บเมื่อเสียดสีกับเสื้อผ้า

หากคีลอยด์มีขนาดใหญ่และอยู่ใกล้ข้อต่อ อาจรบกวนการเคลื่อนไหวได้

คีลอยด์มักเกิดบริเวณใด

บริเวณที่พบได้บ่อย ได้แก่

  • ใบหู
  • ติ่งหู
  • หน้าอกส่วนบน
  • หัวไหล่
  • หลังส่วนบน
  • แนวกราม
  • คอ

คีลอยด์จากสิวมักพบที่หน้าอก หัวไหล่ หลัง และแนวกราม

คีลอยด์บริเวณหูมักเกิดหลังการเจาะหู

แผลเป็นนูนหนาคืออะไร

แผลเป็นนูนหนาเป็นแผลเป็นที่นูนขึ้นจากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นมากเกินไปเช่นเดียวกัน

แต่ลักษณะที่สำคัญคือ มักไม่ขยายออกนอกขอบเขตของบาดแผลเดิม

มักเกิดหลังจาก

  • การผ่าตัด
  • แผลไฟไหม้
  • การบาดเจ็บ
  • แผลลึก
  • บาดแผลที่มีแรงดึงรั้งสูง

แผลเป็นชนิดนี้มีโอกาสค่อย ๆ แบนลงตามเวลาได้มากกว่าคีลอยด์

คีลอยด์กับแผลเป็นนูนหนาต่างกันอย่างไร

ลักษณะคีลอยด์แผลเป็นนูนหนา
ขยายเกินขอบแผลเดิมพบได้โดยทั่วไปไม่พบ
โตต่อเนื่องหลังแผลหายพบได้บ่อยพบน้อยกว่า
แบนลงเองตามเวลาพบน้อยมีโอกาสมากกว่า
กลับเป็นซ้ำหลังรักษาพบบ่อยโดยทั่วไปน้อยกว่า
เกิดหลังบาดแผลเล็กมากเกิดได้มักมีบาดแผลชัดเจนกว่า
ความยากในการรักษามักมากกว่าโดยทั่วไปตอบสนองง่ายกว่า

การจำแนกให้ถูกต้องมีผลต่อการเลือกวิธีรักษาและการให้ข้อมูลเรื่องโอกาสกลับเป็นซ้ำ

ทำไมบางคนจึงเกิดคีลอยด์ง่าย

ไม่ใช่ทุกคนจะเกิดคีลอยด์หลังมีบาดแผล

มีหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้อง

พันธุกรรม

คีลอยด์สามารถพบในคนในครอบครัวเดียวกันได้

ผู้ที่เคยมีคีลอยด์มาก่อนมีโอกาสเกิดคีลอยด์ใหม่หลังบาดเจ็บในอนาคตมากขึ้น

สีผิวและเชื้อสาย

คีลอยด์เกิดได้กับทุกสีผิว แต่พบได้บ่อยขึ้นในผู้ที่มีผิวเข้มและในประชากรบางเชื้อสาย รวมถึงชาวเอเชีย

อย่างไรก็ตาม สีผิวเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำนายได้ว่าใครจะเกิดคีลอยด์

ตำแหน่งของบาดแผล

บางบริเวณเกิดคีลอยด์ง่ายกว่าบริเวณอื่น โดยเฉพาะหน้าอก หัวไหล่ และใบหู

แรงดึงรั้งของบาดแผล

บาดแผลที่ถูกดึงหรือเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาอาจมีโอกาสเกิดแผลเป็นหนามากขึ้น

ประวัติคีลอยด์เดิม

ผู้ที่เคยเกิดคีลอยด์ควรแจ้งแพทย์ก่อนผ่าตัดหรือทำหัตถการที่ทำให้เกิดบาดแผลใหม่

สิวทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่

ได้

สิวอักเสบรุนแรงสามารถทำให้เกิดแผลเป็นหลายชนิด ได้แก่

  • แผลเป็นบุ๋ม
  • แผลเป็นนูนหนา
  • คีลอยด์
  • คีลอยด์จากสิวมักเกิดบริเวณ
  • หน้าอก
  • หัวไหล่
  • หลังส่วนบน
  • แนวกราม

การควบคุมสิวที่ยังอักเสบมีความสำคัญ เพราะสิวใหม่สามารถสร้างแผลเป็นใหม่ได้อย่างต่อเนื่อง

ผู้ที่มีแนวโน้มเกิดคีลอยด์ควรรักษาสิวอักเสบตั้งแต่ระยะแรก แทนที่จะรอรักษาเฉพาะแผลเป็นภายหลัง

การเจาะหูทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่

ได้

การเจาะหูเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยของคีลอยด์บริเวณใบหู

เริ่มแรกอาจเป็นก้อนเล็ก ๆ รอบรูเจาะ จากนั้นค่อย ๆ โตขึ้น

  • สามารถเกิดได้
  • ด้านหน้าติ่งหู
  • ด้านหลังติ่งหู
  • ทั้งสองด้านของรูเจาะ
  • บริเวณกระดูกอ่อนของใบหู

หากเคยมีคีลอยด์จากการเจาะหูแล้ว การเจาะเพิ่มเติมอาจทำให้เกิดคีลอยด์ใหม่ได้

การสักทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่

ได้ในผู้ที่มีแนวโน้มเกิดคีลอยด์

การสักทำให้เกิดบาดแผลขนาดเล็กจำนวนมากบนผิวหนัง ผู้ที่มีประวัติคีลอยด์จึงอาจเกิดแผลเป็นนูนตามแนวรอยสักได้

ผู้ที่เคยเกิดคีลอยด์หลายครั้งควรพิจารณาความเสี่ยงก่อนสักหรือเจาะร่างกายเพิ่มเติม

การผ่าตัดทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่

ได้

แผลผ่าตัดทุกชนิดมีโอกาสเกิดแผลเป็นผิดปกติได้

ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับ

  • แนวโน้มส่วนบุคคล
  • ตำแหน่งของแผล
  • แรงตึงของแผล
  • การติดเชื้อ
  • การหายของแผลที่ล่าช้า
  • ชนิดของการผ่าตัด

หากเคยเกิดคีลอยด์มาก่อน ควรแจ้งแพทย์ก่อนการผ่าตัดที่วางแผนไว้

ทำไมคีลอยด์จึงคันหรือเจ็บ

คีลอยด์และแผลเป็นนูนหนาไม่ได้เป็นเพียงปัญหาด้านรูปลักษณ์

อาการที่พบได้ ได้แก่

  • คัน
  • เสียว
  • เจ็บ
  • กดเจ็บ
  • แสบ
  • ตึง

บางครั้งอาการคันหรือเจ็บสามารถดีขึ้นก่อนที่แผลเป็นจะเห็นว่าแบนลงชัดเจน

คีลอยด์สามารถโตต่อไปได้หรือไม่

ได้

คีลอยด์บางก้อนยังสามารถขยายขนาดได้หลังจากบาดแผลเดิมหายแล้ว

บางก้อนโตอย่างช้า ๆ ส่วนบางก้อนอาจคงที่เป็นเวลานาน

อย่างไรก็ตาม หากก้อนโตเร็วผิดปกติ มีเลือดออก เป็นแผล หรือมีลักษณะไม่เหมือนคีลอยด์ทั่วไป ควรตรวจเพิ่มเติม เพราะก้อนผิวหนังบางชนิดสามารถมีลักษณะคล้ายแผลเป็นนูนได้

แพทย์วินิจฉัยคีลอยด์อย่างไร

ส่วนใหญ่สามารถวินิจฉัยได้จากประวัติและการตรวจร่างกาย

  • แพทย์มักสอบถามว่า
  • แผลเดิมเกิดจากอะไร
  • เริ่มนูนเมื่อใด
  • โตออกเกินขอบแผลเดิมหรือไม่
  • ยังโตต่อหรือไม่
  • คันหรือเจ็บหรือไม่
  • เคยมีคีลอยด์ที่อื่นหรือไม่
  • เคยรักษาอะไรมาแล้ว
  • หลังรักษาเคยกลับเป็นซ้ำหรือไม่
  • มีคนในครอบครัวเป็นคีลอยด์หรือไม่
  • แพทย์จะประเมิน
  • ขนาด
  • ความสูง
  • ความหนา
  • ความแข็ง
  • สี
  • อาการ
  • ตำแหน่ง
  • ความสัมพันธ์กับบาดแผลเดิม
  • ร่องรอยจากการรักษาก่อนหน้า

คีลอยด์จำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อหรือไม่

โดยทั่วไปไม่จำเป็น

หากลักษณะเข้าได้กับคีลอยด์ชัดเจน มักสามารถวินิจฉัยจากการตรวจได้

อาจพิจารณาตัดชิ้นเนื้อหากก้อน

  • เกิดขึ้นโดยไม่มีประวัติบาดเจ็บ
  • มีลักษณะผิดปกติ
  • เป็นแผล
  • มีเลือดออกซ้ำ
  • โตเร็วผิดปกติ
  • แตกต่างจากคีลอยด์เดิมของผู้ป่วยมาก
  • ไม่ตอบสนองต่อการรักษาตามที่ควร

