ข้ามไปยังเนื้อหา
Clear Skin Dermatology

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ

โรคจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันสามารถแสดงอาการทางผิวหนังได้หลายรูปแบบ บางโรคทำให้เกิดผื่นแดง บางโรคทำให้เกิดปื้นขาว ผมร่วง ตุ่มพอง แผล หรือผิวหนังแข็งตึงผิดปกติ

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติคืออะไร?

โรคจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันสามารถแสดงอาการทางผิวหนังได้หลายรูปแบบ บางโรคทำให้เกิดผื่นแดง บางโรคทำให้เกิดปื้นขาว ผมร่วง ตุ่มพอง แผล หรือผิวหนังแข็งตึงผิดปกติ

ตัวอย่างโรคที่สำคัญ ได้แก่ โรคลูปัสที่ผิวหนัง โรคด่างขาว โรคผมร่วงเป็นหย่อม โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ โรคหนังแข็งทั่วร่างกาย โรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน โรคเพมฟิกัส โรคตุ่มพองบูลลัสเพมฟิกอยด์ และโรคหลอดเลือดอักเสบบางชนิด

สิ่งสำคัญคือ โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติไม่ใช่โรคเพียงโรคเดียว แต่เป็นกลุ่มโรคหลายชนิดที่เกิดจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันในลักษณะที่แตกต่างกัน

บางโรคจำกัดอยู่เฉพาะผิวหนัง ขณะที่บางโรคอาจเกี่ยวข้องกับข้อต่อ กล้ามเนื้อ ปอด ไต หลอดเลือด ระบบทางเดินอาหาร หรืออวัยวะอื่น ดังนั้นการวินิจฉัยให้ถูกต้องว่าเป็นโรคชนิดใดจึงมีความสำคัญ

สำหรับผู้ป่วยในกรุงเทพ ทั้งชาวไทย ชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย นักท่องเที่ยว และผู้ป่วยจากต่างประเทศ การประเมินโดยแพทย์ผิวหนังสามารถช่วยแยกโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติออกจากโรคผิวหนังอักเสบ การติดเชื้อ ปฏิกิริยาจากยา และโรคผิวหนังอื่นที่อาจมีลักษณะคล้ายกัน

ระบบภูมิคุ้มกันผิดปกติส่งผลต่อผิวหนังอย่างไร?

โดยปกติระบบภูมิคุ้มกันมีหน้าที่ปกป้องร่างกายจากเชื้อโรคและสิ่งแปลกปลอม แต่ในโรคภูมิคุ้มกันทำงานผิดปกติ ระบบภูมิคุ้มกันบางส่วนกลับไปทำปฏิกิริยากับเซลล์หรือเนื้อเยื่อของร่างกายเอง

เมื่อกระบวนการนี้เกิดขึ้นที่ผิวหนัง อาจมีผลต่อหนังกำพร้า หนังแท้ เซลล์สร้างเม็ดสี รูขุมขน หลอดเลือด เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน คอลลาเจน โครงสร้างที่ยึดเซลล์ผิวเข้าด้วยกัน รวมถึงกล้ามเนื้อหรือเนื้อเยื่อใต้ผิวหนัง

จึงอธิบายได้ว่าทำไมโรคในกลุ่มนี้จึงมีอาการแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ปื้นขาว ผมร่วง ตุ่มพอง ไปจนถึงผิวหนังแข็งตึง

ผื่นจากโรคภูมิคุ้มกันผิดปกติมีลักษณะอย่างไร?

ไม่มีลักษณะของผื่นเพียงแบบเดียวที่สามารถบอกได้ว่าเป็นโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ อาการที่อาจพบ ได้แก่

  • ผื่นแดงหรือม่วงเรื้อรัง
  • ผื่นที่กำเริบหลังสัมผัสแสงแดด
  • ผื่นรูปผีเสื้อบริเวณใบหน้า
  • ผื่นนูนหนาหรือมีขุย
  • ปื้นขาวจากการสูญเสียเม็ดสี
  • ผมร่วงเป็นหย่อม
  • ตุ่มพอง
  • แผลในช่องปาก
  • แผลที่ผิวหนัง
  • ผื่นสีม่วงรอบดวงตา
  • ผื่นบริเวณข้อนิ้ว
  • ผิวหนังแข็ง ตึง หรือหนาขึ้น
  • นิ้วมือหรือนิ้วเท้าเปลี่ยนสีเมื่อสัมผัสความเย็น
  • ความผิดปกติบริเวณขอบเล็บ
  • แผลหรือสีผิวเปลี่ยนแปลงโดยไม่ทราบสาเหตุ

อย่างไรก็ตาม การดูจากลักษณะภายนอกเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ เพราะโรคผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง โรคสะเก็ดเงิน โรคเชื้อราที่ผิวหนัง ผื่นแพ้ยา และโรซาเซีย สามารถมีลักษณะคล้ายโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติได้

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติที่สำคัญ

โรคลูปัสที่ผิวหนัง

โรคลูปัสเป็นโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติที่อาจมีผลต่อหลายระบบของร่างกาย เมื่อโรคแสดงอาการที่ผิวหนังเรียกว่า โรคลูปัสที่ผิวหนัง

ผู้ป่วยสามารถมีโรคลูปัสที่ผิวหนังได้โดยไม่จำเป็นต้องเป็นโรคลูปัสทั่วร่างกาย

โรคลูปัสที่ผิวหนังชนิดเฉียบพลัน

ลักษณะที่เป็นที่รู้จักมากคือ ผื่นรูปผีเสื้อ ซึ่งมักเกิดบริเวณแก้มทั้งสองข้างและสันจมูก แสงแดดสามารถกระตุ้นหรือทำให้ผื่นกำเริบได้