ก้อนผิวหนังทั้งชนิดไม่ร้ายและชนิดร้ายบางชนิดสามารถมีลักษณะคล้ายคีลอยด์ได้

เป้าหมายของการรักษาคีลอยด์

เป้าหมายที่เหมาะสมไม่ได้หมายถึงการลบแผลเป็นให้หายไปทั้งหมดเสมอไป

การรักษามักมีเป้าหมายเพื่อ

  • ทำให้แผลเป็นแบนลง
  • ทำให้แผลเป็นนุ่มลง
  • ลดอาการคัน
  • ลดอาการเจ็บ
  • ลดรอยแดง
  • ลดการโตต่อ
  • ปรับรูปลักษณ์
  • ช่วยการเคลื่อนไหวหากแผลเป็นตึง
  • ลดโอกาสกลับเป็นซ้ำหลังการผ่าตัด

คีลอยด์หลายชนิดต้องรักษาหลายครั้งหรือใช้หลายวิธีร่วมกัน

การฉีดยาสเตียรอยด์รักษาคีลอยด์

การฉีดยาสเตียรอยด์เข้าไปภายในแผลเป็นโดยตรงเป็นวิธีรักษาคีลอยด์และแผลเป็นนูนที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย

ยาช่วยลดการอักเสบและลดการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นที่มากเกินไป

อาจช่วยให้

  • แผลเป็นแบนลง
  • แผลเป็นนุ่มลง
  • อาการคันลดลง
  • อาการเจ็บลดลง

โดยทั่วไปมักต้องฉีดหลายครั้ง ไม่ใช่เพียงครั้งเดียว

ข้อดี

  • ออกฤทธิ์โดยตรงที่แผลเป็น
  • ช่วยลดทั้งความหนาและอาการ
  • สามารถใช้ร่วมกับวิธีอื่นได้
  • ไม่ต้องผ่าตัดเอาแผลเป็นออก

ข้อจำกัด

คีลอยด์อาจไม่หายไปทั้งหมด

การตอบสนองแตกต่างกันในแต่ละคน และสามารถกลับเป็นซ้ำได้

ผลข้างเคียงของการฉีดยาสเตียรอยด์

ผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่

  • ผิวหนังบางลง
  • มีเส้นเลือดเล็ก ๆ เห็นชัดขึ้น
  • ผิวบุ๋ม
  • สีผิวอ่อนลง
  • สีผิวเปลี่ยน
  • เจ็บชั่วคราวขณะฉีด

การเปลี่ยนแปลงของสีผิวมีความสำคัญเป็นพิเศษในผู้ที่มีผิวสีเข้มหรือผิวแบบชาวเอเชีย

ดังนั้น ปริมาณยา ความเข้มข้น ความลึกของการฉีด และระยะห่างระหว่างการรักษาควรได้รับการพิจารณาอย่างเหมาะสม

ยาชนิดอื่นที่ใช้ฉีดรักษาคีลอยด์

ในคีลอยด์บางชนิดที่ตอบสนองต่อการรักษายาก แพทย์อาจพิจารณายาชนิดอื่นร่วมกับสเตียรอยด์

ยาบางชนิดมีฤทธิ์ลดการเพิ่มจำนวนของเซลล์ในแผลเป็น และสามารถใช้ในผู้ป่วยที่เหมาะสม

ผลข้างเคียงอาจประกอบด้วย

  • เจ็บขณะฉีด
  • แดง
  • บวม
  • เกิดแผล
  • สีผิวเปลี่ยน

ไม่ใช่ผู้ป่วยทุกคนจำเป็นต้องใช้การฉีดยาหลายชนิดร่วมกัน

ซิลิโคนเจลและแผ่นซิลิโคน

ซิลิโคนเจลและแผ่นซิลิโคนเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการดูแลแผลเป็นนูน

อาจช่วยให้แผลเป็น

  • นุ่มขึ้น
  • แบนลง
  • คันน้อยลง
  • ระคายเคืองน้อยลง

ข้อสำคัญคือจำเป็นต้องใช้อย่างสม่ำเสมอเป็นเวลานาน

ข้อดี

  • ไม่ต้องฉีดยาหรือผ่าตัด
  • ใช้เองที่บ้านได้
  • เหมาะกับแผลเป็นใหม่หรือแผลที่กำลังพัฒนา

ข้อจำกัด

  • ต้องใช้ต่อเนื่อง
  • บางตำแหน่งติดแผ่นได้ยาก
  • อาจไม่เพียงพอหากเป็นคีลอยด์ขนาดใหญ่หรือเป็นมานาน

การรักษาด้วยแรงกด

การกดแผลเป็นสามารถใช้ได้ในบางตำแหน่ง โดยเฉพาะคีลอยด์บริเวณหู

อุปกรณ์ที่อาจใช้ เช่น

  • ต่างหูแรงกด
  • อุปกรณ์หนีบ
  • เสื้อหรืออุปกรณ์รัดแผลเป็น

มักใช้ร่วมกับการรักษาอื่นหรือหลังผ่าตัด เพื่อลดโอกาสกลับเป็นซ้ำ

ข้อจำกัดคือจำเป็นต้องใส่อุปกรณ์หลายชั่วโมงต่อวันและใช้ต่อเนื่องเป็นเวลานาน

การรักษาคีลอยด์ด้วยความเย็น

การใช้ความเย็นจัดสามารถทำลายเนื้อเยื่อแผลเป็นส่วนเกินและช่วยลดขนาดคีลอยด์บางชนิด

อาจใช้เดี่ยว ๆ หรือร่วมกับการฉีดยา

ข้อดีที่อาจพบ ได้แก่

  • ลดปริมาตรของแผลเป็น
  • ทำให้เนื้อเยื่อนุ่มขึ้น
  • ช่วยให้การฉีดยาครั้งต่อไปทำได้ง่ายขึ้น
  • ผลข้างเคียงที่อาจเกิด ได้แก่
  • ปวด
  • พุพอง
  • บวมชั่วคราว
  • เป็นแผล
  • สีผิวอ่อนลงหรือเข้มขึ้น

การเปลี่ยนสีผิวเป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาเป็นพิเศษในผู้ที่มีผิวสีเข้ม

เลเซอร์รักษาแผลเป็นนูน

เลเซอร์อาจมีประโยชน์ในแผลเป็นบางประเภท โดยเฉพาะเมื่อมีปัญหาเรื่องรอยแดง ความหนา หรืออาการคัน

เลเซอร์บางชนิดออกฤทธิ์ต่อหลอดเลือดในแผลเป็น และอาจช่วย

  • ลดรอยแดง
  • ลดอาการคัน
  • ปรับพื้นผิว
  • ลดความแข็งของแผลเป็น

คีลอยด์ที่เป็นมานานมักต้องใช้เลเซอร์ร่วมกับวิธีอื่นมากกว่าการใช้เลเซอร์เพียงอย่างเดียว

เลเซอร์สามารถลบคีลอยด์ให้หายหมดได้หรือไม่

โดยทั่วไปไม่สามารถรับประกันได้

เลเซอร์สามารถช่วยปรับลักษณะบางอย่าง เช่น สี ความหนา หรืออาการ แต่คีลอยด์มีแนวโน้มทางชีวภาพที่จะสร้างแผลเป็นมากเกินไปเป้าหมายจึงมักเป็นการทำให้ดีขึ้นมากกว่าการทำให้หายไปอย่างสมบูรณ์

คีลอยด์สามารถผ่าตัดออกได้หรือไม่

ได้ แต่ต้องวางแผนอย่างระมัดระวัง

การผ่าตัดคีลอยด์จะสร้างบาดแผลใหม่ ซึ่งสามารถกระตุ้นให้เกิดคีลอยด์ใหม่ที่ตำแหน่งเดิมได้

ดังนั้น การผ่าตัดคีลอยด์เพียงอย่างเดียวมีความเสี่ยงต่อการกลับเป็นซ้ำ

แพทย์อาจพิจารณาการรักษาเสริมหลังผ่าตัด เช่น

  • ฉีดยาสเตียรอยด์
  • การกด
  • ซิลิโคน
  • การใช้ความเย็น
  • การรักษาเสริมชนิดอื่น

คีลอยด์แบบใดอาจพิจารณาผ่าตัด

อาจพิจารณาเมื่อ

  • คีลอยด์มีขนาดใหญ่มาก
  • รบกวนการใช้งานของอวัยวะ
  • คีลอยด์ที่หูมีขนาดใหญ่
  • การรักษาวิธีอื่นไม่เพียงพอ
  • ต้องการลดปริมาตรของก้อนก่อนใช้วิธีอื่นร่วมกัน