ผื่นรูปผีเสื้อควรได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม เพราะบางครั้งอาจสัมพันธ์กับโรคลูปัสทั่วร่างกาย และไม่ควรสรุปว่าเป็นเพียงผิวแพ้ง่ายหรือโรซาเซียโดยอัตโนมัติ

โรคลูปัสที่ผิวหนังชนิดกึ่งเฉียบพลัน

อาจเกิดเป็นผื่นรูปวงแหวน ผื่นแดงหรือม่วงมีขุย หรือผื่นที่ไวต่อแสงแดด บางครั้งอาจมีลักษณะคล้ายผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง โรคสะเก็ดเงิน หรือโรคเชื้อราที่ผิวหนัง

โรคลูปัสชนิดดิสคอยด์

อาจทำให้เกิดผื่นนูนหนา แดง อักเสบ และมีขุย เมื่อเป็นเป็นเวลานานอาจทิ้งแผลเป็น รอยดำ รอยด่าง หรือทำให้เกิดผมร่วงถาวรหากเกิดบริเวณหนังศีรษะ

จึงควรวินิจฉัยและควบคุมการอักเสบตั้งแต่ระยะแรก เพราะแผลเป็นที่เกิดขึ้นแล้วอาจไม่สามารถกลับคืนเป็นปกติได้ทั้งหมด

โรคด่างขาว

โรคด่างขาวเป็นโรคที่ระบบภูมิคุ้มกันมีส่วนทำลายเซลล์สร้างเม็ดสี ทำให้เกิดปื้นสีขาวที่มีขอบค่อนข้างชัด

บริเวณที่พบบ่อย ได้แก่ ใบหน้า มือ นิ้วมือ เท้า ข้อศอก เข่า รอบปาก รอบดวงตา และอวัยวะเพศ ขนบริเวณรอยโรคอาจเปลี่ยนเป็นสีขาวได้

โรคด่างขาว ไม่ติดต่อ ไม่ใช่โรคเชื้อรา และไม่ได้เกิดจากความสกปรก ผู้ป่วยบางรายอาจพบโรคภูมิคุ้มกันของต่อมไทรอยด์ร่วมด้วย

แนวทางรักษาขึ้นกับตำแหน่ง พื้นที่ของรอยโรค ความเคลื่อนไหวของโรค อายุ ระยะเวลาที่เป็น และการสูญเสียสีของเส้นขน การรักษาอาจใช้ยาทา การฉายแสงรักษา หรือการรักษาแบบมุ่งเป้าตามความเหมาะสม

โรคผมร่วงเป็นหย่อม

โรคผมร่วงเป็นหย่อมเกิดจากระบบภูมิคุ้มกันมีผลต่อรูขุมขน ทำให้เกิดผมร่วงค่อนข้างเฉียบพลัน

ลักษณะที่พบบ่อยคือผมร่วงเป็นวงกลมหรือวงรี ผิวบริเวณนั้นค่อนข้างเรียบ ไม่มีขุยมาก และหลายรายไม่มีการอักเสบที่เห็นชัด บางรายอาจมีความผิดปกติของเล็บร่วมด้วยโรคสามารถเกิดที่หนังศีรษะ หนวดเครา คิ้ว ขนตา หรือขนตามร่างกาย ในชนิดที่รุนแรงอาจมีผมบนหนังศีรษะร่วงเกือบทั้งหมด หรือขนทั่วร่างกายร่วง

การรักษาขึ้นกับความรุนแรงและพื้นที่ที่เป็น อาจใช้ยาทา การฉีดยาคอร์ติโคสเตียรอยด์เข้าในรอยโรค การรักษาที่ปรับการทำงานของภูมิคุ้มกัน หรือยาที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกายในผู้ป่วยบางราย

อย่างไรก็ตาม ผมร่วงไม่ได้เกิดจากโรคนี้เสมอไป จึงต้องแยกจากโรคเชื้อราที่หนังศีรษะ ผมร่วงชนิดเกิดแผลเป็น ผมร่วงจากแรงดึง และสาเหตุอื่น

โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่

โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ หรือ มอร์เฟีย เป็นโรคอักเสบที่มีการสร้างคอลลาเจนเพิ่มขึ้นผิดปกติในบริเวณจำกัด

ระยะแรกอาจเห็นเป็นปื้นสีชมพู แดง ม่วง หรือคล้ายรอยช้ำ ต่อมาอาจหนา แข็ง มันวาว สีขาวนวล และยึดติดกับเนื้อเยื่อด้านล่าง ระยะหลังอาจเหลือความผิดปกติของสีผิวหรือผิวฝ่อลง

บางชนิดอยู่ตื้นเฉพาะผิวหนัง แต่บางชนิดอาจลงลึกถึงชั้นไขมันใต้ผิวหนัง พังผืด กล้ามเนื้อ ข้อต่อ หรือกระดูก ดังนั้นโรคชนิดลึกหรือชนิดเป็นแนวยาวอาจมีผลมากกว่าปัญหาด้านความสวยงาม

โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่เหมือนโรคหนังแข็งทั่วร่างกายหรือไม่?

ไม่เหมือนกัน แม้ชื่อโรคจะคล้ายกัน แต่โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่โดยทั่วไปไม่ได้ทำให้เกิดพังผืดของอวัยวะภายในแบบโรคหนังแข็งทั่วร่างกาย

โรคหนังแข็งทั่วร่างกาย

โรคหนังแข็งทั่วร่างกายเป็นโรคภูมิคุ้มกันผิดปกติของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่อาจมีผลต่อผิวหนัง หลอดเลือด หลอดอาหาร ปอด หัวใจ และไต

อาการทางผิวหนังอาจประกอบด้วยนิ้วตึง ผิวมันวาว นิ้วบวม แผลปลายนิ้ว เส้นเลือดฝอยขยาย การสะสมของแคลเซียมใต้ผิวหนัง ผิวหน้าตึง และอ้าปากได้น้อยลง