ผู้ป่วยควรเข้าใจโอกาสกลับเป็นซ้ำก่อนตัดสินใจ

การฉายรังสีหลังผ่าตัดคีลอยด์

การฉายรังสีหลังผ่าตัดอาจช่วยลดการกลับเป็นซ้ำของคีลอยด์ที่รักษายากในผู้ป่วยบางราย

อย่างไรก็ตาม การฉายรังสีมีความเสี่ยงทั้งระยะสั้นและระยะยาว จึงไม่ได้ใช้กับแผลเป็นทุกชนิด

โดยทั่วไปจะพิจารณาเฉพาะกรณีที่เหมาะสมและผ่านการชั่งน้ำหนักประโยชน์กับความเสี่ยงอย่างรอบคอบ

วิธีไหนดีที่สุดสำหรับคีลอยด์

ไม่มีวิธีเดียวที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน

การเลือกวิธีรักษาขึ้นอยู่กับ

  • ตำแหน่ง
  • ขนาด
  • ความหนา
  • ระยะเวลาที่เป็น
  • อาการ
  • สีผิว
  • การรักษาที่เคยได้รับ
  • ประวัติการกลับเป็นซ้ำ
  • แผลยังโตอยู่หรือไม่
  • มีแผนผ่าตัดหรือไม่

คีลอยด์จำนวนมากเหมาะกับการรักษาหลายวิธีร่วมกัน

คีลอยด์ใหม่กับคีลอยด์เก่าต่างกันอย่างไร

คีลอยด์ที่เพิ่งเริ่มเกิดอาจมีลักษณะ

  • แดงกว่า
  • คันมากกว่า
  • กำลังโต
  • มีการอักเสบมากกว่า
  • คีลอยด์ที่เป็นมานานอาจ
  • แข็งกว่า
  • สีจางลง
  • อาการน้อยลง
  • คงที่มากขึ้น

คีลอยด์เก่ายังสามารถรักษาได้ แต่เป้าหมายและวิธีรักษาอาจแตกต่างจากแผลใหม่

การรักษาคีลอยด์ใช้เวลานานแค่ไหน

การรักษามักค่อยเป็นค่อยไป

หลายวิธีต้องทำซ้ำหลายครั้งในช่วงหลายเดือน

ระยะห่างระหว่างการรักษาขึ้นอยู่กับ

วิธีที่ใช้

  • การตอบสนองของแผล
  • ตำแหน่ง
  • ความหนา
  • ผลข้างเคียง

ควรประเมินจากความหนา ความแข็ง สี และอาการที่เปลี่ยนแปลงไปตามเวลา มากกว่าคาดหวังผลจากการรักษาเพียงครั้งเดียว

คีลอยด์กลับมาเป็นซ้ำได้หรือไม่

ได้

การกลับเป็นซ้ำเป็นหนึ่งในปัญหาสำคัญของการรักษาคีลอยด์

แม้แผลจะแบนลงแล้วก็สามารถนูนขึ้นใหม่ได้

ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับ

  • ตำแหน่ง
  • แนวโน้มส่วนบุคคล
  • ขนาดของคีลอยด์

วิธีที่ใช้รักษา

การใช้หลายวิธีร่วมกันหรือไม่

การกระแทกหรือแรงดึงบริเวณเดิม

จึงควรมีการติดตามหลังจากแผลดีขึ้นแล้ว

สามารถป้องกันคีลอยด์ได้หรือไม่

ไม่สามารถป้องกันได้ทุกกรณี แต่สามารถลดความเสี่ยงได้บางส่วน

ผู้ที่เคยเกิดคีลอยด์ควรระมัดระวังการทำให้ผิวหนังเกิดบาดแผลโดยไม่จำเป็น เช่น

  • เจาะหูเพิ่มเติม
  • เจาะร่างกาย
  • สัก
  • หัตถการเพื่อความงามที่ทำให้เกิดบาดแผล
  • การผ่าตัดที่ไม่จำเป็น

หากจำเป็นต้องผ่าตัด ควรแจ้งแพทย์เกี่ยวกับประวัติคีลอยด์

หากเป็นคีลอยด์ง่ายควรดูแลแผลผ่าตัดอย่างไร

แนวทางขึ้นอยู่กับตำแหน่งและชนิดของการผ่าตัด

อาจพิจารณา

  • ดูแลบาดแผลอย่างเหมาะสม
  • ลดแรงดึงบริเวณแผล
  • ใช้ซิลิโคนหลังแผลปิดสนิท
  • ใช้อุปกรณ์กดในตำแหน่งที่เหมาะสม
  • พบแพทย์เร็วหากเริ่มมีแผลนูน
  • ฉีดยาเมื่อมีข้อบ่งชี้