ผู้ป่วยบางรายมี ภาวะเรย์โนด์ ซึ่งนิ้วมือหรือนิ้วเท้าอาจเปลี่ยนเป็นสีขาว น้ำเงิน และแดงเมื่อสัมผัสความเย็นหรือมีความเครียด

เนื่องจากโรคสามารถเกี่ยวข้องกับอวัยวะภายใน จึงอาจต้องได้รับการดูแลร่วมกับแพทย์เฉพาะทางโรคข้อและภูมิคุ้มกัน รวมถึงแพทย์สาขาอื่นตามความจำเป็น

โรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน

โรคนี้สามารถมีผลทั้งต่อผิวหนังและกล้ามเนื้อ ลักษณะทางผิวหนังที่อาจพบ ได้แก่ ผื่นแดงหรือม่วงรอบเปลือกตา อาการบวมรอบตา ปุ่มนูนสีแดงม่วงบริเวณข้อนิ้ว ผื่นบริเวณหน้าอกหรือหลังส่วนบน ผื่นที่ไวต่อแสงแดด ความผิดปกติบริเวณขอบเล็บ และการอักเสบของหนังศีรษะ

บางรายมีกล้ามเนื้ออ่อนแรง โดยเฉพาะบริเวณไหล่ ต้นแขน สะโพก และต้นขา ทำให้ขึ้นบันได ลุกจากเก้าอี้ ยกแขน หวีผม หรือยกสิ่งของได้ลำบาก

โรคนี้ควรได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม เพราะไม่ได้เป็นเพียงโรคของผิวหนังเท่านั้น

โรคตุ่มพองจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ

โรคภูมิคุ้มกันบางชนิดเกิดจากระบบภูมิคุ้มกันไปทำลายโปรตีนที่ช่วยยึดชั้นผิวหนังเข้าด้วยกัน จึงทำให้เกิดตุ่มพอง

ตัวอย่างที่สำคัญ ได้แก่

  • เพมฟิกัส วัลการิส
  • บูลลัสเพมฟิกอยด์
  • มิวคัสเมมเบรนเพมฟิกอยด์
  • ลิเนียร์ไอจีเอ บูลลัสเดอร์มาโทซิส
  • เดอร์มาไทติส เฮอร์เพทิฟอร์มิส
  • อิพิเดอร์โมไลซิส บูลโลซา แอคควิซิตา

โรคเหล่านี้พบไม่บ่อย แต่มีความสำคัญเพราะแนวทางรักษาแตกต่างจากผื่นภูมิแพ้ผิวหนังหรืออาการแพ้ทั่วไปอย่างมาก

เพมฟิกัส วัลการิส

มักทำให้เกิดตุ่มพองที่บางและแตกง่าย เมื่อแตกอาจกลายเป็นแผลสดที่เจ็บ ช่องปากมักมีอาการร่วม และบางรายอาจเริ่มด้วยแผลถลอกในช่องปากก่อนเกิดตุ่มพองที่ผิวหนัง

การวินิจฉัยมักต้องอาศัยการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจทางพยาธิวิทยา และอาจต้องตรวจ DIF

บูลลัสเพมฟิกอยด์

มักทำให้เกิดตุ่มพองที่ค่อนข้างตึงและมีอาการคันมาก พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ

ก่อนเกิดตุ่มพอง บางรายอาจมีอาการคันหรือผื่นที่คล้ายลมพิษหรือผื่นภูมิแพ้ผิวหนังอยู่นานหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน

หากมีอาการคันเรื้อรังที่หาสาเหตุไม่ได้และต่อมาเริ่มมีตุ่มพอง ควรได้รับการประเมินเพื่อแยกโรคนี้

ไลเคนพลานัส

ไลเคนพลานัสเป็นโรคอักเสบที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกัน สามารถเกิดที่ผิวหนัง ช่องปาก อวัยวะเพศ หนังศีรษะ และเล็บ

รอยโรคที่ผิวหนังมักเป็นตุ่มนูนแบนสีม่วงและอาจมีอาการคัน หากเกิดในช่องปากอาจเห็นลายสีขาวคล้ายลูกไม้ บริเวณแดงอักเสบ หรือแผลถลอกที่เจ็บ ส่วนบางชนิดที่เกิดบนหนังศีรษะอาจทำให้เกิดผมร่วงชนิดมีแผลเป็นได้

โรคหลอดเลือดอักเสบที่ผิวหนัง

โรคหลอดเลือดอักเสบเกิดจากการอักเสบของผนังหลอดเลือด เมื่อเกิดกับหลอดเลือดขนาดเล็กในผิวหนัง อาจพบจุดแดงหรือม่วงที่กดแล้วไม่จางและบางครั้งนูนขึ้นเล็กน้อย

อาการอื่นที่อาจพบ ได้แก่ จุดแดงม่วงที่เจ็บ ตุ่มพอง แผล บวม หรือเนื้อเยื่อตาย

บางรายมีโรคจำกัดอยู่เฉพาะผิวหนัง แต่บางรายอาจเป็นส่วนหนึ่งของโรคหลอดเลือดอักเสบทั่วร่างกาย หากมีอาการเกี่ยวกับไต ข้อต่อ ระบบทางเดินอาหาร เส้นประสาท หรือปอดอาจต้องได้รับการประเมินเพิ่มเติม

โรคสะเก็ดเงินและผื่นภูมิแพ้ผิวหนังเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองหรือไม่?

ควรใช้คำอย่างระมัดระวัง โรคสะเก็ดเงินเป็นโรคอักเสบที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันและมีการผลัดเซลล์ผิวเร็วผิดปกติ

ส่วนโรคผื่นภูมิแพ้ผิวหนังก็เป็นโรคอักเสบที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันเช่นกัน แต่โดยทั่วไปไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน เช่น โรคลูปัส

ประเด็นสำคัญคือ การที่โรคเกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกัน ไม่ได้หมายความว่าผื่นทุกชนิดเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง การวินิจฉัยที่ถูกต้องจึงยังเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติเกิดจากอะไร?

โรคส่วนใหญ่ไม่มีสาเหตุเพียงอย่างเดียว ปัจจัยที่อาจเกี่ยวข้อง ได้แก่ พันธุกรรม ความผิดปกติในการควบคุมระบบภูมิคุ้มกัน ปัจจัยจากสิ่งแวดล้อม ฮอร์โมน การติดเชื้อบางชนิด ยาบางชนิด และรังสีอัลตราไวโอเลตในโรคที่ไวต่อแสง

ในผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่สามารถระบุได้ว่าพฤติกรรมใดพฤติกรรมหนึ่งเป็นสาเหตุโดยตรงของโรค

ความเครียดทำให้เกิดโรคหรือไม่?

ความเครียดอาจกระตุ้นให้อาการของโรคบางชนิดกำเริบได้ แต่ไม่ถือเป็นสาเหตุเพียงอย่างเดียว จึงไม่ควรสรุปว่าผื่นเรื้อรังเกิดจากความเครียดโดยไม่ได้ประเมินสาเหตุอื่น

แสงแดดกระตุ้นโรคได้หรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะโรคที่ไวต่อแสง เช่น โรคลูปัสที่ผิวหนังและโรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน รังสีอัลตราไวโอเลตสามารถทำให้ผื่นกำเริบได้

ผู้ป่วยบางรายจึงต้องป้องกันแสงแดดอย่างจริงจัง เช่น ใช้ผลิตภัณฑ์ป้องกันแสงแดด สวมเสื้อผ้าปกป้องผิว อยู่ในที่ร่ม และลดการสัมผัสแสงแดดโดยตรง

ประเด็นนี้มีความสำคัญสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยซึ่งมีรังสีอัลตราไวโอเลตสูงเกือบตลอดปี

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติติดต่อหรือไม่?

ไม่ติดต่อ และไม่แพร่ผ่านการสัมผัส การรับประทานอาหารร่วมกัน การใช้สระว่ายน้ำ การมีเพศสัมพันธ์ หรือการอยู่ร่วมกัน

อย่างไรก็ตาม การติดเชื้อบางชนิดสามารถมีลักษณะคล้ายโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติได้ จึงควรได้รับการวินิจฉัยให้ถูกต้องก่อนเริ่มการรักษา

แพทย์วินิจฉัยโรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติอย่างไร?

การประเมินควรเริ่มจากลักษณะของโรคและอาการของผู้ป่วย ไม่ใช่การตรวจเลือดหาภูมิคุ้มกันทุกชนิดในทุกราย

แพทย์อาจประเมินลักษณะและการกระจายของผื่น ความสมมาตร ความไวต่อแสงแดด การมีตุ่มพอง แผลเป็น ผมร่วง ผิวแข็ง ความผิดปกติในช่องปากหรืออวัยวะเพศ ระยะเวลาที่เป็นยาที่ใช้ และการรักษาที่เคยได้รับ รวมถึงอาการนอกผิวหนัง

อาการนอกผิวหนังที่ควรแจ้งแพทย์

ควรแจ้งแพทย์หากมีอาการ เช่น ปวดหรือบวมตามข้อ กล้ามเนื้ออ่อนแรง อ่อนเพลียมากผิดปกติ ไข้ แผลในช่องปาก นิ้วเปลี่ยนสีเมื่อสัมผัสความเย็น กลืนลำบาก หายใจลำบาก เจ็บหน้าอก มีเลือดในปัสสาวะ ขาบวม อาการทางระบบประสาท หรือน้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ

อาการเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยต้องมีโรคภูมิคุ้มกันที่กระทบทั่วร่างกายเสมอไป แต่เป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยพิจารณาว่าจำเป็นต้องตรวจเพิ่มเติมหรือไม่

ต้องตรวจ ANA หรือไม่?

ไม่ใช่ผื่นทุกชนิดที่ต้องตรวจ ANA

ANA หรือแอนติบอดีต่อนิวเคลียสของเซลล์ มีประโยชน์เมื่ออาการและลักษณะทางคลินิกทำให้นึกถึงโรคลูปัสหรือโรคของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน แต่ผล ANA เพียงอย่างเดียวไม่สามารถใช้วินิจฉัยโรคลูปัสได้

คนปกติบางรายอาจมีผล ANA เป็นบวกได้ ขณะเดียวกันโรคภูมิคุ้มกันบางชนิดที่จำกัดอยู่เฉพาะผิวหนังก็อาจไม่มีแอนติบอดีแบบเดียวกับโรคที่กระทบทั่วร่างกาย

จึงต้องแปลผลร่วมกับอาการ การตรวจร่างกาย ผลเลือดอื่น การตรวจปัสสาวะ และการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจในรายที่เหมาะสม

อาจต้องตรวจเลือดอะไรบ้าง?

ขึ้นกับโรคที่สงสัย ตัวอย่างการตรวจที่อาจใช้ ได้แก่

  • ความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด
  • การทำงานของไต
  • การทำงานของตับ
  • การตรวจปัสสาวะ
  • ค่าการอักเสบ
  • ANA
  • ENA
  • ระดับคอมพลีเมนต์
  • เอนไซม์ของกล้ามเนื้อ
  • การทำงานของต่อมไทรอยด์
  • แอนติบอดีจำเพาะต่อโรค

การสั่งชุดตรวจภูมิคุ้มกันจำนวนมากโดยไม่มีข้อบ่งชี้ทางคลินิกที่ชัดเจนอาจทำให้ได้ผลที่ตีความยากและไม่ได้ช่วยให้วินิจฉัยโรคได้ดีขึ้น

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจสำคัญหรือไม่?