ผู้ที่มีประวัติคีลอยด์ชัดเจนควรวางแผนป้องกันตั้งแต่ก่อนการผ่าตัดเมื่อทำได้

การนวดช่วยรักษาคีลอยด์หรือไม่

การนวดอาจช่วยเรื่องความตึงหรือความแข็งของแผลเป็นบางประเภทระหว่างช่วงที่แผลกำลังปรับตัว

แต่การนวดเพียงอย่างเดียวไม่น่าจะทำให้คีลอยด์ขนาดใหญ่แบนลงอย่างชัดเจน

ไม่ควรนวดแรงในบริเวณที่

  • ยังเป็นแผลเปิด
  • มีการติดเชื้อ
  • เพิ่งผ่าตัดและยังไม่ได้รับอนุญาตจากแพทย์

ครีมทาแผลเป็นสามารถลบคีลอยด์ได้หรือไม่

ไม่มีครีมทาชนิดใดที่สามารถรับประกันว่าจะทำให้คีลอยด์ที่เป็นชัดเจนหายไปทั้งหมด

ผลิตภัณฑ์ซิลิโคนมีหลักฐานสนับสนุนมากกว่าครีมบำรุงทั่วไปในการดูแลแผลเป็นนูน

ครีมบางชนิดอาจช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นหรือลดความระคายเคือง แต่ไม่ควรคาดหวังว่าจะทำให้ก้อนคีลอยด์ขนาดใหญ่หายไป

วิตามินอีช่วยรักษาคีลอยด์หรือไม่

ยังไม่มีหลักฐานเพียงพอว่าวิตามินอีสามารถทำให้คีลอยด์หายได้อย่างน่าเชื่อถือ

นอกจากนี้ บางคนอาจเกิดผื่นแพ้จากผลิตภัณฑ์ทาผิวที่มีวิตามินอี

จึงไม่ควรพึ่งวิตามินอีเป็นการรักษาหลัก

การรักษาคีลอยด์ในผิวคนเอเชีย

การรักษาแผลเป็นในผู้ที่มีผิวแบบชาวเอเชียควรให้ความสำคัญกับการเปลี่ยนแปลงของเม็ดสีหลังการรักษา

วิธีต่าง ๆ เช่น

  • การใช้ความเย็น
  • เลเซอร์
  • การฉีดยาสเตียรอยด์
  • การผ่าตัด

อาจทำให้ผิวบริเวณรักษามีสีอ่อนหรือเข้มขึ้น

ไม่ได้หมายความว่าไม่สามารถรักษาได้ แต่ควรเลือกวิธีและระดับการรักษาให้เหมาะกับสีผิวของผู้ป่วย

รอยดำรอบแผลเป็น

แม้แผลเป็นจะแบนลงแล้ว สีผิวอาจยังไม่กลับมาเหมือนผิวรอบข้างทันที

ผู้ป่วยบางรายมีรอยคล้ำหลังการอักเสบ

ดังนั้น แผลเป็นอาจดีขึ้นในด้านความหนาแล้ว แต่ยังมองเห็นสีเข้มอยู่

การรักษาสีของแผลเป็นเป็นคนละประเด็นกับการควบคุมความนูนของคีลอยด์

แผลเป็นแดงไม่ได้หมายถึงคีลอยด์เสมอไป

แผลเป็นใหม่สามารถแดงอยู่ได้นานหลายเดือนจากหลอดเลือดที่เพิ่มขึ้นในช่วงการซ่อมแซมแผล

สิ่งที่ควรสังเกตคือ

  • แผลหนาขึ้นหรือไม่
  • โตออกนอกขอบแผลเดิมหรือไม่
  • นูนขึ้นต่อเนื่องหรือไม่
  • คันหรือเจ็บหรือไม่
  • สีแดงค่อย ๆ ลดลงหรือไม่

การมีรอยแดงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถวินิจฉัยว่าเป็นคีลอยด์ได้

แผลเป็นบุ๋มต่างจากคีลอยด์

แผลเป็นบุ๋มเกิดจากการสูญเสียเนื้อเยื่อหรือการสร้างเนื้อเยื่อใหม่ไม่เพียงพอ ต่างจากคีลอยด์ที่มีเนื้อเยื่อแผลเป็นมากเกินไป