มีความสำคัญในผู้ป่วยบางราย การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจเป็นการเก็บเนื้อเยื่อผิวหนังขนาดเล็กภายใต้ยาชาเฉพาะที่ เพื่อนำไปตรวจทางพยาธิวิทยา

อาจมีประโยชน์ในการวินิจฉัยโรคลูปัสที่ผิวหนัง โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ โรคหลอดเลือดอักเสบ โรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบ โรคตุ่มพองจากภูมิคุ้มกัน และโรคผิวหนังอักเสบอื่น ๆ

ตำแหน่งที่เลือกตัดชิ้นเนื้อมีความสำคัญมาก และบางโรคอาจต้องเก็บชิ้นเนื้อมากกว่าหนึ่งตำแหน่ง

การตรวจ DIF คืออะไร?

DIF เป็นการตรวจเฉพาะทางเพื่อดูการสะสมของแอนติบอดีและโปรตีนของระบบภูมิคุ้มกันในผิวหนัง มีประโยชน์อย่างมากในการวินิจฉัยโรคตุ่มพองจากภูมิคุ้มกันและโรคของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันบางชนิด

การเก็บชิ้นเนื้อสำหรับการตรวจนี้ในโรคตุ่มพองบางชนิดอาจต้องเก็บจากผิวหนังบริเวณข้างตุ่มพองที่เกิดใหม่ ไม่ใช่บริเวณกลางแผลเก่า จึงควรวางแผนตำแหน่งการตัดชิ้นเนื้อให้เหมาะสม

รักษาโรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติอย่างไร?

ไม่มีวิธีรักษาเพียงแบบเดียวที่เหมาะกับทุกโรค การรักษาขึ้นกับชนิดของโรค ความรุนแรง พื้นที่ผิวที่เป็น ตำแหน่ง ความเคลื่อนไหวของโรค ความเสี่ยงต่อการเกิดแผลเป็น การเกี่ยวข้องกับอวัยวะภายใน โรคร่วม แผนการตั้งครรภ์ และยาที่ผู้ป่วยใช้อยู่

เป้าหมายของการรักษาอาจประกอบด้วยการลดการอักเสบและอาการ ป้องกันรอยโรคใหม่ ลดความเสี่ยงต่อแผลเป็นถาวร ปกป้องรูขุมขนหรือเซลล์เม็ดสี ป้องกันข้อยึดและข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว ลดภาวะแทรกซ้อนต่ออวัยวะภายใน และควบคุมโรคในระยะยาว

ยาทาคอร์ติโคสเตียรอยด์

ยาทาคอร์ติโคสเตียรอยด์ใช้ในโรคผิวหนังอักเสบและโรคที่เกี่ยวข้องกับภูมิคุ้มกันหลายชนิด ช่วยลดการอักเสบและออกฤทธิ์ตรงบริเวณที่เป็น

หากใช้ไม่เหมาะสมอาจทำให้ผิวบาง แตกลาย เส้นเลือดฝอยชัด ผื่นคล้ายสิว หรือสีผิวเปลี่ยนแปลง ความแรงและระยะเวลาที่ใช้จึงต้องเลือกตามตำแหน่งและชนิดของโรค

ยาทากลุ่มยับยั้งแคลซินิวริน

ยาทา Tacrolimus และ Pimecrolimus อาจมีบทบาทในโรคบางชนิด โดยเฉพาะบริเวณที่ไม่เหมาะกับการใช้ยาทาสเตียรอยด์เป็นเวลานาน ยากลุ่มนี้ไม่ทำให้ผิวบางแบบสเตียรอยด์แต่อาจมีอาการแสบร้อนหรือระคายเคืองในช่วงเริ่มใช้

การฉีดคอร์ติโคสเตียรอยด์เข้าในรอยโรค

เป็นการฉีดยาเข้าสู่รอยโรคโดยตรง อาจใช้ในผู้ป่วยบางราย เช่น โรคผมร่วงเป็นหย่อม โรคลูปัสชนิดดิสคอยด์ หรือรอยโรคอักเสบเฉพาะที่

ผลข้างเคียงอาจมีผิวบางหรือรอยบุ๋มบริเวณที่ฉีด

การฉายแสงรักษา

การใช้รังสีอัลตราไวโอเลตทางการแพทย์ภายใต้การควบคุมอาจมีประโยชน์ในโรคบางชนิด เช่น โรคด่างขาว โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ โรคผมร่วงเป็นหย่อมบางราย และโรคผิวหนังอักเสบบางชนิด

อย่างไรก็ตาม การฉายแสงไม่ได้เหมาะกับโรคภูมิคุ้มกันทุกชนิด ในโรคที่ไวต่อแสง เช่น โรคลูปัส รังสีอัลตราไวโอเลตอาจกระตุ้นให้โรคกำเริบได้ จึงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าควรวินิจฉัยโรคก่อนเลือกวิธีรักษา

ไฮดรอกซีคลอโรควิน

Hydroxychloroquine เป็นยาที่ปรับการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันและใช้บ่อยในโรคลูปัสที่ผิวหนัง โรคลูปัสทั่วร่างกาย และโรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันบางชนิด

ผู้ป่วยต้องได้รับการประเมินและติดตามอย่างเหมาะสม โดยการใช้ระยะยาวต้องพิจารณาการตรวจตาตามระดับความเสี่ยง เนื่องจากความเป็นพิษต่อจอประสาทตาเป็นภาวะแทรกซ้อนสำคัญที่ต้องเฝ้าระวัง

คอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดออกฤทธิ์ทั่วร่างกาย

คอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดรับประทานหรือให้ทางหลอดเลือดดำสามารถลดการอักเสบได้รวดเร็ว และอาจจำเป็นในโรคที่มีความรุนแรง

อย่างไรก็ตาม การใช้ระยะยาวมีความเสี่ยง เช่น ติดเชื้อง่ายขึ้น น้ำตาลในเลือดสูง ความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง กระดูกพรุน น้ำหนักเพิ่ม ต้อกระจก และการกดการทำงานของต่อมหมวกไต

ยากดและยาปรับการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน

โรคที่มีความรุนแรงมากขึ้นอาจต้องใช้ยาที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกาย เช่น Methotrexate, Mycophenolate mofetil, Azathioprine, Ciclosporin หรือ Dapsone

การเลือกยาขึ้นกับโรคที่ได้รับการวินิจฉัยอย่างมาก และยาหลายชนิดต้องติดตามความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด การทำงานของตับและไต รวมถึงความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ

ยาฉีด Biologic และการรักษาแบบมุ่งเป้า

ปัจจุบันมีการรักษาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะมากขึ้น เช่น ยาฉีด Biologic, ยากลุ่ม JAK inhibitor และยาปรับภูมิคุ้มกันแบบมุ่งเป้าอื่น ๆ

ข้อบ่งใช้ การขึ้นทะเบียนยา การมีจำหน่าย และความคุ้มครองของประกันแตกต่างกันตามโรคและประเทศ การที่ผู้ป่วยมีโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติไม่ได้หมายความว่ายาฉีด Biologic ทุกชนิดจะเหมาะกับผู้ป่วยทุกคน

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติรักษาหายขาดหรือไม่?

ขึ้นกับชนิดของโรค หลายโรคมีลักษณะเรื้อรังและควรอธิบายในแง่ของ การควบคุมโรค มากกว่าการรับประกันว่าจะหายถาวรผู้ป่วยอาจมีช่วงที่โรคสงบ ช่วงกำเริบ หรือช่วงที่โรคคงที่ เป้าหมายสำคัญคือควบคุมโรคที่กำลังอักเสบให้เร็วพอก่อนเกิดความเสียหายถาวร เช่น แผลเป็นถาวร ผมร่วงถาวร ข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว หรือภาวะแทรกซ้อนต่ออวัยวะภายใน

โรคกลับมาเป็นซ้ำได้หรือไม่?

ได้ โอกาสกลับเป็นซ้ำแตกต่างกันในแต่ละโรค หลายโรคมีช่วงกำเริบสลับกับช่วงสงบ

การรักษาจึงอาจแบ่งเป็นระยะควบคุมโรคที่กำลังอักเสบและระยะรักษาต่อเนื่องเพื่อลดโอกาสกำเริบ ไม่ควรหยุดยาที่ออกฤทธิ์ทั่วร่างกายทันทีเพียงเพราะผิวดูดีขึ้นโดยไม่ได้ปรึกษาแพทย์

การดูแลระหว่างและหลังการรักษา

การดูแลขึ้นกับชนิดของโรค อาจประกอบด้วย

  • การดูแลผิวอย่างอ่อนโยน
  • การใช้ผลิตภัณฑ์ให้ความชุ่มชื้น
  • การป้องกันแสงแดด
  • การดูแลแผล
  • การหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น
  • การติดตามผลข้างเคียงของยา
  • การตรวจเลือดตามความเหมาะสม
  • การถ่ายภาพเพื่อติดตามรอยโรค
  • การติดตามอาการอย่างต่อเนื่อง
  • การคัดกรองการเกี่ยวข้องของอวัยวะภายใน

สำหรับโรคที่ไวต่อแสง การป้องกันแสงแดดถือเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา ไม่ใช่เพียงการดูแลผิวทั่วไป

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติกับสภาพอากาศกรุงเทพ

สภาพอากาศในกรุงเทพไม่ได้เป็นสาเหตุของโรคภูมิคุ้มกันผิดปกติ แต่อาจมีผลต่ออาการบางอย่าง

แสงแดด: รังสีอัลตราไวโอเลตตลอดปีมีความสำคัญในโรคที่ไวต่อแสง เช่น โรคลูปัสและโรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน

ความร้อนและเหงื่อ: ความร้อนอาจทำให้อาการคันหรือการระคายเคืองมากขึ้นในผู้ป่วยบางราย แม้ไม่ได้เป็นสาเหตุของโรคโดยตรง

การเดินทาง: ผู้ป่วยจากต่างประเทศที่ใช้ยากดภูมิคุ้มกันอาจต้องวางแผนเรื่องปริมาณยา การฉีดวัคซีน ความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ การตรวจเลือดติดตาม และความต่อเนื่องของการรักษา

เมื่อไรควรพบแพทย์ผิวหนัง?

ควรพิจารณาพบแพทย์หากมีผื่นเรื้อรังที่หาสาเหตุไม่ได้ ผื่นเป็น ๆ หาย ๆ ผื่นไวต่อแสงแดด ผื่นรูปผีเสื้อบนใบหน้า ปื้นขาวที่ไม่ทราบสาเหตุ ผมร่วงเป็นหย่อมอย่างเฉียบพลัน แผลในช่องปากเรื้อรัง ตุ่มพองที่ไม่ทราบสาเหตุ อาการคันมากและต่อมาเกิดตุ่มพอง จุดสีม่วงที่กดแล้วไม่จาง ผิวแข็งหรือตึงผิดปกติ รอยโรคอักเสบที่ทิ้งแผลเป็น หรือผื่นร่วมกับกล้ามเนื้ออ่อนแรงหรืออาการทางข้อ

ควรประเมินเร็วเป็นพิเศษหากโรคมีความเสี่ยงต่อแผลเป็นถาวร ผมร่วงถาวร หรือการลุกลามลงสู่เนื้อเยื่อชั้นลึก

สัญญาณเตือนที่ควรได้รับการประเมินโดยเร็ว

ควรพบแพทย์โดยเร็วหากมีอาการหายใจลำบาก กลืนลำบาก กล้ามเนื้ออ่อนแรงชัดเจน ตุ่มพองกระจายอย่างรวดเร็ว ผิวลอกหรือมีแผลสดเป็นบริเวณกว้าง มีแผลรุนแรงในช่องปากหรือดวงตา มีไข้ร่วมกับผื่นกระจายทั่วร่างกาย มีเลือดในปัสสาวะ ขาบวมมาก อาการทางระบบประสาทที่เกิดขึ้นใหม่ เนื้อเยื่อผิวหนังตาย หรือสงสัยการติดเชื้อรุนแรง

ควรพบแพทย์ผิวหนังหรือแพทย์เฉพาะทางโรคข้อและภูมิคุ้มกัน?

หากอาการเริ่มต้นที่ผิวหนัง หนังศีรษะ เส้นผม เล็บ หรือมีตุ่มพอง แพทย์ผิวหนังมักเป็นจุดเริ่มต้นที่เหมาะสม

แพทย์ผิวหนังสามารถประเมินลักษณะและการกระจายของผื่น ความผิดปกติของสีผิว ตุ่มพอง ผมร่วง เล็บ ผิวหนังแข็ง และสามารถตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจเมื่อจำเป็น

หากมีลักษณะที่บ่งว่าโรคอาจเกี่ยวข้องกับอวัยวะอื่น อาจต้องได้รับการดูแลร่วมกับแพทย์เฉพาะทางโรคข้อและภูมิคุ้มกัน อายุรแพทย์ แพทย์โรคไต แพทย์โรคปอด แพทย์ระบบประสาท จักษุแพทย์ หรือแพทย์สาขาอื่นตามความเหมาะสม

มาพบแพทย์เรื่องโรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติในกรุงเทพ ต้องเตรียมอะไรบ้าง?

แพทย์อาจสอบถามว่าผื่นเริ่มเมื่อไร เป็นตลอดหรือเป็น ๆ หาย ๆ แสงแดดทำให้อาการแย่ลงหรือไม่ มีอาการคันหรือเจ็บหรือไม่ มีแผลเป็น ตุ่มพอง ผมร่วง หรือแผลในช่องปากหรือไม่รวมถึงถามเรื่องนิ้วเปลี่ยนสีเมื่อสัมผัสความเย็น อาการปวดข้อ กล้ามเนื้ออ่อนแรง ไข้ อ่อนเพลีย ยาที่เพิ่งเริ่มใช้ โรคภูมิคุ้มกันที่เคยได้รับการวินิจฉัย และประวัติครอบครัว

จากนั้นแพทย์อาจตรวจผิวหนัง หนังศีรษะ เส้นผม เล็บ และเยื่อบุ ก่อนพิจารณาว่าจำเป็นต้องตรวจเลือด ตรวจปัสสาวะ ตัดชิ้นเนื้อผิวหนัง ตรวจ DIF ตรวจหาแอนติบอดีจำเพาะ ตรวจภาพทางการแพทย์ หรือส่งต่อแพทย์สาขาอื่นหรือไม่

เป้าหมายไม่ใช่เพียงตอบว่า “เป็นโรคภูมิคุ้มกันหรือไม่” แต่ต้องพยายามระบุว่าเป็นโรคชนิดใด โรคจำกัดอยู่เฉพาะผิวหนังหรือมีอวัยวะอื่นเกี่ยวข้อง และควรรักษาอย่างไร

ผู้ป่วยจากต่างประเทศควรเตรียมอะไร?

ควรนำผลการวินิจฉัยเดิม รายงานผลพยาธิวิทยา ผลการตัดชิ้นเนื้อผิวหนัง ผลตรวจเลือด ผลตรวจแอนติบอดี รายการยาที่ใช้อยู่ ประวัติการรักษาเดิม รูปถ่ายผื่นในช่วงที่กำเริบ และประวัติการแพ้ยา

หากผื่นเป็น ๆ หาย ๆ รูปถ่ายช่วงที่ผื่นกำเริบมีประโยชน์มาก โดยเฉพาะในวันที่มาพบแพทย์แล้วรอยโรคไม่ชัด

การรักษาที่ดีเริ่มจากการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอะไร

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติครอบคลุมโรคที่แตกต่างกันมาก ปื้นขาวอาจเป็นโรคด่างขาว ผื่นที่หนังศีรษะซึ่งทิ้งแผลเป็นอาจเป็นโรคลูปัสชนิดดิสคอยด์ ผมร่วงเรียบเป็นวงอาจเป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อม ผิวแข็งเป็นปื้นอาจเป็นโรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ ผื่นไวต่อแดดร่วมกับกล้ามเนื้ออ่อนแรงอาจทำให้นึกถึงโรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน ส่วนตุ่มพองที่คันมากในผู้สูงอายุอาจทำให้นึกถึงบูลลัสเพมฟิกอยด์

โรคเหล่านี้ต้องใช้การตรวจและการรักษาที่แตกต่างกัน ดังนั้นเป้าหมายของการประเมินไม่ควรเป็นเพียงการสั่งชุดตรวจภูมิคุ้มกัน แต่ควรตอบให้ได้ว่า รอยโรคที่ผิวหนังเป็นชนิดใดลักษณะของโรคสอดคล้องกับโรคจากภูมิคุ้มกันผิดปกติหรือไม่ จำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อผิวหนังตรวจหรือไม่ การตรวจเลือดหรือการตรวจแอนติบอดีชนิดใดมีประโยชน์จริง โรคจำกัดอยู่เฉพาะผิวหนังหรือไม่ และมีอาการที่บ่งถึงความผิดปกติของข้อ กล้ามเนื้อ ไต ปอด หรืออวัยวะอื่นหรือไม่

เมื่อวินิจฉัยได้ว่าเป็นโรคชนิดใดแล้ว จึงสามารถเลือกแนวทางรักษาตามความรุนแรง ความเคลื่อนไหวของโรค และความเสี่ยงต่อความเสียหายถาวรได้อย่างเหมาะสม

คำถามที่พบบ่อย

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติคืออะไร?

เป็นกลุ่มโรคที่ระบบภูมิคุ้มกันทำงานผิดปกติและมีผลต่อผิวหนังหรือเนื้อเยื่อที่เกี่ยวข้อง

โรคภูมิคุ้มกันอะไรบ้างที่มีอาการทางผิวหนัง?