ตัวอย่างที่พบบ่อยคือแผลเป็นหลุมจากสิว

แนวทางรักษาจึงแตกต่างกันอย่างชัดเจน และอาจรวมถึง

  • การกระตุ้นผิวด้วยเข็ม
  • การใช้พลังงานปรับสภาพผิว
  • การตัดพังผืดใต้หลุมแผลเป็น
  • การเติมเต็มใต้ผิว
  • การผ่าตัดแก้ไขแผลเป็น

ดังนั้น การรักษาแผลเป็นควรเริ่มจากการแยกชนิดของแผลให้ถูกต้องก่อน

แผลเป็นจากไฟไหม้และแผลเป็นหดรั้ง

แผลไฟไหม้ลึกสามารถทำให้เกิดแผลเป็นหนาและแผลเป็นหดรั้งได้

แผลเป็นหดรั้งเกิดเมื่อเนื้อเยื่อแผลเป็นดึงผิวหนังจนทำให้การเคลื่อนไหวลดลง

หากเกิดใกล้ข้อต่อหรือบริเวณที่มีความสำคัญต่อการเคลื่อนไหว อาจต้องใช้การรักษาร่วมกันหลายสาขา

กรณีที่แผลเป็นรบกวนการใช้งานไม่ควรมองว่าเป็นเพียงปัญหาด้านความสวยงาม

เมื่อใดควรพบแพทย์ผิวหนังเรื่องแผลเป็น

ควรพิจารณาพบแพทย์หาก

  • แผลเป็นโตออกเกินขอบแผลเดิม
  • แผลหนาขึ้นต่อเนื่อง
  • คันหรือเจ็บเรื้อรัง
  • รบกวนการเคลื่อนไหว
  • อักเสบซ้ำ
  • เกิดก้อนหลังเจาะหูหรือเป็นสิวแล้วโตขึ้นเรื่อย ๆ
  • เคยรักษาคีลอยด์แล้วไม่ดีขึ้น
  • เคยผ่าตัดออกแล้วกลับเป็นซ้ำ
  • กำลังพิจารณาผ่าตัดคีลอยด์
  • มีประวัติคีลอยด์และกำลังจะทำหัตถการ
  • ไม่แน่ใจว่าก้อนดังกล่าวเป็นแผลเป็นจริงหรือไม่
  • ก้อนโตเร็ว มีเลือดออก หรือเป็นแผล

เมื่อตรวจคีลอยด์กับแพทย์ผิวหนังในกรุงเทพ ควรเตรียมข้อมูลอะไรบ้าง

แพทย์อาจสอบถามว่า

  • แผลเกิดจากอะไร
  • เป็นมานานเท่าไร
  • เริ่มนูนเมื่อใด
  • ยังโตอยู่หรือไม่
  • ขยายออกเกินขอบแผลเดิมหรือไม่
  • คันหรือเจ็บหรือไม่
  • เคยมีคีลอยด์ที่อื่นหรือไม่
  • มีคนในครอบครัวเป็นคีลอยด์หรือไม่
  • เคยรักษาด้วยวิธีใด
  • เคยผ่าตัดแล้วกลับเป็นซ้ำหรือไม่
  • มีแผนจะผ่าตัดหรือเจาะหูเพิ่มเติมหรือไม่

แพทย์จะประเมิน

  • ความสูง
  • ความกว้าง
  • ความแข็ง
  • สี
  • อาการ
  • การโตของแผล
  • ตำแหน่ง
  • ผลจากการรักษาก่อนหน้า

สำหรับนักท่องเที่ยวและผู้ป่วยต่างชาติที่มาตรวจในกรุงเทพ ควรแจ้งว่าจะอยู่ประเทศไทยอีกนานเท่าใด เพราะการรักษาคีลอยด์หลายวิธีต้องทำซ้ำและติดตามผลต่อเนื่องหลายเดือน

คำถามที่พบบ่อย

คีลอยด์กับแผลเป็นนูนหนาต่างกันอย่างไร?

แผลเป็นนูนหนามักอยู่ภายในขอบเขตของแผลเดิมและมีโอกาสแบนลงตามเวลา

คีลอยด์สามารถโตออกเกินขอบเขตของบาดแผลเดิมและมีโอกาสกลับเป็นซ้ำมากกว่า

คีลอยด์หายเองได้หรือไม่?

คีลอยด์แท้มักไม่หายไปทั้งหมดเอง

บางก้อนอาจหยุดโตหรือมีอาการลดลง แต่การแบนลงเองพบได้น้อยกว่าแผลเป็นนูนหนา

ทำไมแผลเป็นถึงนูนขึ้น?

เกิดจากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นมากเกินไป

พันธุกรรม ตำแหน่งของบาดแผล แรงดึง และแนวโน้มการเกิดคีลอยด์ของแต่ละคนล้วนมีส่วนเกี่ยวข้อง

ทำไมคีลอยด์ถึงคัน?

คีลอยด์สามารถมีการอักเสบและการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นต่อเนื่อง จึงทำให้คัน เจ็บ หรือรู้สึกตึงได้

สิวทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะสิวอักเสบรุนแรงบริเวณหน้าอก หลัง หัวไหล่ และแนวกราม

เจาะหูทำให้เกิดคีลอยด์ได้หรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะผู้ที่มีแนวโน้มเกิดคีลอยด์ง่าย

ถ้าเคยมีคีลอยด์ควรเจาะหูเพิ่มหรือไม่?

การเจาะใหม่มีความเสี่ยงทำให้เกิดคีลอยด์ใหม่ ผู้ที่มีประวัติคีลอยด์ควรพิจารณาความเสี่ยงก่อนทำ

การฉีดยาสเตียรอยด์ช่วยให้คีลอยด์แบนลงหรือไม่?

สามารถช่วยลดความหนา ความแข็ง อาการคัน และอาการเจ็บได้ในผู้ป่วยจำนวนมาก แต่โดยทั่วไปต้องรักษาหลายครั้ง

ฉีดคีลอยด์กี่ครั้งจึงดีขึ้น?

จำนวนครั้งขึ้นอยู่กับขนาด ตำแหน่ง ความหนา และการตอบสนองของแต่ละคน ไม่สามารถกำหนดจำนวนครั้งเท่ากันสำหรับทุกคนได้

ฉีดคีลอยด์เจ็บหรือไม่?

อาจมีอาการเจ็บชั่วคราวระหว่างฉีด เนื่องจากเนื้อคีลอยด์มีความหนาและแข็ง

การฉีดยาทำให้สีผิวเปลี่ยนได้หรือไม่?

ได้ อาจเกิดผิวบาง สีผิวอ่อนลง หรือเกิดรอยบุ๋มในบางราย

ซิลิโคนช่วยรักษาคีลอยด์หรือไม่?

สามารถช่วยให้แผลเป็นนุ่มและแบนลงได้ในบางราย โดยเฉพาะเมื่อใช้สม่ำเสมอเป็นเวลานาน

เลเซอร์ลบคีลอยด์ได้หมดหรือไม่?

โดยทั่วไปไม่สามารถรับประกันว่าจะลบได้ทั้งหมด แต่สามารถช่วยเรื่องรอยแดง ความหนา และอาการของแผลเป็นบางชนิดได้

คีลอยด์สามารถใช้ความเย็นรักษาได้หรือไม่?

ได้ในผู้ป่วยบางราย แต่อาจเกิดพุพอง แผล หรือสีผิวเปลี่ยน โดยเฉพาะผู้ที่มีผิวเข้ม

สามารถผ่าตัดคีลอยด์ออกได้หรือไม่?

ได้ แต่การผ่าตัดเพียงอย่างเดียวมีโอกาสกลับเป็นซ้ำ เพราะแผลผ่าตัดใหม่สามารถกระตุ้นให้เกิดคีลอยด์อีกครั้ง

ทำไมคีลอยด์กลับมาอีกหลังผ่าตัด?

เพราะแนวโน้มของร่างกายในการสร้างแผลเป็นมากเกินไปยังคงอยู่ แม้ก้อนเดิมจะถูกตัดออกแล้ว

คีลอยด์กลายเป็นมะเร็งได้หรือไม่?

คีลอยด์เป็นแผลเป็นชนิดไม่ร้ายและไม่ถือว่าเป็นมะเร็ง

อย่างไรก็ตาม ก้อนผิวหนังบางชนิดสามารถมีลักษณะคล้ายคีลอยด์ หากก้อนโตเร็ว มีเลือดออก หรือมีลักษณะผิดปกติ ควรตรวจให้แน่ชัด

สามารถป้องกันคีลอยด์หลังผ่าตัดได้หรือไม่?

สามารถลดความเสี่ยงได้บางส่วนด้วยการดูแลแผล ลดแรงตึง ใช้ซิลิโคน การกด หรือรักษาตั้งแต่แผลเริ่มนูน แต่ไม่สามารถรับประกันการป้องกันได้ทั้งหมด

การรักษาคีลอยด์ใช้เวลานานแค่ไหน?

มักใช้เวลาหลายเดือน เพราะส่วนใหญ่ต้องรักษาหลายครั้งและรอให้เนื้อเยื่อแผลเป็นค่อย ๆ ปรับตัว

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)