ตัวอย่าง ได้แก่ โรคลูปัสที่ผิวหนัง โรคด่างขาว โรคผมร่วงเป็นหย่อม โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ โรคหนังแข็งทั่วร่างกาย โรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบ และโรคตุ่มพองจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ

ผื่นจากภูมิคุ้มกันผิดปกติมีลักษณะอย่างไร?

ไม่มีลักษณะเพียงแบบเดียว อาจเป็นผื่นแดงหรือม่วง มีขุย ตุ่มพอง ผื่นไวต่อแดด สีผิวเปลี่ยน หรือผิวแข็งตึงผิดปกติ

จะรู้ได้อย่างไรว่าผื่นเกี่ยวข้องกับภูมิคุ้มกัน?

ต้องประเมินจากลักษณะและการกระจายของผื่น อาการร่วม ประวัติผู้ป่วย และอาจใช้การตรวจเลือดหรือการตัดชิ้นเนื้อผิวหนังในรายที่เหมาะสม

ผื่นรูปผีเสื้อต้องเป็นโรคลูปัสเสมอหรือไม่?

ไม่ โรซาเซียและผิวหนังอักเสบบางชนิดอาจมีลักษณะคล้ายกันได้

โรคภูมิคุ้มกันทำให้เกิดปื้นขาวได้หรือไม่?

ได้ โรคด่างขาวเป็นตัวอย่างสำคัญ

โรคภูมิคุ้มกันทำให้ผมร่วงได้หรือไม่?

ได้ เช่น โรคผมร่วงเป็นหย่อมและโรคลูปัสบางชนิด

โรคภูมิคุ้มกันทำให้เกิดตุ่มพองได้หรือไม่?

ได้ เช่น เพมฟิกัสและบูลลัสเพมฟิกอยด์

โรคภูมิคุ้มกันทำให้คันได้หรือไม่?

ได้ แต่อาการคันเรื้อรังจำนวนมากเกิดจากสาเหตุอื่น เช่น ผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง ลมพิษ ผิวแห้ง หรือการติดเชื้อ

โรคภูมิคุ้มกันทำให้ผิวแข็งได้หรือไม่?

ได้ เช่น โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่และโรคหนังแข็งทั่วร่างกาย

โรคด่างขาวติดต่อหรือไม่?

ไม่ติดต่อ

โรคลูปัสติดต่อหรือไม่?

ไม่ติดต่อ

ความเครียดทำให้โรคภูมิคุ้มกันกำเริบได้หรือไม่?

ความเครียดอาจทำให้อาการของโรคบางชนิดกำเริบได้ แต่ไม่ใช่สาเหตุเพียงอย่างเดียว

แสงแดดกระตุ้นโรคภูมิคุ้มกันได้หรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะโรคลูปัสและโรคผิวหนังและกล้ามเนื้ออักเสบจากภูมิคุ้มกัน

ผล ANA เป็นบวกหมายความว่าเป็นโรคลูปัสหรือไม่?

ไม่ จำเป็นต้องแปลผลร่วมกับอาการ ลักษณะทางคลินิก และผลตรวจอื่น

ผื่นทุกชนิดต้องตรวจเลือดหาภูมิคุ้มกันหรือไม่?

ไม่ ควรเลือกตรวจตามข้อบ่งชี้ทางคลินิก

การตัดชิ้นเนื้อผิวหนังใช้เมื่อไร?

อาจใช้เมื่อการวินิจฉัยยังไม่ชัด หรือเมื่อสงสัยโรคลูปัสที่ผิวหนัง โรคหลอดเลือดอักเสบ โรคผิวหนังแข็งเฉพาะที่ หรือโรคตุ่มพองจากภูมิคุ้มกันผิดปกติ

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติกระทบอวัยวะภายในได้หรือไม่?

บางโรคสามารถกระทบอวัยวะภายในได้ ขณะที่บางโรคจำกัดอยู่เฉพาะผิวหนัง

โรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันผิดปกติรักษาหายหรือไม่?

ขึ้นกับชนิดของโรค บางโรคสามารถสงบได้นาน แต่หลายโรคมีลักษณะเรื้อรังและอาจมีช่วงกำเริบสลับกับช่วงสงบ

ใช้สเตียรอยด์รักษาได้หรือไม่?

สเตียรอยด์มีบทบาทในการรักษาหลายโรค แต่ไม่เหมาะกับทุกโรค และการใช้ระยะยาวมีความเสี่ยง จึงควรใช้ตามข้อบ่งชี้และอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์

ยาฉีด Biologic ใช้รักษาโรคผิวหนังจากภูมิคุ้มกันได้หรือไม่?

ยาฉีด Biologic มีบทบาทในโรคบางชนิด แต่ต้องเลือกตามการวินิจฉัย ข้อบ่งใช้ และความเหมาะสมของผู้ป่วยแต่ละราย

ควรพบแพทย์ผิวหนังหรือแพทย์เฉพาะทางโรคข้อและภูมิคุ้มกัน?

หากอาการเริ่มที่ผิวหนัง หนังศีรษะ เส้นผม เล็บ หรือมีตุ่มพอง แพทย์ผิวหนังมักเป็นจุดเริ่มต้นที่เหมาะสม หากสงสัยว่ามีอวัยวะอื่นเกี่ยวข้อง อาจต้องได้รับการดูแลร่วมกับแพทย์เฉพาะทางโรคข้อและภูมิคุ้มกัน

โรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

การดูแลผิวที่ดี เริ่มต้นจากการพูดคุย

กรอกข้อมูลสำหรับติดต่อกลับ ทีมงานจะติดต่อเพื่อให้ข้อมูลเบื้องต้น ตอบข้อสงสัย และช่วยนัดหมายเวลาที่สะดวกสำหรับคุณ

Clear Skin Dermatology

Booking (TH)